Waiting For Rain Novels & Stories

As sunsets make way to new dawns, sorrows pave the path to happiness. Life is a beautiful melody, with high notes and low. The tempo always changes just enjoy the rhythm. Remember, even the darkest clouds will eventually clear, the hardest rock eventually succumbs to the passage of time. The heavy rain will eventually stop and after the storms come the rainbows of life. Rain isn't here to bring sadness. It is here to bring a later promise of sun, new day and hope. A promise of a brighter tomorrow. Thank you everyone, for being with us in this heartbreaking but amazing journey of love with my baby Boo. My new ray of hope, my comfort and my shield.

I paused and stared at Elio, who’s holding my hand so tightly, his eyes are shinning from happiness, and I can’t help but to mirror him. “You are my calm in the storm, my ray of light when everything feels dark.” I took a deep breath, and I felt Elio’s hand squeezing mine with a bright and warm smile on his face. “With you, I’ve learned that even in the hardest of times, love can grow, just like flowers bloom after the rain. I vow to walk beside you through sunshine and storms, through laughter and tears. Together, we’ll weather every challenge, and I’ll love you even more after every downpour. You are my forever sunshine, and I will always be your shelter from the rain.”

CHAPTER 62 Umalis na ako sa kompanya at napamura na lang nang biglang maramdaman ang malalakas na patak ng ulan sa labas. Sumilong ako sa ilalim ng maliit na waiting shed. Naghihintay ako ng tricycle na puwedeng marentahan dahil sobrang lakas na talaga ng ulan para takbuhin ko! Mag-isa lang ako sa waiting shed, at mukhang walang may balak sumilong dito dahil panay na ang tulo ng ulan sa bubong!

Biglang umulan at napalingon siya sa paligid. The rain reminds her of some memory she wanted to forget, however the rain brings a richness to each lights, the browns deepen in the pavement the way that soothes her heart, brings a steadiness to her soul. In the front lobby the green and lushed grass becomes glossy, reflecting the light, a new bright shine to their wands, softly waving in the breeze. This rain brings a freshness, and each drop, a heaven-given gift for each part of creation.

POV: Marie Umulan ng malakas kaya pinili nilang tumigil muna sa may gutter at magpatila muna da waiting shed. Sabi kasi ni Rain, baka abutin sila ng pagtaas ng tubig sa dadaanan nila, kaya bumaba sila at sa waiting shed na malapit sa police station sila tumambay. Nagpaalam saglit si Rain upang bumili ng kape sa katapat na convenient store.

The wind rose up and the tinkling sounds came to my ears as the first pearl of the rain dropped onto the floor. Lumingap ako para maghanap ng masisilongan. I saw the waiting shed across the street pero puno na nang mga taong gusto sumilong ang nandoon. The rain is incessant. The wind whips up into frenzy and it's shrieking hell out of me. I don't have a choice but to run back to Resto'Bar. Yakap ang sarili ay tumayo ako sa gilid ng establisyemento at tiningala ang langit.

May maliit na waiting shed sa di-kalayuan bago pa niya naapak ang paa doon ay nagsimula ng pumatak ang mga maliliit na butil ng tubig mula sa kawalan. Pinagpag niya ang suot na puting pulo upang tuyuin iyon. Naupo siya sa isang antigong upuan habang nilakbay ang paningin sa buong paligid. Nilalaro ng mga butil ng tubig ang mga bulaklak at dahon na tila sumasayaw sa katuwaan. It was quite amusing and very pleasing to the eyes to witness the flowers dancing under the rain. Nature does so many miracles though. Nasa gano'n punto siya nang may naulingigan siyang panauhin mula sa kabilang ibayo.

Wala ako sa sarili habang tinatahak ang daan sa gitna ng ingay at heavy traffic ng national road, maya maya pa ay may naramdaman akong maliit na patak ng ulan, tumingala ako at nasundan iyon ng mas malalaking patak, kay dali dali akong tumakbo upang sumilong, isang waiting shed ang nasilungan ko ng bumuhos ang malakas na ulan sa ganito kaaga. Napabuntong hingina ako at nahinto sa pag iyak ng makaupo sa waiting shed, puro kamalasan na lang ang nangyayari sa akin at ayaw ko ng paabutin pa ang kamalasan ko hanggang mamayang gabi, kinuha ko ang phone ko sa bulsa ng pants ko at nagtype sa aking notes.

SAGA NAKATALUKBONG ako sa ilalim ng kumot at nakabaon ang mukha sa unan. Kumukulog at kumikidlat sa labas, pero pilit kong hindi binibigyan ng pansin ito. Marlon is still outside... standing in the heavy rain and waiting for me. Basang-basa na siya sa ulan pero nagmatigas pa rin at pilit na hinihintay ako.

sabi nito. Bumuga siya ng hangin. "Sige. Babalik ako agad," aniya. Malapit lang naman ang naglalako ng bottled water. Kita pa rin niya si Rain. Malapit sa isang bench niya ipinuwesto si Rain. Nang wala na si nurse Anna ay pinanatili ni Rain ang mga mata sa mga isdang lumalangoy sa isang pond na man made. Marami din ang naroon pero sa banda niya ay siya lang.