Waiting Shed In Tagalog Novelas e Histórias

"May… masama ba doon?” Hindi ko na napigilan ang sarili ko at unti- unti nang napangiti. Hanggang ang ngiti na iyon ay dahan- dahan na ring nauwi sa pagtawa mayamaya lang. "Sabi ko nga po magtitimpla na. Kawawa ka naman.” pang aasar ko sa kanya at nagsimula nang kumilos. "Ano'ng oras ka nga pala nagising?” "Five a. m and I already start waiting you in here.”

Tahimik lang siyang nagbibihis habang nakaharap ako sa kaniya "What's wrong, Honey?" tanong ko sa kaniya ulit. "Nothing..." sagot niya bago ako hinarap. "Bakit gising ka pa?" tanong niya. "Im waiting for you," sabi ko sa kaniya bago siya tinitigan. Pero hinalikan niya ako bago siya humiga. "Let's sleep," sabi niya.

Nagparking pa kasi ito ng sasakyan. “Good evening, Mrs. Sandoval! I thought i was early, pero mas maaga ka pala.” Bati niya ng makita itong naghihintay na sa kanya. Maaga na siya ng fifteen minutes pero mas maaga pa ito sa kanya, kaya nagulat siya. “Good evening, Miss Corneso. Sabi nga nila, mas maaga, mas maganda. Maupo ka.” Ani nito pagkatapos nilang magkamayan.

"What now Caspian? Nandito na'ko." "They are waiting for me, Sikat ka pa namang bilyonaryo tapos late kana ng 5 minutes." "Tsk, eto na."

Reklamo niya habang nagkakamot ng sentido. Nakalipas ang ilang oras, natapos sa tahimik na hapunan ang dalawa. Panay ang hintay ni Maya sa kanyang ina kaya lumabas na rin si Dave. "Why are you still here? Malamig." "Si mama, I'm waiting." "Baka bukas na siya dumating..." tugon ng binata at tumingin sa relo. "Eleven na. Halika na at mahamog."

VANILLA “Ano pa ang hinihintay mo. Matulog ka na. Kahit kaunting idlip lang dahil mamaya, maaga din tayong aalis pabalik ng Manila. Nagmessage sa akin si Mommy kanina at hinahanap daw tayo ng mga bata.” Muli nitong wika. Wala na siyang nagawa pa kundi ang dahan-dahan na naglakad patungo sa kama at naupo sa gilid nito

Kabadong tanong niya. Umiling lang ako at.. "His waiting....n-naghihintay siya sayo" His still waiting for you..Limang taon ka niyang hinintay.. Tumango ako,para sabihing sumunod siya sakin.. Pero hahawakan ko palang ang sendura ng magsalita siya. "Is he..mad?" He sounds nervous-- "H-hindi" Napalunok siya tila ba nagdadalawang isip kung paniniwalaan ako.

Utos nito sakanya, inayos niya ang sarili at naglakad na palayo pero bigla siya nitong tinawag. "See you tomorrow." Habol nito, naguluhan siya. "Tomorrow is wednesday." He said while glaring at her intently. Parang may kung anong kumalabog sa dibdib niya nang maalalang oo nga, at bukas maari ng maganap ang pinag-usapan nila. Pinaghalong kaba at excitement ang nararadaman niya.

aniya saka ako sinenyasang pumasok. Hindi pa man ako nakakalayo sa gate ay nakita ko na ang papalapit na maliit na bulto ng isang babaeng galing sa waiting area na hindi ko maintindihan ang hitsura. “Waiting for me, midget?” ngiting-ngiti kong sabi sa kaniya nang makalapit na siya sa akin. Habang isinusuot ang aking ID ay akin pang sinabi, “Talagang hinintay mo pa ako rito sa gate? Do you really miss me that much for you to—”