Romans & histoires Work Hard In Tagalog

"Mag-iingat po kayo." Nakakataba ng puso sa tuwing nakakakita o nakakasalamuha ako ng mga taong sobrang sipag kung magtrabaho, sila ang dapat pagpalain dahil sa kabila ng hirap ng buhay ay nananatili silang matatag at marangal na naghahanapbuhay. I wish people would also think the same way as me in terms of helping those who are in need and working so hard diligently.

Nakakatawa ba yun? "Sabi ko nga..makulit talaga ako. Maganda kaya yung plano ko…tsk. Malaki naman sahod mo, pwede ring sasayaw ka o kakanta para naman hindi ako aantukin habang nagtatrabaho," taas-kilay nitong sabi habang may nakakalokang ngiti ang mga labi. For sure wala talaga itong matatapos na trabaho kung puro pang-asar lang gagawin nito sa opisina at ako naman itong pikunin.

paliwanag ko. "Hindi medyo nanibago Via. Tingnan mo naman ang oras ng trabaho mo. Ilang oras lang ang pahinga mo. Tapos araw araw pa. Straight five days ang klase tapos straight seven days din ang trabaho mo. Paano ang mga requirements mo. Paano ang pag-aaral mo. Nakakapag-aral ka pa ba ng maayos? Naisasubmit mo pa ba sa tamang araw ang mga requirements mo? Umalis ka na diyan sa trabaho mo." Medyo pasermon nitong saad sa akin. Hindi nalang ako nakapagsalita.

" mahina nitong wika.Pasimple ko namang inilobot ang paningin ko sa mga kasamahan ko. Inirapan ko ang mga iyon ng makitang halos mapunit na ang mga labi ng mga hinayupak dahil sa lapad ng pagkakangiti lalong lalo na si Joy.Halos mangisay na ito dahil sa sobrang kilig. Alin ba ang nakakakilig sa pag-uusap namin ni Diego? nakakakilig ba masigawan? hay kalukreng! "You can go back to work na bawal makipagchika habang nasa oras ng trabaho." mahina kong wika.

I made her cry over and over again. "hushhh baby stop crying please.,it hurts seeing you cry, i won't leave you again hmm? mahal kita baby mahal na mahal kita at masakit para sa akin na makita kang nasasaktan ng ganito ng dahil sa akin" nakikisabay narin ang mga luha ko. I could feel how my heart aches because of its abnormal beating. It was beating too fast and i'm having a hard time because of it.

tsk! "Hi Miss? naghahanap kaba ng trabaho?". biglang lapit sakin ng mala kapreng unggoy "Oo bakit?". maarte kong sagot "Sakin pwede kang magtrabaho".ngisi nito "Oh paki ko?".irap ko "Kapag saakin ka nagtrabaho..Hindi ka mapapagod masasarapan ka lang".ngisi nito sabay dila sa labi

"How are you?" "Kumain ka na." "Gusto kong dalhan ka ng pagkain kaya lang baka hindi mo lang din ito papansinin." "I miss you a lot," "I need to go back to work now. Bumalik ka na rin, please? I miss you. I love you so much!" Kinagat ko ang aking labi upang mapigilan ang pagtulo ng luha ko. Sumasakit ang puso ko sa sobrang lakas ng pintig nito.

Inis niyang sabad “Hmm! Sana lang hindi ka tulad nang Ama mong puro salita ngunit kulang sa gawa! Bueno aalis na ako kaya't simulan na ninyo ang pag hahanap ng trabaho para may ipang bayad kayo sa akin dahil pagkatapos ng palugit ko sainyo ay sisingilin ko kayo sa kahit anong paraan.” Iyon lang at umalis na ito

“Besides, why would they be proud? I work hard because I don't want us to be poor. Ikaw lang dapat ang maging proud sa akin.” …

sagot ko sakaniya "sa lahat naman ng hayahay ang buhay, ikaw lang ang tumatanggi. ay naku bilisan mo na diyan, wala na akong pakielam sa rason mo basta girl gawin mo ang trabaho mo" sagot niya sa akin