Yūichirō Hanma の小説・ストーリー

humina ang boses niya matapos nilang makarating sa harap ni Damon Romanov. Bumaba ang tingin nito sa kamay niyang hawak ni Lucho. Nataranta siya at pilit muling binabawi ang kamay niya ngunit lalong humigpit ang hawak ni Lucho. Hindi niya alam paano aakto sa harap ng ama nito gayong wala naman dapat siyang pakialam. Ang malala, nahiya pa siyang tumingin kay Damon Romanov. "She's Yuri, Papa," pakilala pa ni Lucho sa kanya.

Binato lang naman siya nito ng unan, "Saan ka kaya humuhugot ng kakapalan ng mukha? Hindi bagay sa buto't-balat mong katawan ang pagiging mayabang." "Oy, may laman na ito ha!" Ipinakita niya ang naka-usbong na muscle sa braso. Tinapig ni Yumi ang nakahayang braso, "Huwag mo na ngang ibandera iyan sa harapan ko! Baka'y may maligaw pa ritong aso, mapagkamalan pa yang kaldereta!" "Sus! Aminin mo na, pinag-nanasaan mo lang itong katawan ko."

Tugon nito saka tinignan ko ang lista na ng mga pangalan na nasa baba ng litrato. "Ronald Guzman?Ang Chief of Police?" "tama po,Pwedeng may koneksyon siya kay Akiyama dito sa pilipinas"umiling ako pagkatapos niya itong sinabi. "Di pwedeng basta-basta nalang tayong-"

Nakita naman ni Uragon ang pinunong kawal si Hiraya sa bahagya nitong pagtawa kaya tinapik niya ito. ‘’Ikaw ikalawang punong kawal Hiraya, ayusin mo ang iyong gawi’’ seryosong wika ni Uragon at mabilis tumikas ng tindig si Hiraya. Bandang huli ay nanalo si Manawari sa debate at siya ang pinanigan ng mayorya sa konseho na dumaan sa botohan.