Manila By Night 소설 & 이야기

ani nu Milo na ngiting ikinayuko ni Samantha bago hawak kamay sila ni Milo na naglakad papasok sa loob ng bahay nila. Hinabol tingin ni Nathan ang mag-ina, Nathan was glad na kapitbahay niya ang unang naging kaibigan niya sa Manila. Ngiting naglakad na si Nathan papasok sa baha niya, sa tingin niya ay magiging masaya ang pagtira niya sa Manila.

Naghanap siya nang masasakyang taxi at nagtanong kung saan ang sakayan papunta sa Mall of Asia upang palabasin na nasa Manila lang siya at ngayon ay naglilibot. Pero bago pa sana niya sabihin iyon sa driver ay naisipan na lang niyang magpahatid sa terminal na may byahe patungong Southern Luzon. Nag-iba ang plano niya. Sa katunayan, sa mahabang oras na sakay siya ng bus ay napag-isip-isip niyang palabasin na nasa Southern Luzon siya at wala sa Maynila sa loob ng isang buwan na nagtatago siya. Tutungo rin siya ngayon sa Mall of Asia para isipin din nila Mathilda na pa-easy easy na lang siya. Pagala-gala at feeling kampante dahil lampas isang buwan na rin naman simula noong tumakas siya at nagt

patuloy ni Nikolai, may tonong nanunukso. "Give me one night. Just one night with you, right here, right now. Let me experience what makes the Queen of Manila so unforgettable. Do that, and I will press this button. I will call off the ambush, and I will leave this country tomorrow morning without touching a single asset of your wife."

Ang katahimikan ay hindi nangangahulugan ng kapayapaan. Para kay Lia, ang katahimikan ng huling anim na buwan ay tila isang dambuhalang timbang na nakadagan sa kaniyang dibdib. Ang Maynila, matapos ang pagbagsak ng Valderama Tower, ay tila isang pasyenteng nagpapagaling mula sa isang malubhang operasyon—may mga pilat, may mga bahaging hindi na muling gagalaw, ngunit pilit na bumabangon.

At mula sa mga pirasong naiwan, may nabubuong isang babaeng handang gumanti at sunugin ang lahat ng bagay na minsang sumira sa kaniya. Kinagabihan, nagkulay pula ang kalangitan ng Manila dahil sa dalawang malalaking apoy ang halos sabay na sumiklab sa magkaibang bahagi ng lungsod.

Ang mga ilaw ng Manila ay parang mga bituin na bumaba sa lupa. Mula sa penthouse nila sa BGC, tinitigan ni Venice Ray-Rodrique ang nakasisilaw na skyline habang inaayos ang kanyang pearl earrings. Ngiti ang nasa labi niya. Gabi na naman ng pagdiriwang para kay Romer—isa na namang malaking deal ang na-secure ng Rodrique Pharmaceuticals.

[ Sunshine POV ] Madilim na nang tumingin ako sa bintana ng aking study. Ang ulan noong nakaraang hapon ay nag-iiwan pa rin ng tubig condensing, basa ang malaking glass wall na nagpapakita ng kumikinang na lungsod ng Manila sa gabi.

Humirit pa si Rain ng isang banat na nagpangiti sa lalaki. “Sige, sabi mo eh.” Napangisi si Marty habang inililigpit ang kanilang mga gamit sa cabinet sa loob ng kanyang kwarto. Naglibot-libot si Rain sa loob ng unit. Napakaganda ng view ng city lights ng Manila kapag gabi. Ang mga ilaw mula sa mga gusali ay nagbibigay ng napaka-romantikong vibe sa paligid. Pagkatapos mag-ayos ng gamit, lumabas si Marty para hanapin ang dalagang kayakap niya lang kagabi. Nakita niyang nakatayo ito sa tapat ng bintana kaya agad niya itong niyakap mula sa likod.

Lahat naman na ay tapos ng gawin at chini-check na lamang ang bar bago magbukas. Ito ang isa sa mga kilala at engrandeng bar dito sa Maynila kaya dapat ay lahat presentable, pati mga gamit at mga trabahante. Sobrang saya ko at natanggap ako dito dahil medyo malaki rin ang pasahod nila. Nakaka-ipon ako para sa pag-aaral ko para sa kolehiyo. Gusto kong makapagtapos, kahit iyon lang ang maging achievement ko at kahit paano ay maging proud ang mga magulang ko sa akin kahit na wala na sila.

Sa totoo lang, hindi siya makatulog buong gabi dahil alam niyang papunta siya ng Manila ngayong araw na ito. Pagkasakay sa eroplano, saka lamang siya nakatulog—ngunit isang bangungot, o mas tamang sabihing isang totoong alaala, ang gumising sa kanya at hindi na siya muling nakatulog. Dumating ang eroplano sa Manila bandang alas-5:35 ng hapon. Papalubog pa lamang ang araw, at ang kalangitan sa abot-tanaw ay tila nagliliyab sa pula.