Zoe Lee Novels & Stories

"Rachel! Rachel, nandito na siya!" Agad akong lumingon nang marinig ko ang boses ni Zoe, ang best friend ko na kapwa ko event coordinator sa Luxe Events Manila. Hingal na hingal siyang tumatakbo palapit sa akin, bakas sa mukha niya ang halo-halong excitement at matinding kaba. "Sino?" tanong ko habang abala pa rin sa pag-check ng aking clipboard. "Si Levi Carreon!" Hinawakan ni Zoe ang braso ko habang nanlalaki ang mga mata. "Rachel, nandito na siya! Oh my God, ang gwapo niya sa personal! Mas gwapo pa kaysa sa mga magazines!"

Saka siya umupo sa tabi ni Timothy. Kinuwentuhan siya nito habang pinagmamasdan nilang dalawa ang mga larawan. Magmula sa kauna-unahang litrato nang ipinanganak si Zoelle, bininyagan sa simbahan, unang beses gumapang at lumakad, at unang selebrasyon ng kaarawan. Parang sinusubaybayan niya ang sarili na lumaki. "You were only seven years old when you learned to play the piano. Two years later and you learned to swim. Mama also enrolled you in art class when you were ten."

Sigaw niya sa pinsan napailing nalang ako. "Hey," napalingon ako ng makita ko si Zoe, ang asawa ni Riley. Inabot niya saakin ang isang baso ng blue lemonade juice. "Zoe," kilala ko siya. She's a singer too. Hindi pa nga lang sila nagkakaanak dahil mas gusto niya munang mag focus sa trabaho bilang singer at artist. "Oh, bakit kayo lang?" Natawa kami ni Zoe nang lumapit si Samantha at Seraphina bitbit ang mga bunsong anak.

Yabang! Kung ibang tao lang sana ang kaharap nito ay siguradong mangangatog ito sa takot dahil sa mapanganib na boses at awra ng kaharap ko ngayon. Unfortunately for him, I am Cecilia. A peculiar one. " Not, if I kill you first. Mr. Campbell. " Seryosong sagot ko rito. Nakita ko pa ang saglit na pagdaan ng pagkamangha sa kanyang mga mata na agad ring nawala.

Maging ito ay si Amelia, Zoe, o Avery, lahat sila ay mga natatanging estudyante sa ilalim ni Propesor Hough. "Mas close ako kay Zoe kesa kay Avery. Nung namatay si Zoe, akala ko sobrang sayang. Pero, matagal ko nang alam na ganyan siya hahantong." Napakaemosyonal na sinabi ni Amelia, "Si Zoe ay may mababang pagpapahalaga sa sarili. Kapag nahawakan ng isang tao ang isang hilaw na ugat ng isang taong may mababang pagpapahalaga tulad niya, maaari siyang gumawa ng isang bagay na kabaliwan. Hindi ko gaanong nakausap si Avery, ngunit mula sa maikling pakikipag-ugnayan Kasama ko siya, pati na rin ang mga komento ng iba ko pang kaibigan tungkol sa kanya, masasabi kong magkasalungat sila ni Zoe. Napa

Humakbang ako ng malaki at inapakan ang t'yan ng sundalo nang hindi nilalapat ang paa sa lupa ng base nila. "Pagsisisihan mo ang araw na ito, Officer. You'll regret that you didn't let an unauthorized person help you, coward." Diniinan ko ang pagkaka-apak sa t'yan n'ya. "At hindi ako kung sino lang." pinanlakihan ko s'ya ng mata. "I am Mikaela Perez, your soon to be heroine." ----- Mas lalong lumakas ang ulan pag-alis namin sa base ng armyng duwag.

AFTER two years. Zoe is happily married to Dylan Rodriguez. They already live under one roof ---- she, Dylan, Dykeil, and soon their daughter named Dianne. Hindi in-expect ng dalaga na masusundan pa si Dykeil lalo na at nakunan din ito si Zoe sa kanilang pangalawang anak ni Dylan.

tanong ni Zoe kay Troy nang mapansin na wala ang dalawang binatang kaibigan. "There!" Ininguso ni Troy ang dalawa na pumapagitna kay Gerlie. "Who's that girl?" Naka kunot ang noo na tanong ni Zoe, hindi pa naipakilala sa kanya ang girlfriend umano ni Khalid. "Gerlie," maiksi ngunit makahulogang ani ni Troy habang tumatawa. "Gerlie?" Nagugulohang tanong ni Zoe. "His personal tutor, do you remember—George?"