Akmang Sasaksakin 소설 & 이야기

Ayoko! ‘Sajsajsbahg, sasjahsja’ ‘Sajsajsbahg, sasjahsja’ ‘Sajsajsbahg, sasjahsja’ ‘Sajsajsbahg, sasjahsja’ ‘Sajsajsbahg, sasjahsja’ ‘Sajsajsbahg, sasjahsja’ ‘Sajsajsbahg, sasjahsja’ Umikot ang aking paningin. Pakiramdam ko ay kay daming bumubulong sa akin.

--- --- --- --- "Hindi para magalit." --- "Hindi para sisihin siya." --- --- --- --- "Kailangan ko lang malaman kung bakit." --- --- --- --- Tahimik. --- --- --- --- --- Pagkaraan ng ilang minuto... --- --- --- --- Dumating ang sasakyan na naghihintay. --- --- --- --- At doon kami nagtungo sa lumang lugar kung saan nakita sa larawan si Amara. --- ---

“Ama, huwag ka mag-alala. Malapit na matapos ang paghahanda para sa kasal. Kami na ang mag-aasikaso ng lahat. Hindi mo na kailangan alalahanin. “Hindi ba, Madeline?”

"'Wag kang magsalita ng patapos.Sa pagkakaalam ko isa kang babaero!Paiba-iba ng girlfriend." Bigla ay natahimik si Hanz sa kabilang linya.Tama bang sabihin niya rito ang mga nalalaman niya.Shit!Mura niya sa kanyang sarili.Tuloy ay mapapahamak uli siya sa katangahang pinag-sasabi niya. "At saan naman ang punta niyo ni Mr.Santos?"iyon ang katagang narinig niya sa lalaki.

Saka lang siya kumilos. " Salamat po, manong Kanor. " Tumango lang ito sa kanya. Medyo kinakabahan siya sa maaaring gawin niya pero kailangan. Ito lang ang tanging paraan para magtagumpay siyang hindi matuloy ang kasal ng mga ito.

Sa uri ng mga tingin ng anim tila napakalaki ng kasalanan niya kung magkakaroon siya ng relasyon sa ibang lalaki. Masakit pa lang makita na ang mga lalaking pinagkakatiwalaan mo ay hinuhusgahan ka sa mga uri ng kanilang tingin. “Move away, Nat.” Itinulak ni AKAS ang pintuan. “Ano bang pinagsasabi niyo?! Pumunta lang ako rito huminga!” Pagdadahilan ni Amary. “Then open the fucking door widely, Nat. I want to take someone's breath away.” AKAS warned.

angal niya. Pumalakpak ako at ngumiti ng sarcastic. "Congratulations. Mayroon din tayong Internet para masaksihan ang magandang balitang ito. Sa kasamaang palad, hindi ako nagpapatakbo ng charity... kaya umalis ka na sa lugar ko ngayon din!"

Ang mga sasakyang iyon ay tila mga dambuhalang halimaw na bakal na lantarang bumubusabos sa payak na pamumuhay ng Villa Amante. Nanigas ang buong katawan ni Nayah. Ang hininga niya ay naipit sa kanyang lalamunan, at ang malamig na pawis ay mabilis na tumulo mula sa kanyang sentido. Kilala niya ang mga sasakyang iyon. Kabisado niya ang pormasyon ng pagmamaneho na iyon. Ang *Alpha* at *Bravo Team* ng mga De La Serna.

"Akin ka na... sa lahat ng aspeto." ​Kinalas niya ang kaniyang pantalon at sa isang swabe ngunit mariing tulak ay muli niyang pinuno ang aking kaibuturan. Napakapit ako sa kaniyang malalapad na balikat habang nagsisimula ang kaniyang mabibilis at mapanakop na saksak sa gitna ng dilim. Ang bawat pagbomba niya ay may kasamang gigil, isang pagdiriwang ng aming tagumpay at ng tuluyang pagbuwag sa nakaraan.

“Sigurado ka bang hindi mo kilala ‘yong babae? O baka naman ayaw mo lang siyang madamay dito?” “Hindi ko po talaga kilala ‘yong babae. Basta niya na lang ‘yon ibinigay sa akin at ang sabi pa, huwag kong ibigay sa kahit na sino lalong-lalo na daw sa . . .” Napalabi si Xianelle. “AKAS.” Nagsalubong ang kilay ni Antonio. “Akas? Do you know who's Akas, aren't you?”