Work Hard In Tagalog Novels & Stories

"Bakit? Please, may problema ba?" "I can't imagine the life you have faced, and it makes me emotional. Pasensya ka na kung hindi ko nagawa ang trabaho ko—ang protektahan ka at pasayahin ka. You don't deserve to face all those sufferings, but because you're such a tough and brave person, nakayanan mo lahat. I am just so proud of you, babe. So, so proud."

Ginamit nya ang gunting para kiskisin ang lumot hanggang sa mawala ito. "Ang galing!" Hindi na mapigilan ni Carmela na mamangha. "Parang hindi ka naman kasambahay at hindi mo alam ang mga simpleng gawain... Minsan hindi natin kailangang mag pakahirap sa pag trabaho, ika nga, work smart not hard."

dagdag ko. Nginisihan niya ako, pero hindi iyon abot sa mga mata niya. “It was tiring. Sobra. That’s why I left, remember? Because for the first time, I found something more valuable than the company. Something, or someone, na hindi ko kailangang kumpetensyahin para makuha.”

saad ng dalaga na may paghahalong pagbabanta kay Max. “Ang mga tao talaga kahit kailan ang hirap umintindi at paliwanagan. Ano bang mahirap intindihin at paniwalaan sa sinabi kong 'hindi kami? Anong mahirap sa dalawang salitang iyon? Kahit sabihin ko ang totoo ayaw pa rin maniwala, ano na lang ba ang gusto nilang paniwalaan na kami ng halimaw na iyon?” tanong ni Leigh sa kanyang sarili.

sigaw ko at mabilis na nilisan ang sofang iyon. Shit! Hindi ko na yata kayang tagalan ang trabahong ito! Ayaw ko na! Suko na ako! Lintik na mga manyak iyan! Nanginginig ang kamay ko. Gustung-gusto ko silang sampalin at suntukin sa mukha. Nilunok ko lahat ng panggigigil ko at sinikap na matapos ang trabaho para sa gabing ito. Siguro ay masasanay din ako sa ganitong sitwasyon. Sana lang talaga ay masanay ako!

“Such a shit.” Ingay na nalilikha ng takong nitong tumatama sa sahig ang sunod niyang naulinigan: papalayo, papalapit. Pinigilan niya na lamang na muling mapahikbi nang dinuro siya nito sa kanyang balikat. “Tell me, gaano mo na katagal itong ginagawa? Since the day we met? My gosh, ang tagal mo na palang gold-digger.”

Bwiset Gusto kong umurong. Gusto kong tanggihan ang trabaho. Gustong-gusto ko. Kung hindi ko lang sana naabutan ang landlady na inaaway si Mama pag-uwi ko. Kung hindi ko lang sana nakita kung paano minura-mura at binato ng masasamang salita si Mama. Kung hindi ko lang sana nakitang lunukin ni Mama ang pride niya at nagmakaawang bigyan pa kami ng palugit. Kung hindi ko lang sana siya nakitang halos lumuhod na para lang mapagbigyan.

sigaw niya. "Wala akong ganang kumain pag nakikita ko ang mukha mo!" "You speak tagalog again..." ang narinig kong boses niya. Pero hindi ko na siya pinansin pa. Gayunpaman, ang isang trabaho ay isang trabaho. Matatapos din ito kung pagtitiyagaan lang na tapusin.

Hindi na siya magreklamo. Matrabaho ang gumawa ng apat na Quintero-Contrero babies ng minsanan. They need to work hard and fast.Madaming gilingan ang kailangan. Good luck sa balakang niya.

"No need to be sarcastic, asshole! Can you get your hand on my waist? Masyado kanang abusado." "Abusado? I'm not abusado, darling. Tsk! Huwag kang lalayo sa 'kin baka mapatay ko lahat ng lalaking nakatingin sayo ngayon. How dare them looking at my girl." Sinamaan nito ng tingin ang mga lalaking nakatingin sa kanya.