Wicked Minds Novels & Stories

tanong ko hindi naman po , mga 15minutes po base dito sa waze ko. pwede ba wag ka nang mag PO sakin, mukang magkaedad lang naman tayo. natatawa kong sabi. mejo humina na ang ulan sa parteng ito kaya mabilis na ang pagpapatakbo ni kira na tahimik na nagmamaneho. KIRA'S POV

Wala man lang naintindihan si Niu sa mga sinasabi ng babae sa harap. Damn! Niu cursed inside his head. He was so engrossed thinking about last night's memories that he didn’t pay attention to the meeting at hand. “What can you say about the proposal, Mr. Altamirano?” tanong ng isang board member. Umayos ng upo si Niu at kinuha ang isang folder na nakapatong sa ibabaw ng lamesa. He pretended to scan it, but in actuality, his mind can’t seem to focus. His head hurts, his body was burning in need and his c*ck was as hard as rock.

“¡Usted es inútil!” Isang malakas na sampal ang dumapo sa aking mukha, sapat para umalingawngaw ang tunog sa buong silid. Para bang bumasag iyon hindi lang sa katahimikan, kundi sa natitira ko pang lakas. Bumaling ang ulo ko sa gilid, nawalan ako ng balanse, at bumagsak sa malamig na sahig na tila isang bagay na itinapon matapos mawalan ng silbi.

🔞 SPG ALERT ‼️TYPOS ERROR AHEAD Ang lakas ng hangin na nagmumula sa bintilador ko, pero init na init ang pakiramdam ko. Naisip ko na kailangan ko ng mangumpisal dahil sa kasalanan na tumutubo sa kaisipan ko. Napahilamos ako ng mukha dahil sa kung anu-ano nalang ang naiisip kong malalaswang senaryo.

then they would die without even correcting those lies. Hindi ko alam pero bakit pakiramdam ko ay nabuhay lamang ako sa kasinungalingan? Na malaking parte talaga ng buhay ko ang tuluyang nawala? Flashbacks began showing in my mind as I felt my body being transferred from one location to another. Hindi ko alam kung anong nangyayari sa paligid ko. It looked like my soul was suddenly trapped inside a different dimension surrounded by orbs... and there was no way out!

Ramdam na ramdam niya ang pagod. At hinila siya unti-unti ng antok. HINDI maalis sa isip ni Jake ang namagitan sa kanila ni Bridgette kanina sa kubo. Hindi niya na rin maintindihan ang sarili niya. Hindi niya mapigil ang sariling hapitin at haplusin ito kapag nasa malapit lang ito. Hindi niya alam kung bakit ganun na lang ang reaksiyon ng katawan niya rito. Halos ayaw niyang mahiwalay dito.

"The Womb needs a 'Ground'—isang conduit na may sapat na emosyonal na kapasidad para saluhin ang lahat ng polusyon ng hive mind. Someone whose obsession is so deep, it can act as a black hole for the system’s feedback." "And that’s me," sabi ni Vladimir, isang mapait na tawa ang kumawala sa kanyang mga labi. "Kaya mo ako pinanatiling buhay. Kaya mo ako pinahirapan, kinulong, at binigay ang lahat ng sakit na ito... para maging basurahan ng mga kasalanan niyo?"