Very Sad Photo Love นิยาย & เรื่องราว

Tears suddenly welled-up at the corner of Brielle’s eyes. Hindi niya mapigilan ang sarili na huwag umiyak. He picked his phone again and opened the gallery. He seriously stares at the stolen shot of Ivana taken from the day of their honeymoon. Tila mabilis na daloy ng tubig na bumabalik sa isipan niya ang mga araw na magkasama sila sa Golden Phoenix Villa. He gradually closed his eyes, imagining the image of his wife. Her pure and innocent smile triggered sadness in Brielle’s heart. The pain was unbearable and causing another depression for him.

Napansin ko na kamukha ni Tita Lessandra ang kaniyang ina. Muli akong kumuha ng panibagong photo album. Mga larawan iyon ni Lolo Thomas noong kabataan niya. Black and white pa ang mga kulay ng larawan. Hanggang sa mapahinto ako sa isang larawan niya kung saan hindi siya nakangiti at seryoso ang mukha niya. Dinikit ko roon ang picture na nakuha ko. Magkamukha sila.

Nakaramdam siya ng safety sa yakap nito kaya ang nagmamatigas niyang katawan ay biglang sumuko and she laid her body against him, ngunit agad siyang napaigtad nang maramdaman ang paghaplos ng palad nito sa likuran niya pababa sa kanyang balakang while confessing his feelings for her. “I love you Ahtisa,” “We…wait Maverick. Masyado ka yatang mabilis.” “Oh, I’m sorry,” agad na inihinto nito ang paghaplos sa likuran niya paibaba at muli siyang niyakap ngunit mabilis siyang kumawala dito. “I can do it slow if you wanted, just tell me.” “No Maverick, it’s not what you’re thinking. I’m here to tell you something.”

Habang masuyo kong pinagmamasdan ang larawan ay hindi ko na namalayan na tumulo na pala ang luha ko. Agad na nakuha ang atensyon ko ng dulong bahagi ng silid na ito ang isang larawan ng babae na nakasuot ng pangkasal ngunit malungkot ang mga mata nito. Nakaramdam ako ng lungkot para sa dalaga at ganoon na lamang ang gulat ko ng makita na ang babae na kamukha ni Katherine ang nasa larawan na ito. Hindi ko alam kung bakit malungkot ang mga mata nito sa larawan na ito gayong ramdam ko ang labis na pagmamahal ni lolo sa kaniya. Aalis na sana ako sa lugar na iyon ng makita ko ang isang larawan na tila dalawang tao na masaya sa piling ng isa't-isa.

Dahil may tiwala sila sa isa't Isa. Nagising si Helomina dahil sa Vibrate Ng cellphone niya dahil nakatulugan na Kasi niya iyon. Dahil kachat nito si Miguel kagabi. At Hindi niya namalayan na nahulog na Ang cellphone niya sa makama. Dahil sa pagod galing sa opisina marami na Naman kasing binigay na trabaho sa kanya Ang Boss niya. Kaya Hindi na ito tuloy nakareply sa chat ni Miguel. Pagtingin nito sa cellphone ay may chat ito galing sa binata. "Hi...love... hindi mo na Ako nireply kagabi."saad sa chat ni Miguel.

Ang daming nangyari sa araw na ito pero aminado akong naging masaya ako. This is the feeling when someone wants to know you more... Kinuha ko ang phone ko at nagbrowse ako sa aking gallery. Nadagdagan na naman ng litrato ko sa gallery. My eyes focus on our family picture. Family... I zoomed the picture at my face. Grabe 'yong ngiti ko sa picture, ang lawak. Am I that happy? Sunod ko namang nizoom ang picture sa mukha ni Grey. Even if it's a picture, I can see in his eyes the love towards me.

naka ngiting tugon ko sa kaniya. "Just like you and daddy. Kaya po pala kayo nag aaway palagi dahil love niyo ang isa't-isa, it's not because you hate each other. " inosente pang saad nito. Marahan akong napabuntong hininga bago masuyong hinawakan ang pisngi niya, her innocent eyes na nakuha niya sa kaniyang ama kung tititigan mo ng matagal, saka mo lang mapapansin ang pagkakaiba non sa mga mata ko.

Napabuntong hininga ako ng unknown number na naman iyon. Uh oh! Naningkit ang mata ko dahil yun alng text nito pero tumunog ulit ito at nakitang picture ang sinend nito kaya binuksan ko iyon. Agad kong nabitawan ang phone ko ng makita yung picture. Nanginig ang kamay ko at unti unting tumula ang luha ko. It's a picture of Karic kissing someone at mukhang nasa bar ito dahil sa background.

ang ngiti ko ay napalitan na ng luha dahil sa masaya ako sa araw na ito. Nang maibaba na ako ni Cloud sa lupa ay nagtataka ako kung bakit naririnig ko ang sarili kong boses, inikot ako ni Cloud paharap para makita ko anong meron. Sa isang projector na kung saan pinapakita ang mga iba't-ibang larawan na kuha ni Cloud habang may background music na You're Still The One by Shania Twain. May video clip rin na kasama na kung saan laging binabanggit ni Cloud ang I love you sa akin at ganoon din ang ginagawa ko. Hindi ko namamalayan na tumutulo na pala ang mga luha ko kung hindi lang pinupunasan ni Cloud ang pisngi ko habang nasa likod ko parin siya habang nakahilig ang katawan ko sa kanya dahil ku

Kinanta niya iyong paborito kong kanta. You know it can get hard sometimes, It's the only thing that makes us feel alive, We keep this love in a photograph , Tila nahipnotismo ako sa mukha nito. Hindi rin ako nabigla ng umangat ito ng tingin sa akin at nagtagpo ang aming tingin. We made these memories for ourselves Where our eyes are never closing , Our hearts were never broken, And times forever frozen, still Hindi ko maialis ang tingin ko sa mata niya at tila isang mahika ang kangang boses napawi lahat ng sakit na nadarama ko. Tila may sariling pag iisip ang aking labi at ako ang dumugtong.