Wolf Prince Novels & Stories

Araw-araw, pakiramdam ko’y isang palabas na kailangan kong gampanan. Ngiti sa mukha, biro sa bibig, kilos na walang humpay—pero sa loob ko, gulong-gulo ang lahat. Ang bawat halakhak ng pamilya ko ay parang panunukso sa bigat ng lihim na dala ko. Buntis ako. At ang ama ng batang ito… si Lucien.

Nanlaki ang mga mata niya sa sinabi nito pero hindi niya magawang magkomento dahil hindi rin siya sigurado kung ano nga ba ang dapat niyang sabihin. “We White Witches have six clans, the Oracles, Shapeshifters, the potion masters, the psychics, the spell casters and lastly the time keepeers,” saka ito bumaling sa kanya. “And you are from the Oracles, pero nang magsimula ang digmaan sa pagitan ng mga witches. Ang Oracle ang una nilang pinuksa, the reason why half of your clan was wiped out, On that day your parents decided to hide you kaya naman napunta ka sa mundo ng mga mortal.”

Kaawa-awa siyang umiyak sa takot, pero pinaupo niya ang wolfhounds sa ilalim ng puno at bumalik sa palasyo para sabihin sa lahat na tumakas si Alexander para maglaro. Naghintay si Alexander hanggang hatinggabi sa punong iyon. Nagugutom at nauuhaw siya nang nahanap siya, na may ilang sugat mula sa mga tangkay. Maraming beses na pinagdaanan ni Alexander ang ganitong mga panloloko at panganganti sa paglaki niya, at hindi siya kailanman nagtangkang manlaban. ‘Bakit di siya sumuko sa'kin nang naglaban kami sa trono ngayon!?’

Ang kanyang pagtakas ay hindi napigilan, at sa hindi sinasadyang pagkakataon, napadpad siya sa Underworld, ang kaharian ng kanyang ama. "Nakatakas sila," bulong ni Bjorn, na lumapit kay Winston. Ang Puso ng Iceland sa kanyang dibdib ay kumikinang pa rin, ngunit ang kanyang sariling enerhiya ay nabawasan din, na tila nakipaglaban siya ng isang libong digmaan.

Sa paikot ng parola ay paikot na hagdan din ang makikita hanggang sa pinaka-itaas. "Ang ganda," humahangang usal ko habang hindi pa rin maalis ang tingin sa Parola. "That looks like a palace, si Rapunzel na lang ang kulang!" giit ko pa. "And her Prince of course," halos pabulong niya naman na sabi. Nang mapatingin ako sa kaniya ay nahuli ko siyang titig na titig sa akin. "W-What? Why are you staring at me? Nagagandahan ka sa akin 'no?" biro ko sa kaniya. Pero sa totoo lang ay biglang bumilis ang kabog ng dibdib ko.