Waiting Shed In Tagalog Novels & Stories

Tanong ko sakanila " Opo supremo" sagot naman ni Hayes. Niyaya ko na silang umalis at nag tungo na kami sa parking lot, agad agad naman kaming nag tungo sa Korte upang makita Ang mukha ng mga walangh*ya na mga tao na Yun. Pag karating namin dito ay andun na silang lahat at Ako nalang paka Ang hinihintay kaya lahat Sila nakatingin samin.

"What are you waiting for?, im not going to carry you so you better continue to walk" Nakakainis!. "Pasko!, Pasko ang inaantay ko, Tabi!"- Tinabig ko ito ng makaabot ako sa kinatatayuan niya, at bubulong bulong habang nagdadabog papuntang kwarto.

Reply niya with a smiling emoji in the end. "I know that I've been waiting for two years and that's fine, pero gusto ko lang malaman if may patutunguhan ba ito? Huwag ka sanang magalit, takot lang kase ako na baka may makilala ka and I want to know kung may pag-asa pa ba ako o wala na, huwag kang mag-alala dahil anumang sagot ang isagot mo, I'll be fine." Sent Halos hindi ko mapindot ang send button noong unaa pero naglakas loob ako para isend yun.

masaya kong paalam sakaniya at dali daling lumabas ng office niya. Paglabas ko ng company building aynaupo na muna ako sa malapit na waiting shed at naghintay ng masasakyang jeep, tumingin muna ako sa phone ko kung may reply si mamay sa message ko na malelate ako ng uwi, pero wala siyang reply kaya bagsak ang balikat kong tumanaw sa kalsada at wala na talagang jeep na nadaan. Maglakad na lang kaya ako?

sabi niya habang mabilis na lumalapit sa akin. Bahagya akong napapikit at napahawak sa sentido ko. “Yeah, I forgot to charge my phone. But why? What’s the problem?” “Well… I don’t think there is a problem,” sagot niya, pero halatang nag-aalinlangan. Tumigil siya sandali bago muling nagsalita. “But someone from Manila is waiting for you in your office. I already sent him in. He’s been waiting there for almost two hours.”

sabi ko. "Settled then. Bukas, bumalik ka dito ng umaga at sasabihin ko sayo kung ano ang dapat mong gawin. Don't make me wait, I hate waiting." she said smiling as if she wins in a lottery. "Tapos na po ang visiting hours!" sigaw ng pulis.

Kian POV "Please. Answer the call Via." bulong ko sa sarili. Kanina ko pa tinatawagan si Via pero unattended ito kanina pa. Katatawag lang sa akin ni Rico na bumaba si Via at umiiyak itong nagmamakaawang bumaba. Hindi niya sinabi kung anong rason. "Whom are we waiting for? Let's go." utos ni lolo at sasakay na sana sila sa private plane ng magsalita ako.

hay. nandito nga ako pero nasa rest house Ang isip ko. iniisip ko si Venus, kung kumusta na ba sya, kung bumaba na ba 'yung lagnat nya. it fucking kills me knowing that she is sick and I'm not there. after 15 minutes sa tantya ko ay sobra na sa limang minuto Ang aming pag-iintay. nagsimula na ring umingay Ang paligid. hanggang ngayon Kasi ay Wala pa rin Ang bride ko.

i said bago nagiwas ng tingin i cant bear to see him "𝙞-𝙞 𝙘𝙖𝙣 𝙬𝙖𝙞𝙩~𝙞𝙡𝙡 𝙬𝙖𝙞𝙩 𝙧𝙖𝙞𝙣𝙚"he cracked saying my name bago tumayo at inayos ang sarili saka umopo halata ang lungkot sa mukha niya

Ang bagong pag-asa. ******************* REED: Ilang oras na ang nakalipas pero hindi pa din lumalabas ang doctor sa emergency room. Nakatulog na si Blue sa bisig nya. Basang basa ito ng pawis dahil mainit doon sa waiting area. Maya maya pa ay kinuha nya ang cellphone at tinawagan si Ate Maria. "Hello ate... pwede ka bang pumunta dito sa ospital? paki dalhan naman po ng gatas si Blue.. nakatulog po kasi cyang gutom.."