Amanda Lee Novels & Stories

Wika ng babaeng hindi pamilyar sa kanya. Patuloy niyang inisip kung saan niya nakita ang dalawang babaeng pamilyar ang mukha para sa kanya, ang mga iyon ay tahimik lang na nakaupo at pinagmamasdan siya mula sa kama. “Ako si Elody, I’ll be your hair and make-up artist,” tumango-tango si Aleyna, “isuot mo muna ‘t bago tayo magsimula.”

] Si Amanda—isang sikat na aktres, endorser ng luxury jewelry ng kumpanya, at nakababatang kapatid ng kaibigan ni Radleigh na si Sebastian. Sa tropahan ni Radleigh, bukod kay Ysmael, naroon din si Sebastian. Normal lang na pumunta si Radleigh para sa negosyo at pakikipagkaibigan. Ngunit ang paraan ng pagtingin ni Amanda kay Radleigh—sino ba sa tropahan nila ang hindi nakakaalam? Galit na galit na nga si Astherielle, at nang makita ang mensaheng ito, lalo pang nag-alab ang kaniyang dibdib.

Kasama ko s'yang nakaupo sa stage. Sa totoo lang, wala naman sa akin kung hindi ako mabibigyan ng parangal. Ayos na sa akin basta malinis ang aking pangalan. Kung ako ay katulad pa rin ng dati, I'll surely boast about this thing. Paniguradong sabik na sabik ako sa pagkilala. "Good Morning everyone. I am Mikaela Perez. A former lawyer that got arrested and now acquitted." Mas lalo akong ngumiti sakanilang lahat kasabay ng palakpakan ng ilang tao na pinangungunahan pa ni Galand.

Tila may bumubulong sa tainga niya na ang anumang maririnig sa gabing ito ay maglilikha ng sugat sa puso niya. “Ladies and gentlemen, I thank you all for coming here tonight.” May kung ano pang sinabi si Amanda ngunit ang tumatak sa isipan niya ay ang pinakahuling pangungusap. “I am very delighted to announce to you that my son, Chad, and his girlfriend, Natasha Ledesma are tying the knot not later this year.”

Ito yung babaeng hinangaan niya kanina na poise and very confident habang nagsasalita bilang guest speaker. Kumunot ang kanyang noo. The woman looks familiar, ngayon na napagmasdan niya ito ng malapitan. Parang nakita na niya ito dati. "Amanda.." Bumaling ito. "Manolo.." she said. Ang mga mata ay nasa kanya. Nakita niya ang pagkunot ng noo nito ng mapagmasdan siya. "This is Aleia Andrade, siya yung ikinukwento ko sayo. Lei, this is our very own, Amanda Leviste."

“Medyo kilala siya noon sa negosyo.” Amanda. Ang pangalang iyon. Parang may pinto sa loob ng isip ko na bahagyang bumukas. Isang babae. Matapang ang mga mata. May boses na hindi basta sumusuko. “May problema?” tanong ni Leon. Napansin ko pala ang bahagyang pag-igting ng panga ko. “Wala naman,” sagot ko. Pero sa loob ko, nagkakagulo ang mga alaala na hindi ko alam kung totoo o gawa-gawa lang ng isip ko.

I can't believe it, and I will refuse to believe it. The document stated who is Amanda. It says here that she's Amanda Colen Trei, an adopted daughter of Armando Trei. And it also stated here how good she is in physical combat and gun shooting. All her achievements are also listed, she's a Business Management graduate in Harvard University. She speaks five different languages excluding Filipino and English. She build the Trei Bank and Trei Corporation. She's known as Queen of the Underground businesses because of her power and connection. I stared at her picture that is indicated in the file. Seryoso siya, malaming ang tingin, at walang emosyon. Malayo sa Amanda na nakilala kong madaldal at

Nang may narinig na yabag sa damuhan ay napaangat ang tingin ko. “Ikaw si Aya, ‘di ba?” Ngiti ng isang med’yo may katandaan na babae. Sa base ko ay halos ka-edad niya lamang si Mama. Maganda ito at kulay porselana ang balat. Dahil sa magarbong kasuotan nito ay mahahalata mo ang karangyaan. Kumunot ang uno ko nang naglahad ito ng kamay sa akin bago ulit nagsalita. “I’m Amanda Fuentes and I can help you avenge your family.”

"Who are they anyway?" “Melisandre, Wazel, Matthew, I want you to meet my friend from the Philippines.” Simula ni Mr. Faustine. “This is Amanda, my friend and this is Andreana, her daughter. Amanda, Andreana these are my children, Matthew Gregory Morrison, the eldest. Melisandre Morrison, the middle child. And the youngest, Wazel Blake Morrison…”

Bahagyang gumalaw si Amanda at patuloy na pinapa-ikot ang kanyang ulo: "Teacher, huwag kayong lumapit! Wala na akong pag-asa! Ang dumi-dumi ko, ang dumi-dumi ko..." Patuloy na niyakap ni Amanda ang kanyang mga braso. "Napakahirap ng buhay ko. Ang pangalan ko ay Amanda, pero ni isang araw na maaraw ay wala sa buhay ko." Inilabas ni Amanda ang kanyang cellphone at binuksan ang live streaming software. "Ang pangalan ko ay Amanda dela Cruz at ako ay isang estudyante sa Class 1 ng No. 1 High School sa lungsod.