Why'd You Ask Novels & Stories

“Why would you do that?” Hindi niya maintindihan kung bakit kinailangang silipin ng babae ang kwarto niya. “I just want to know kung nasaan ka. Bawal ba ’yon?” Umawang ang bibig niya. “Are you seriously asking me that?”

Aaminin ko na iba ang pakiramdam ko sa tanong niya. “Why are you asking?” tanong naman ni daddy ninong sa babae. “Kasi, I–”

He ask na ikinangiwi ko. “Pinaglalaruan mo ba ako? Anong why?” "Why are you not a tomboy anymore?” Pag-uulit pa niya na akala mo naman ay hindi ko naintindihan iyong tanong niya. Naintindihan ko, pero kasi, why is he asking why? “Zacky,” nakasimangot na ani ko. Aamba ulit siyang lalabas, I immediately talk again. Pakiramdam ko kasi paglabas namin dito sa kotse talagang hindi na niya ako papansinin!

sabi nito. Nagmumukha na akong pakialamero sa buhay niya dahil sa medyo personal na bagay na ang aking natatanong ,ngunit dahil naintriga ako sa naging tugon nito, nagtanong ulit ako sa kaniya. “Dianne!” “Ano ‘yon?” sagot nito. “Do you mind if I ask about your father?”

Bakit? “Why?” mahina niyang usal. “What why?” naguguluhang tanong ni Sax. “Why are you doing this? Why are you so nice to me? You don't even know who I am, but you're willing to go to any length for me. Is it to do with the baby in my womb? Is it because of what Jax has done to me?” Sunod-sunod na tanong ni Anna na napayuko habang nilalaro ang kanyang mga daliri.

Hindi ‘yung basta tingin lang, kundi ‘yung tipong parang may gusto siyang sabihin. “Can I ask you something personal?” tanong niya kaya parang kinabahan ako. “Depende po,” sagot ko, na medyo defensive. “Why do you stay? Here, I mean. Why not go abroad or find another job that pays more? You’re smart, trained, capable.”

Para na akong malulunod sa tindi ng emosyong kumakain sa akin. “I want to ask you the same question, Elle. Bakit ka nagpahalik sa akin no’ng gabing ‘yon?” seryoso niyang tanong habang nakatitig sa mga mata ko. “Why did you surrender yourself to me?”

tanong niya sa akin. Umiling naman ako agad, wala akong maalala na naaksidente ako to the point na nawalan ako ng alaala. “Hindi naman, kahit ang hirap ng naging buhay ko hindi ako naaksidente o nawalan ng alaala, naalala ko pa nga kung paano ko ginagapang ang araw-araw ko para lang mabuhay at hindi ako sumuko sa buhay.” sarcastic kong sagot sa kanya. “And then, why nga? Why did they call on that name? What is supposed to be the reason?” balik niyang tanong sa akin. “Hindi kaya kasi may past life ka?”

Kahit pa kalmado ang kanyang boses, hindi niya maitago ang bahagyang pagkirot ng kanyang dibdib habang tinatanong ito. Hindi agad sumagot si Frederick. Ilang saglit itong nanatiling tahimik, tila nag-iisip kung paano sasagutin ang kapatid. “Why did you ask such things?” balik tanong niya, may bahagyang pagdududa sa tono. “May nagtanong ba sa’yo?”

"What? I'm silently working here, why do you keep on bothering me? Mind your own business." Annoyed, huh? "Damn, you're so hard headed." I walked out. I don't want to be a clingy nor jealous suitor. I dialed Ash number. [Hello? Why are you calling?] Ash answered. "Where are you?" pagbabalik ko ng tanong. [Why?] takang tanong niya. "Nothing, just asking." [Oh, you two had an LQ? You know 'Lover's Quarrel'?]