Zombie Apologize Novels & Stories

alanganing sagot ni Thara, ramdam na ramdam ang kaba. Sandali silang natahimik, hanggang kusa na lang lumabas ang mga salita mula sa kanyang labi. “I’m sorry.” Nagulat si Rozein, pero sa halip na galit, isang mahina at mapait na tawa ang lumabas dito. “No. You shouldn’t apologize. I should have understood you better—” “No,” mabilis siyang umiling. “You don’t have to apologize. I was the selfish one. I didn’t think about you. Ang tanging naisip ko lang ay ang sakit na nararamdaman ko..”

"Ang kapal ng mukha mong magpakita pa rito pagkatapos ng lahat-lahat ng ginawa mo! At kung makapagsabi ka sa akin ng talk parang gano'n-gano'n lang. Wala ka talagang respeto sa akin, Zandro! Pagkatapos mo akong saktan, itaboy; at patayin sa mga kag*guhan mo ay iyan lang ang sasabihin mo." Pumikit ito at huminga nang malalim, pagkabawi nito ay muli itong nagmulat ng mga mata. Mas magaan na ang balik no'n. "I came not to start another scene, but to apologize. Lo siento, señorita."

Mukhang hindi pa naniwala si Calvin sa sinabi niya pero tumango nalang ito. "If you said so. By the way, I just want to apologize for my rude behavior yesterday. Concern lang naman ako sa pag-aaral ni Yruma since he's my younger brother and I want to secure his good future kaya may mga nasabi akong hindi maganda sa kanya. Tanggap ko na rin na nakipag annul na si Dad sa Mom namin. I also want to apologize sa mga nasabi ko sa'yo noon and I want to apologize to Yruma for what I've done to him but he didn't bother to answered my calls and texts." nagkibit-balikat lang si Calvin at nagpamulsa ito.

Bumuka ang bibig niya ngunit muli niyang itinikom ‘yon. Saglit na namutawi ang katahimikan sa pagitan naming lahat. Walang may gustong magsalita. Hindi ko rin magawang iangat ang tingin ko. Natatakot akong baka magtama ang tingin naming dalawa ni Uncle Zayn. Nahihiya na ako sa kaniya… sobra. “I… I’m sorry,” mahinang bulong ni Ace. “U-Uncle Zayn, I didn’t mean to talk like that. I will visit you later and I will properly apologize to you. I’m sorry,” nahihiya niyang turan.

“Hi, Vivi.. I just wanted to ask you if we can meetup soon? I really wanna apologize at hindi ako makatulog dala na rin ng ginawa ko sa’yo… My conscience is killing me, man.. I’m really sorry for not asking and waiting or listening to your side of the story yesterday ::(( …” Mensahe nito na may sad emoji pa sa dulo. I immediately smile as I felt his genuine apology, ngunit alam ko naman na dapat eh agad ko siyang kinausap agad.

Kaya naman pala hindi ko siya makausap nang maayos noon dahil may pinagdadaanan siya. Mabilis niyang niyakap ang aking kapatid at naririnig ko na rin ang mahinang hikbi ni Kia. "I'm so sorry, Nicholas. Hindi ko na uulitin 'yon. Sorry. Sana mapatawad mo pa ako." Niyakap din siya ni Zack pabalik habang hinahaplos ang kanyang likuran. "Apology accepted. Matagal ko na gustong marinig ang sorry mo pero ikaw pa may ganang magalit palagi sa'kin."

Napangisi na naman siya nang pigil-hininga nitong sinalubong ang kaniyang nakalolokong tingin. Sige, be nervous in my freaking presence. “Layuan ka?” Mas lalo niya pang inilapit ang mukha niya sa mukha ni Zein dahilan para suminghap ito. Nagkabanggaan na ang mga ilong nila. “I owe you an apology…” Bumaba ang tingin niya sa mga labi nito. Hindi niya akalain na nagkaroon siya ng kagustuhang paglandasin ang kaniyang mga daliri sa mga labi nitong hindi nabahiran ng itim na kulay na kadalasan niyang makita sa dalaga.

I feel so stupid for doing those shit things. "I'm sorry Blaire, please forgive me?" Umiiyak na sabi ni Zico habang tumutulo Ang luha sa namumula nitong mga mata. "I didn't know everything." Naiiling na Sabi nito at pinunasan ang luhang patuloy na tumutulo sa kaniyang mga mata. Niyakap Niya Ang dalaga at hinalikan ito sa noo. "Please let me make it up to you and to our Son?' Sabi nito at muli g iniharap si Blaire sa kniya. "I'm so sorry baby." At marahang inilapat ni Zico ang lapi sa labi ni Blaire at marahan itong hinalikan.

Papasok na sana siya nang marinig ang boses ni Chloe. "Zi, I'm sorry, naabala na naman kita..." "Ano'ng naabala? Kahit kailan ay hindi ka abala sa akin. I should be the one apologizing. Alam ko na medyo masasakit na nga ang nasasabi ni Grandma kahapon..." Zayden said it in the softest and gentlest way possible. Kumuyom ang kamao ni Czarina sa kanyang suot na uniporme. Sinilip niya ang dalawa sa loob at kitang-kita niya kung gaano kalapit ang dalawa.

Gusto ko na sanang umalis pero napagitnaan nila ako saka my upuan rin sa harap ko. "Please gave it to her. I'm under the invisible treatment again." Kumunot ang noo nito pero tinanggap ang bote saka inalok sa akin. Tinaasan ko siya ng kilay. "What's this?" "Apology gift." I acted that I didn't hear what Terrence said and just looked at Zyle. "Apology gift," he repeated. I furrowed my brow. "I can't remember you did something wrong to me." He looked at me as if he's asking if I am seriously ignoring my friend.