Wicked Minds Novels & Stories

“Urgent po? Bakit po? Ganoon na po ba kayo kadesperadong magka-asawa?“ tanong ko. Sinamaan naman niya ako ng tingin. Lagot. Mukhang matatanggal pa ata ako sa trabaho. “C-Charot lang po, H-Hehe“ kinakabahan kong wika. Nakatingin kasi siya sa akin ng masama na parang nakakainsulto ang tanong ko. Aba, malay ko ba kung psychopath siya? Magaling na 'yong nakakasigurong hindi siya baliw na sabik na sabik mag-asawa tapos kapag ikinasal na ay gagawin niyang slave ang asawa niya tapos sasaktan niya at mamaltratuhin. Then hindi pa siya makokuntento dahil hindi niya ito papakainin, magdadala siya ng iba't ibang babae sa kwarto niya tapos sasabihan niya ng masasakit na salita 'yong asawa ni ya, kesyo sl

pero dahil sa nangyari, mukhang malabong matupad pa iyun. Tumingin ako kina Evelyn at Rowena, at binigyan nila ako ng makahulugang mga tingin. Binalewala ko lang iyun at ibinalik ang mga mata kay Garen na natahimik pero maya-maya pa ay tipid siyang ngumiti at nagsalita. "Okay, i'll get some for you." Habang kumakain ay panay sulyap ko kay Garen. Walang mag-aakalang isang rapist, kidnapper at psychopath siya. Evelyn and Rowena are right, he look hot and I bet he's in his mid-twenties. Even if he's smiling, he has cold eyes. His built look so manly and he have a jaw that is so refined. Ngumisi ako. Hindi ko hahayaang paglaruan niya ang utak ko kaya ako mismo ang maglalaro sa isip niya. He's ob

Bubungad kaagad ang isang napakalaking kwarto na nababalot ng black and white na pinta. Napaka organized at napakalinis din ng kwarto,di mo iisipin na kwarto ito ng isang lalaki. Habang dahan-dahan siyang naglalakad sa kwarto ay biglang may humawak sa pulupulsuhan niya at isinandal siya ng marahas sa pader. Sumalubong sa kanya ang pares ng malalamig na mga mata ni Bradley. “What the hell are you doing in my room, woman?!. ”

Hindi naman siguro masama kung uumpisahan ko ito sa araw mismo ng aking kaarawan. "Sige..." I finally say. Bago umuwi ay dumaan muna kami ni Menchie sa isang mall para doon mag mirienda. Inaya pa n'ya akong manood ng sine na hindi ko naman tinanggihan. Habang nanonood ay pansin kong may mga matang nakatitig sa'kin. Kaya nilibot ko ng tingin ang ilang hilera ng mga nanood ngunit wala naman akong napansin na kakaiba. Agad akong nabahala, baka kasi nandito mismo sa loob ng sine ang lalaking kumukuha ng litrato ko ng palihim. Muli kong nilibot ng tingin ang paligid. Baka marahil ay napa-paranoid lang ako.

tanong ko hindi naman po , mga 15minutes po base dito sa waze ko. pwede ba wag ka nang mag PO sakin, mukang magkaedad lang naman tayo. natatawa kong sabi. mejo humina na ang ulan sa parteng ito kaya mabilis na ang pagpapatakbo ni kira na tahimik na nagmamaneho. KIRA'S POV

Wala man lang naintindihan si Niu sa mga sinasabi ng babae sa harap. Damn! Niu cursed inside his head. He was so engrossed thinking about last night's memories that he didn’t pay attention to the meeting at hand. “What can you say about the proposal, Mr. Altamirano?” tanong ng isang board member. Umayos ng upo si Niu at kinuha ang isang folder na nakapatong sa ibabaw ng lamesa. He pretended to scan it, but in actuality, his mind can’t seem to focus. His head hurts, his body was burning in need and his c*ck was as hard as rock.

“¡Usted es inútil!” Isang malakas na sampal ang dumapo sa aking mukha, sapat para umalingawngaw ang tunog sa buong silid. Para bang bumasag iyon hindi lang sa katahimikan, kundi sa natitira ko pang lakas. Bumaling ang ulo ko sa gilid, nawalan ako ng balanse, at bumagsak sa malamig na sahig na tila isang bagay na itinapon matapos mawalan ng silbi.

🔞 SPG ALERT ‼️TYPOS ERROR AHEAD Ang lakas ng hangin na nagmumula sa bintilador ko, pero init na init ang pakiramdam ko. Naisip ko na kailangan ko ng mangumpisal dahil sa kasalanan na tumutubo sa kaisipan ko. Napahilamos ako ng mukha dahil sa kung anu-ano nalang ang naiisip kong malalaswang senaryo.

Ramdam na ramdam niya ang pagod. At hinila siya unti-unti ng antok. HINDI maalis sa isip ni Jake ang namagitan sa kanila ni Bridgette kanina sa kubo. Hindi niya na rin maintindihan ang sarili niya. Hindi niya mapigil ang sariling hapitin at haplusin ito kapag nasa malapit lang ito. Hindi niya alam kung bakit ganun na lang ang reaksiyon ng katawan niya rito. Halos ayaw niyang mahiwalay dito.

"The Womb needs a 'Ground'—isang conduit na may sapat na emosyonal na kapasidad para saluhin ang lahat ng polusyon ng hive mind. Someone whose obsession is so deep, it can act as a black hole for the system’s feedback." "And that’s me," sabi ni Vladimir, isang mapait na tawa ang kumawala sa kanyang mga labi. "Kaya mo ako pinanatiling buhay. Kaya mo ako pinahirapan, kinulong, at binigay ang lahat ng sakit na ito... para maging basurahan ng mga kasalanan niyo?"