Disyerto Ng Gobi Novels & Stories

pigil niya rito, namimilog ang mga mata. “Hindi ako nagbibiro. Isa ang Almeradez Empire sa mga kompanyang may pinakamalalaking donasyon sa gobyerno. That’s why we have direct connections to each of its agencies. Ito ang numero niya.” “Teka lang. Huwag mong tawagan.” Hinablot niya ang cellphone ni Vioxx at inilagay sa hindi nito abot. “Why not?”

Dadalhin nila ako sa isang Isla? "Wala tayong magagawa pare, gusto mo bang makulong? Kung hindi natin 'to gagawin—siguradong itutunog ni Gov sa pulisya mga pangalan natin, nako! Kaya huwag ka nang magreklamo." segunda pa ng isa na nasa pinaka-harap na upuan. Gov? Anong ibig sabihin 'non?

Natira ang tunay na boses. “Hi,” sabi ni Seiichi, halos pabulong. “Hi,” sagot ni Cesca, halos kasabay. “Kinabahan ako,” sabi ni Seiichi. “Kala ko masisibak ako sa gobyerno.” “Baka nga,” sabi ni Cesca, natatawa. “Pero magaling ‘yung counsel mo.” “Best friend rates,” sabi niya. “And an undersecretary with a sense of humor.”

Cara "Tomorrow will be the last day of the celebration of our festival, and a special friend of mine will stay here for vacation and a partnership on a project." Anunsyo ni Gov sa harap habang kami naman ay abala pa rin sa paggawa ng mga shake at milk tea para sa mga nag-order. Bakit parang may kakaiba akong nararamdaman habang sinasabi iyon ni Gov.? Napailing ako, Hindi naman siguro.

Lalong tumindi ang takot ni Gobernador Gregorio. Bago tuluyang umalis, nagngangalit ang mga bagang, iniwan ng prayle ang mga ganitong salita: "Nasabi ko na ang gusto kong sabihin at nasabi ko na kung alin ang dapat mong sundin. Maiiwasan mo sana ang mapasubo kung kumukunsulta ka muna sa akin ng dapat mong gawin. Ayoko nang maulit ang kalokohang ginawa mo!"

Sa sandaling iyon, tumunog ang telepono sa mesa ni Mr. Henrick. "Hello? Yes? Yes,sure. Of course," aniya bago ibinaba ang tawag. Pagkatapos ay tumingin siya sa galit na galit na mga magulang at ngumiti. "Ang kinauukulang departamento ng gobyerno ay nagpadala na ng pangkat ng pagsisiyasat. Lahat ay maaaring pumunta sa kanila at magsampa ng mga reklamo," sabi ni G. Henrick sa kanila.

Bantay-sarado niya at malimit niya na sinisigurado na hindi pag-iinitan ng gobyerno si Manolo at ang EMG kaya naman talagang hindi niya maintindihan kung bakit bigla-bigla na lamang na nawala sa sirkulasyon ang tao na iyon. Alam naman din niya na ilan kawani ng gobyerno ang naghihigpit ngayon pero ganoon pa man ay sinigurado niya na malinis ang bawat transaksyon nila kaya hindi niya maapuhap kung ano ba talaga ang nangyayari kay Manolo at kung sino ang nasa likod ng problema niya na ito.

Tumalim ang tingin niya, at ang katahimikan sa opisina ay naging mas mabigat kaysa dati. Pinatmo ni Jeriko ang kamay ni Luna, isang tahimik na kumpas ng pag-aalo. "Huwag kang mag-alala," sabi niya sa mababang tinig. "Malapit ang ugnayan ng kumpanya natin sa gobyerno. Hindi nila tayo basta-basta magagalaw." ani Jeriko. Tumango si Luna, ngunit hindi niya maitago ang bigat sa dibdib. "Oo." sagot niya na may mahina ang boses.

) sabi nito habang hindi makatingin sa aking mga mata. "I’ll assume you don’t know, ngem inton sumaruno a mapasamak dayta diakto malipatan, Mr. Kim! Uray no sabalika a Gobernador iti daytoy a siudad, diak ipalubos nga agbiag!" (Ipapalagay kung wala ka ngang alam, pero susunod mangyayari pag ito ay hindi ko na papalampasin pa, Mr. Kim! Kahit isa ka pang Governor sa lungsod dito ay hindi kita bubuhayin pa!) malamig kong sabi.

sabi ko sa kanila habang nakatingin ako sa nagtitinda ng ice cream. “Sana naman iba na ang maging aksyon ng gobyerno. Sana ay tulungan tayo ni Governor Kevin,” sabi ni Donato habang napapailing. “Kasi wala talagang kasilbi-silbi ang nakaupong mayor sa atin. Pera lang ang gusto niyan, hindi naman ginagawa ang trabaho niya bilang mayor.”