Strong-willed In Tagalog Novels & Stories

Mahigit kalahating oras din namin iyon ginawa at na-enjoy ko naman ito kahit halos lumabas na ang dila ko sa kakasigaw. Marami pa kaming sinubukan kagaya ng paraw sailing. Base sa sinabi ng crew na nag-assist sa amin, ang Paraw ay isang salitang Cebuano para sa isang bangka na may dalawang mga outrigger, na tinatawag na "katig." Nagtatampok ito ng isang malaking crab-claw sail at isang mas maliit na tatsulok na foresail. Karaniwang ginagamit ng mga lokal ang mga bangka na ito para sa pangingisda at pagdadala ng mga kalakal, ngunit sa paglipas ng panahon, ginamit ito para sa paglalayag sa paligid ng isla para sa libangan.

"Ano po ang ibig niyong sabihin?" Natawa si General Agustin sa mga pumapasok na ideya sa kaniyang isipan. "Pinaglololoko yata tayo ng mga halimaw na ito..." Tila nawala na siya sa kaniyang sarili. Nakatulala siya sa kawalan habang may nakakatakot na ngisi sa labi. "Akala niyo ba habang buhay kayong makapagtatago sa akin?"

Ysla “Anong ibig mong sabihin? Hindi ko ma-gets,” litong-lito kong tugon habang napapakunot ang noo. “Wala naman sigurong masama kung maging tauhan niya ang mga magulang ko. Magkapatid sila ng nanay ko at natural lang kung magtutulungan sila, ‘di ba?”

Kabanata Tatlumpu't Walo Kumabog sa kaba ang dibdib ko ng marinig ko ulit ang mga putok ng baril. The man that was holding me was pinning me to the ground. "Ssh. Baka marinig nila tayo." Bulong nito sa akin. “Bitawan mo ko.” Mariin kong sagot at sinabukan siyang sipain pero na hawakan niya ang binti ko.

Hindi niya alam pero nang sandaling iyon ay nakaramdam siya ng kakaibang kaba sa kanyang dibdib. “Shit!” malutong na mura ni Iñigo at napatakbo nang mabilis hanggang sa dalhin siya ng kanyang mga paa sa pinakadulong bahagi ng punenarya kung saan naroon ang isang k’warto. “Putang ina mo talaga, Stefan!”

sagot niya. Agad naman akong napalingon sa kaniya para tignan kung seryoso ba siya sa sinabi niya. Nang makita kong seryoso ang mukha niya ay hindi ko naiwasang matawa. "Are you serious?!" hindi makapaniwalang tanong ko sa kaniya. Humugot siya nang malalim na hininga at tumango sa akin kaya naman kahit na gusto ko siyang asarin ay napatango na lang ako.

“HAVE YOU NOT READ ‘The Art of War’? Appear weak when you are strong and strong when you are weak. Right now, kailangan mong magmukhang matapang, Sabina. Or else, lalamunin ka ng mga kalaban mo.” Giit nito sa kanya.

Isang blangkong ekspresyon na mas nakakapangilabot kaysa sa anumang galit. Ganito ba talaga ka-sahol ang lalaking minamahal ko? “In the world we live in, Hunter, the weak die and the strong survive,” malamig na tugon ni Black, ang boses niya ay dumagungdong sa buong palapag. “Kinuha ko kayo. Binigyan ko kayo ng kapangyarihan. Binigyan ko kayo ng pangalan para hindi kayo matulad sa mga magulang ninyo. At ito ang igaganti mo?”

“Hindi mo ako mapipilit.” Ngumiti si Miguel. Isang ngiti na hindi mapagkunwari, hindi marahas, ngunit puno ng katiyakan at kontrol. “Hindi ko kailangan pilitin ka,” sagot niya, bawat salita ay parang utos na hindi maiiwasan. “Dahil kahit ang pagtanggi mo ay bahagi ng plano ko. Ang bawat pag-aalangan mo, bawat pagtanggi mo, ay nagpapalakas lamang ng pagnanasa ko. Mas lalo akong nahuhumaling.”

"Ano success ka diyan? Alam mo bang pinaiyak mo yun saka pano kung layua---" "Aw manhid mo talaga nuh? Umiyak siya means nasasaktan siya! At nasasaktan siya dahil sakin! At dahil sakin napaisip niya na ikaw talaga ang mahal niya! Kyaa diba?!" Sabihin niyo suntukin ko na talaga. Iba din mag-isip to. Parang baliktad ata ang utak nito eh. Talaga lang ah? Ako ba talaga ang manhid o siya? Siya yung di nakakagets kay Jess eh.