William Shakespeare Sonnets 18

"ขอร้องล่ะค่ะพี่ อย่าดันเข้ามาอีกเลย ฉันจะขาดใจตายอยู่แล้วนะ" ท่ามกลางคอนเสิร์ตที่ผู้คนเบียดเสียดจนแทบไม่มีที่ว่างให้หายใจ ชายคนหนึ่งที่ยืนซ้อนอยู่ข้างหลังฉันพยายามเบียดกระแทกสะโพกเข้าหาบั้นท้ายของฉันอย่างต่อเนื่อง ที่เลวร้ายกว่านั้นคือ วันนี้ฉันดันเลือกใส่กระโปรงสั้นกุดอวดเรียวขา โดยที่มีเพียงกางเกงในจีสตริงตัวจิ๋วปกปิดไว้เพียงน้อยนิดเท่านั้น แต่แล้วชายคนนั้นกลับอุกอาจถึงขั้นเลิกชายกระโปรงของฉันขึ้น แล้วกดแนบส่วนแข็งขืนเข้ากับร่องก้นของฉันโดยตรงอย่างไร้ยางอาย บรรยากาศในงานเริ่มร้อนแรงและเร้าอารมณ์ขึ้นทุกขณะ ฝูงชนด้านหน้าเบียดโถมเข้ามาจนฉันเสียหลักถอยหลังไป ทันใดนั้น ร่างกายของฉันก็พลันเกร็งกระตุกด้วยความเสียวซ่าน ดูเหมือนบางสิ่งบางอย่างจะสไลด์เข้าไปข้างในเสียแล้ว...

Aku adalah seorang petani yang menderita kecanduan seksual berat. Penyakit ini sering kambuh dan sangat mengganggu proses panen saat musim panen. Dengan putus asa, aku mengikuti suamiku mencari pengobatan dari dokter desa yang baru datang. Tetapi, cara pengobatannya membuatku sangat terkejut.

"Ah… Mr. Carter, my legs can't spread any further…" My dance instructor, Cameron Carter, is in the middle of correcting my posture in the dance studio. He grabs me by my inner thighs while pressing on them forcefully. His actions drive my ticklishness to its peak. At the same time, I'm so acutely sensitive that I get wet instantly, soon drenching Cameron's hands with my juices.

เพื่อนสาวในที่ทำงานชอบแวะไปร้านนวดสัปดาห์ละห้าวันเป็นอย่างต่ำ ทุกครั้งที่ไป วันต่อมาเธอจะมาทำงานที่ออฟฟิศด้วยสีหน้าแจ่มใสอย่างมาก ฉันอดใจไม่ไหวเลยถามเธอว่า หมอนวดที่ร้านฝีมือดีมากขนาดนั้นเลยเหรอ? สัปดาห์หนึ่งเธอถึงไปตั้งห้าครั้ง? เธอยิ้มและตอบกลับมาว่า ฝีมือของหมอนวดเก่งระดับไม่มีใครเทียบได้เลยล่ะ เธอลองไปนวดดูสักครั้งก็จะรู้เอง ด้วยเหตุนี้เอง ฉันจึงตามเพื่อนร่วมงานคนนั้นไปที่ร้านนวดที่มีชื่อว่า ‘ลุ่มหลง’ นับจากนั้นเป็นต้นมาฉันก็ถอนตัวออกมาไม่ได้เลย

My boss, who made me work overtime every single day, finally got what was coming to him. Somehow, he got connected to my new keyboard. It was like he was synced to it. His face flushed red, his eyes brimming with tears. "Don't type anymore," he begged. I just smiled and nudged the mouse. "Don't move the mouse either!" 'Do you expect me to just stop because you said so? Wouldn't that make me look pathetic?' I thought to myself. I kept working until midnight. Just as I was about to leave, I glanced down. The carpet at my boss's feet was soaked through. I figured he must have knocked over his glass of water.

I’ve always been someone with a strong, restless libido I can’t quite explain. I’ve never gone to a doctor about it, but I know myself well enough to realize it’s something that comes and goes in waves, especially when I'm ovulating. During that time of the month, I'd need to do it two to three times a day or my body would feel extremely uncomfortable. Normally, my tall, broad-shouldered husband would be the one to ease that ache and fill the emptiness in me. However, lately he’s been impossibly busy, away on business trips for weeks at a time…

“Sir, I beg you to let me go! Don’t touch me! No!” My voice broke into sobs. The stranger forced me into an uncomfortable position. I wanted to fight back, but he was too strong. Out of shame and confusion, I did everything I could to free myself from his grasp. However, the more I fought back, the more unsettled I became. Eventually, I lost my rationality.

William Albert is a man who is always the subject of ridicule in his wife's family just because he is considered to be from a poor family. Audrey, William's wife and owner of the Wilco Company after his father died, is the only heir to the company and always insults William despite being her husband. Their marriage was due to the wishes of his father who liked William's very good behavior and felt sorry for William because he was an orphan from both his adoptive parents who had died. William Albert has been Audrey's father's personal chauffeur for five years. Until one day, an old man named Johannes came to see him and confessed that he was an errand boy from his biological father who was still alive. Johannes admitted that he had been looking for him for nine years from the kidnapping incident in the past that caused William to be separated from his parents until William was cared for by a simple family because he was found on the side of the road. Johannes also said that William was the sole heir to the Albert Company. The largest textile company in the city.

Selama bertahun-tahun, William hidup seorang diri di tengah kota besar. Dalam kemiskinannya, tak jarang ia mendapat perlakuan tidak mengenakkan. William terus menyimpan seluruh rasa sakit itu, hingga suatu hari keputusasaannya memuncak saat gadis yang dicintainya juga ikut mempermainkannya. Dengan kondisi sedih dan putus asa, William tertabrak mobil truk dan sekarat. William berpikir dia akan menyusul orang tuanya, tetapi takdir berkata lain. Ia mendapat sistem kekayaan tak terbatas. Dengan sistem itu, William memutar balik hidupnya. Dan tak disangka, sistem itu juga yang menuntun William pada misteri kematian orang tuanya dan hilangnya kekayaan keluarganya dulu.

Forced to marry in place of her older sister to pursue her dream of becoming a supermodel, Laura Brown lives in an empty marriage with William Anderson, a handsome CEO who has only Michelle Brown in his heart. For two years, Laura played her role as a wife to William, always trying to accept the marriage, even though William never appreciated everything she had done for him. Then, one night, while William was drunk, something unprecedented happened that would change everything. When Laura found out she was pregnant, she chose to keep it quiet because she thought William wouldn't admit it. So, Laura tried to make William love her. But everything changed when Michelle returned and played her dirty games to reclaim her position. Betrayal, slander, and divorce led Laura to leave, along with wounds and sincerity that were never considered. Will William find out Laura is pregnant with his child? Or... Will William still trust Michelle, the woman he loves?