Novel & Cerita Why'd You Ask

Nahihibang na ba siya? "Why are you asking?" "Uhm, kasi sayang 'yong mga poging nanliligaw sa'yo, ang yayaman pa pero ni isa ay wala kang pinili sa kanila. Are you inlove with someone? You can tell me, hindi ko sasabihin sa ibang tao,"

“Well… I like working.” Why is he asking about me? …

she asked casually kagaya ng isang asawa na nilayasan na gustong malaman ang kasagutan. Deritso ang hakbang na ginawa ni Dylan. "Why are you asking? Bakit ngayon ka lang nagkaroon ng pakialam kung hindi ako maka uwi dito? Wala ka namang pakialam dati. Ni hindi mo nga inalam noon kung saan ako namamalagi sa tuwing ayaw mong makita ang pagmumukha ko."

Malambing na tanong niya sa akin. "Hindi pa naman, kaya ko pa naman maghintay. Ikaw, Vava. Kaya mo bang maghintay?" Balik na tanong ko sa kanya. Pero iba ang nasa isipan ko. Narinig ko siyang tumawa kaya napangiti ako. "Vava, kung sakaling gumaling ako. Ano ang una mong gagawin?" Tanong ko ulit sa kanya. "Why are you asking that kind of question?" Tanong niya rin sa akin.

Bigla kaming bumagal. ​"Why did you ask?" seryoso niyang tanong. ​Should I tell him that I heard it from someone? Humigpit ang pagkakahawak ko sa renda kaya bumaba rin ang tingin niya roon. ​"Tell it to me, baby," he urged in his raspy voice. ​Napapikit ako sa pagtawag niya sa akin. Here he goes again... ​"Why did you ask, Ylondra?" Naramdaman ko ang init ng paghinga niya kaya iritang nilingon ko siya.

Parang aso't pusa. We were staring into each other's eyes when I chose to speak. "What if you have your own money now and a stable job or a business? Who would you like?" seryosong tanong ko. Dahil sa tanong kong iyon, lalong tumindi ang lakas ng tibok ng puso ko. "Why did you ask?" "If I wasn't a relative, would you like me too?" Ilang sandali pa siyang tumitig sa mga mata ko bago ngumisi. "Who told you that we are?"

Kung kaya't imbes na sagutin siya ay pinili ko na lamang na ibahin ang usapan, at gawin na ang pinakaunang dahilan ng pagpunta ko rito. Huminga muna ako ng malalim bago ako nagsalita. And just like what Lucy asked me, I tried to be as gentle and as considerate as I could be. "Why did you do that, Brianna?" Panimula kong tanong. "Why did you try to harm yourself?" Brianna's frail smile vanished in an instant when I asked her those questions, and she wore a sad expression. "How could you ask that of me when you already know the answer?"

Ang lakas ng loob niyang asarin ako sa sarili kong bahay. "What's so funny?" kunot-noong tanong ko, halos magkasalubong na ang mga kilay ko. "Nagiging totoo na, ah," sabi nito, delivering words na may lalim na ayaw kong tanggapin o intindihin man lang. "Anong pinagsasabi mo diyan? Tsaka bakit ba andito ka pa?" "Why? Gabbi asked me to stay for brunch." Whatever. Alam ko namang gusto lang niyang makasagap ng chismis tungkol sa nangyari kagabi.

yumuko siya. "Don't ask me about on what's makes me feel guilty, dahil magsasayang ka lang ng laway. I won't answer you." "why?" "Because, I don't want to,"

Reklamo ko at akmang pipindotin ko na ang ground floor button ng iharang niya ang sarili niya. "Why did you left me?" He ask seriously. Tinatanong pa ‘yon? Tsk. Kung hindi ba naman siya sira ulo para tanungin niya ako ng ganiyan. Dahan-dahan akong nag-angat ng tingin sa kaniya dahil sa sinabi niyang iyon. Gusto kung makita ang itsura niya habang nanghihintay siya ng sagot mula sa akin.