Waiting Shed In Tagalog の小説・ストーリー

CHAPTER 43 – Ang katahimikan sa emergency waiting area ng Smith Medical Center ay tila kasing bigat ng paghinga ni Luna. Sa bawat segundo ng paghihintay, pakiramdam niya’y may sumisiksik na malamig na palad sa kanyang dibdib, unti-unting pinipiga ang puso. Hawak niya ang gilid ng upuan habang nakaupo sa tabi ng dingding, ang mga daliri niya ay nanginginig habang kumakapit sa tela ng kanyang slacks.

Sexy pa din naman kahit among lamon," sabay tumawa. "I miss you love" " I miss you too love, kailan ka na ba rito pupunta? February 1 na ngayon akala ko ba ay pagkatapos ng buwan ng January ay pupunta kana rito?" "May inaasikaso pa kasi love . Pupunta naman ako diyan maghintay ka lang at malapit na talaga." "Sanay naman ako pagdating sa hinatayan eh," "Basta pupunta ako diyan kunting tiis na lang at magkikita na rin tayo. I can't wait to hug you and kiss your lips."

Tumango ako at 'tsaka iyon sinulat sa maliit na papel na lagi kong dala. "Anything, Sir, Ma'am?" Tanong ko muli. "Oh! Also a water for two. That's all," aniya ng lalaki. Napatango ako muli. Sinabi ko ang mga orders nila for confirmation. Tumango naman ang mga ito kaya nagpaalam na ako para bumaba. Sila pa lang ang umupo sa area na hawak ko kaya magaan muna ang trabaho ngunit kapag lumipas pa ang mga oras at lalo pang lumalim ang gabi ay paniguradong dadami na. Kabubukas pa lamang kasi namin, mga sampung minuto pa lamang ang lumipas.

" sabi niya "Oo." sabi ko "Nandito ako sa waiting area." sabi niya "Sige papunta na ako." sabi ko Kinuha ko ang maleta ko. Sa sobrang dami ng tao sa waiting area hindi ko mahanap ang susundo saakin. Nakakita ako ng malaking board at nakalagay ang Welcome Miafye. Agad akong nag tungo doon. Nang mag tama ang mata namin ng babae ay agad siyang ngumiti at ngumiti rin ako pabalik.

Dahil for him, problema lang sa puso at isipan ang dala ng mga babae. "We're here!" Masiglang sagot ni Hayden na halatang umiiwas at wala itong planong sumagot sa tanong ng dalaga, kaya tumango na lang si Celestine at tumingin sa paligid. Napakurap ang dalaga sa nakita. Isang malaking engranding gate na may nakalagay na 'Williams Paradise' sa gitna ng matatayog na pader. Pagkapasok ng sasakayan ay halos malula ang dalaga sa lawak ng beach ng mga Williams. Breathtaking is just an understatement.

pag rereklamo naman ni, Yvan "Ewan ko sainyo wala pa ngang isang oras na naghintay kayo saka meron namang upuan dun sa waiting shield pwede kayo umupo roon."iiling iling na wika ko saka na una ng pumasok sa School gate "Dito ka kaya namin laging nadadatnan malay pa namin pwedeng mag hintay dun Sa waiting shield." "Waiting Shield nga diba."pamimilosopo ni, Yvan rito

Kahit nahihiya, hindi na ako umalma nang si Lola Guada ulit ang nag-abot ng pamasahe sa traysikel. CASA GUADALUPE ang nakasulat sa signage na mababasa sa labas ng bakuran na aming pinasukan. Mula rito sa nilalakaran namin ay maririnig ang mahihinang hampas ng alon. Malamig ang simoy ng hangin at maganda ang sikat ng araw. Maraming mga puno ng niyog ang nakapalibot sa lugar. "Pasok ka sa aking munting bahay." Anyaya ng mabait na lola sa akin.

hay nako! "Huy wala yata akong bagong pinopormahan, ano! Hindi ka pa nga nagiging akin, eh! At hindi ako gano'n kadali sumuko!" "Even after that one month of me being away and with no communications with you?" "Pfft! One month lang? Panis! Hindi mo lang alam pinaglihi ako ng nanay ko sa waiting shed!" "Waiting shed?" "Oo, kasi I'm always willing to wait."

Wala akong nagawa kung hindi ang mag-commute na lang. Habang nag-aabang ako ng masasakyan ay napatingin ulit ako sa waiting shed. Wala na siya roon. Buti naman. I want a peaceful life. Hindi ko alam kung bakit naging ganito. I think this is a part of being teenager.

Bakit ako nasasaktan? . Someone's POV "The long wait is over Miss Sandoval. Bukas na gaganapin ang accession, at bukas na bukas rin masasaksihan ng lahat ang ating malaking pasabog, hindi lang dito sa bansang Rallnedia kundi maging sa ibang panig ng daigdig." "Don't be too confident Your Grace."