We Praise You Lord Prayer Novels & Stories

Binitawan ko ang damit niya bigla nang humarap si Mama. Kinuha niya ang pinggang malapit sa akin at muntik pang madikit ang pisngi niya sa labi ko, mabuti na lang mabilis ang reflexes ko at nakaiwas. “Caleb, ikaw na ang maglead ng prayer,” ang utos ni Papa pagkaupo. Pinikit ko ang mata at pinagsalikop ang mga kamay. “Lord God, Heavenly Father, bless us and these Thy/Your gifts which we receive from Thy bountiful goodness. Through Jesus Christ our Lord. Amen.”

Nang malapit na siya sa harapan mas lalo pa siyang naiyak ng sobra. Hinawakan ko ang kan'yang kamay at dinala sa harap ng altar. "Good Morning everyone;" malugod na pagbati ng priest sa amin at sa lahat ng nasa loob ng simbahan.. "In the name of the father, and of the son and of the holy spirit." "Amen; "assembly responce. "Grace to you and peace from God our father and the Lord Jesus Christ." wika ng priest. "With your spirit." assembly response again.

Ngumiti ito at inalalayan siya sa pag-upo. “Sure, anak. Let’s pray!” Tinuruan niya ang mga anak ng ganoong bagay na kahit sa maliit na biyaya ay dapat na nagpapasalamat. “Lord, thank you for the food and all the blessings you give to us! Thank you that you give us sweet parents like dad and mom. They really care and love us. Like my dad, he really loves my mom so much. Thank you for everything! Amen.”

Sabay-sabay kaming lahat. "Dear Lord. Good morning. We are here infront of you. Giving thanks for we are still alive and andito kami ngayon upang pag-usapan ang tungkol sa paparating na event namin. We are needing your help upang makayanan namin ang task na ito. Nagpapasalamat kami dahil binigyan Niyo po kami ng buhay, pamilya, at kaibigan. Sana ay gabayan niyo po kami. Ang lahat ng ito ay pinapasalamatan at inaalay namin sa Iyo Ama. Amen."

Nang makaupo ang lahat sa mahabang kawayan na lamesa na inilatag nila sa ilalim ng mga puno ay sinimulan na nitong umusal ng Grace: "Señor, te damos gracias por este alimento que nos llena de vida. Bendice a quienes lo prepararon y a quienes lo comparten con nosotros. Que nos ayude a ser más compasivos y a vivir con amor. En el nombre del Padre, del Hijo y del Espíritu Santo. Amén.” “Amén.”

naririnig namin mula sa labas. "Let us begin this celebration with a prayer. Let us all stand, bow down our heads and put ourselves in the presence of God. In the name of the Father and of the Son and of the Holy Spirit, Amen. Heavenly Father, Love has been your richest and greatest gift to this world. Love between a man and a woman which matures into marriage. Today, we celebrate that love. Lord for the joy of this occasion, we thank You. For Your presence here and now and at all times, we thank You.

Si Aning ang naglead ng prayer. “Lord, salamat po sa grasya na pinagkaloob niyo po sa aming magkakaibigan po. Nawa’y mabusog po kami sa mga pagkaing nakahanda sa aming harapan at nawa’y mabigyan kami ng sustansya sa katawan at isipan at sana po Lord ay gabayan niyo ang mga magulang namin na nagta-trabaho para lamang may makakain kami. Lahat ng ito’y hinihingi namin sa ngalan ni- ay sorry Lord! May nakalimutan po ako! Nawa po’y ibalik alisin niyo ang masamang espiritu na sumapi po sa kaibigan naming si Doring. Sa ngalan sa ama, sa anak at sa Diyos espiritu santo. Amen!”

Pagkatapos maghugas kamay ay patakbo na silang nagtungo sa lamesa. "Salamat sa food Papa Jesus," sabay ulit sila bago kumain. Pati pag-pray tamad na rin sila, kaya sinasanay ko na magpasalamat sila kahit simple na thank you lang. Pero kapag sinipag sila mahaba-habang panalangin naman ang ginagawa.

utos ko sa anak kong babae. "Sure po, Mom." sagot nito. "Let us bow our heads." panimula nito. Sumunod naman ang lahat pati na ako at ang Daddy nila na sa wakas ay nakahabol rin. "Dear, Lord, Thank you for this food. Thank you for giving me the fruit of your earth. Let me honor you with my body through the food that I eat and the manner in which I eat it. Allow me to enjoy my food in the way that you in tented. In your name. Amen." huling wika ng anak kong si Daniela.

“Umupo ka na para makakain na tayo. Justin, please lead the prayer.” I almost rolled my eyes. Palagi na lang ako ang pinagpepray ni mommy. With a soft sigh, I closed my eyes and said a short prayer, loud enough for everyone to hear. “Dear Lord, thank you for this food. Sana mabusog kaming lahat, pati na ang mga maid at ang mga alaga naming mga aso at pusa. Amen.” Pigil-pigil sa pagtawa ang mga kapatid ko, at pinanlakihan naman ako ng mga mata ni mommy, pero hindi na nagkomento pa.