Why'd You Ask Novels & Stories

Napairap ako ang ikli niyang sumagot. "Kailan ka ulit magdu-duty sa LS Hospital?" Okey na siguro ang ganito. Kahit maikli lang siya sumagot. At least kahit papaano nakakausap ko ang taong gusto kong tao. "Why did you ask?" "H-Ha?! W-Wala naman." Nagkibit-balikat siya. "I don't know." "Huh? Bakit hindi mo alam?"

Reklamo ko at akmang pipindotin ko na ang ground floor button ng iharang niya ang sarili niya. "Why did you left me?" He ask seriously. Tinatanong pa ‘yon? Tsk. Kung hindi ba naman siya sira ulo para tanungin niya ako ng ganiyan. Dahan-dahan akong nag-angat ng tingin sa kaniya dahil sa sinabi niyang iyon. Gusto kung makita ang itsura niya habang nanghihintay siya ng sagot mula sa akin.

[translation: Her friends stole money from her company and watch her getting all the blame by the board of directors. “Pochemu yeye obvinili?” [translation: Why was she blamed?] “Iz-za…” Agad siyang natigilan at nilingon ang kanyang mommy. “Why do you keep asking? Can you just leave me alone for a second, Mom?” [translation: Because of…] Mahina itong natawa at sinundan siya sa kung saan man siya magpupunta. “I was just asking, son. I’m curious. And now you’re not answering me. Can you at least explain?”

tanong ko habang patuloy sa pagpahid ng lotion sa katawan. “Did you lock the door?” Agad na tumigil ang kamay ko nang marinig ang tanong nito. “Why are you asking me that?” Nahihiwagaan kong tanong saka nilingon ang pinto kahit alam kong naka-lock naman iyon. “Why else? I'm here to collect the portion of my payment.”

Paano ang taong pinangarap niya na sana'y matanggap siya'y nagparanas ng kahayupan sa anak nito mismo? "Why didn't you tell us? You had many opportunities to tell us everything, but why you didn't do it? You know our grandfather can help you, but why didn't you ask for help? Why did you just let him do all that to you and do what he ordered?" Masakit pala. Masakit malaman kung gaano kawasak at kasakit ang mga nangyari sa kakambal niya at dinanas nito.

Gusto ko iyon itanong ngunit wala akong lakas ng loob para sabihin iyon. "Huh?" Both Agape and Amoroso asked in chorus. "Do you know what are you asking for?" Agape spat venom with her question. Halos mapatakip naman ako sa aking bibig dahil nasabi ko ang mga salitang iyon. It's supposed to be a question in my mind. Did I utter it out without noticing? Amoroso's eyes became sharp. "Why do you ask?" I swallowed the lump in my throat. I did not plan for this. This is beyond my imagination. How can I ask them boldly without raising suspicion?

Nagsisimula na rin akong mainis sa isang ito. "Bakit?" nakataas-kilay kong tanong. "Pupunta ng graduation mo si Faller?" "You heard it, he said so," malamya kong sagot. "Bakit?" "He promised," tugon ko na naman. "Bakit?" ulit nito sa tanong kanina. "Anong bakit? Ano bang sagot ang gusto mong makuha?" naiinis ko na talagang asik. "I mean, bakit? Anong meron sa inyo? Kung mag-usap kasi kayo ay para bang mag-jowa kayo, eh."

"Honto? Why?" "Because you're late. I have an urgent meeting with my people. So please, don't get mad at me." "Why?" "Because..." Hindi na niya naituloy pa ang kanyang sasabihin at napapailing siyang sumulyap sa akin. "Wait! Why are you always asking why question?" "Why?" nakataas ang kilay na tanong ko. "Because I need explanations!!!" Nakangiti siyang umiling. "Wifey?"

“Why would you do that?” Hindi niya maintindihan kung bakit kinailangang silipin ng babae ang kwarto niya. “I just want to know kung nasaan ka. Bawal ba ’yon?” Umawang ang bibig niya. “Are you seriously asking me that?”

Aaminin ko na iba ang pakiramdam ko sa tanong niya. “Why are you asking?” tanong naman ni daddy ninong sa babae. “Kasi, I–”