Why'd You Ask Novels & Stories

I want to know the reason behind it. “C-can I ask a q-question?” I asked nervously. I'm afraid that he'll get mad at me for being nosy. I'm just curious. Okay lang kung hindi niya sasagutin. I respect his privacy. “Sure.” “Why do you hate rich woman... l-like me?” saad ko. Tumingin ako sa kalangitan. The stars above multiply. Ang gandang pagmasdan.

Sambit ko kay Zuck at ibinalik sa kanya ang newspaper, kita ko ang pag-igting ng panga ni Zuck na parang nainis sa aking sinabi. "Did you do it?" Tanong ni Zuck pero imbes na sagutin ito ay inismiran ko lamang ito at bumalik sa pag-aayos sa aking gamit. "Did you fvcking do it, Ashton?" Muling tanong ni Zuck at hindi ko maiwasang malalim na mapabuntong-hininga na lamang. "Why would I do it, Zuck? Ano naman ang rason ko para patayin ito?" Tugon ko sa kanya na hindi ito tinatapunan ng tingin.

Baka kasi ginagawa niya lang akong panakip butas. Natahimik naman agad siya sa biglaan kong tanong. Tumingin pa muna siya sa akin bago pinahid ang labi gamit ang tissue. "Why did you ask?" balik niyang tanong sakin. Gaano ba kahirap sagutin ng 'okay lang' ang tanong ko? Gusto laging may pa follow up na tanong din siya! "Wala lang naman. Gusto ko lang malaman kung okay kayo or what. Hindi naman sa nanghihimasok ako, but we're friends right?" iyon na lang ang tangi kong panlaban.

Probably, yes. "Did I allow you to ask any questions? At tsaka, bakit kita tatanungin sa gusto kong mangyari? Nakakalimutan mo ba kung sinong kausap mo? Or do you want me to say it again whom you are talking to?" his cold voice make me shiver. Why are you acting this way? Did I do something wrong?

Tanong ko sa kanya. "Why did you leave?" Tanong nito sa akin. Gusto ko naman sampalin ito ngayon. Nababaliw ba ito at nagtatanong ito sa akin kung bakit ako umalis? Nagka-amnesia lang? "You chased me out in case you forgot." Malamig na sagot ko sa kanya. Isang malaking kabobohan ang tanong niya. Engot ba siya para magtanong ng ganoon sa akin?

Napakibit-balikat pa nga ako. "Hindi ko alam, Irene. I can't tell you, okay? Bakit mo ba ako tinatanong, huh?" napapakamot sa ulo na tanong niya sa akin. Naiinis tuloy ako sa mga katanungan niyang 'yon sa akin kung matatagalan ba ako at anong oras ako uuwi. Kailangan ba niyang tanungin ako? It's not mandated to ask me, right?

She responds. "Why didn't you ask me?" She frowned and looked up. "I... I don't want to ask anything from you." Kumunot ang noo ni Liam sa kanyang narinig. "Didn't you tell me not to ask anything from you?" Liam gritted his teeth. "It's just a small matter. I don't mind if you say so."

anito matapos makakalahati sa kanyang bote. “For what?” takang tanong ko. “I will ask you a questions and you need to answer me honestly. Got it?” seryosong ani nito. Nauto ako doon ah. Dapat pala ay tinanong ko muna kung para saan ito. Kung alam ko lang na may magaganap na question and answer portion ay hindi ko na tinanggap ang mga sprite na bigay nito. Bakit kasi ang rupok ko pagdating sa Sprite? Aish.

Naka-alis na ba? "Why are you doing this?" Hindi ko napigilang tanong ng manatili pa rin si Markus sa loob ng kwarto ko kahit na naibigay nya na lahat ng kailangan ko. I sensed how his movement halted after hearing my question. Dahil sa pananahimik nya, mas dumami pa tuloy ang tanong sa isip ko. "Why are you helping me? Diba sabi mo, iba na ang turing mo sakin ngayon? You told me that you'll change." I continued to ask.

pagbibiro ko pa pero hindi man lang siya natawa. “Did they recognize you?” tanong niya sa akin kaya napatanga ako. “Anong ibig mong sabihin?” tanong ko sa kaniya. “Did they recognize you?” panguulit nitong tanong sa akin kaya napakurap naman ako ng ilang beses at hinihimay ang simpleng tanong niya. “I need your goddamn answer, Audrey.”