Novel & Cerita Zombie Wolf

Kung dati— nasa panaginip ko lang ang lugar na ito, ngayon— magiging totoo na. "The goddess of moon, shall— Shield us with her power and presence." bulong ko sa hangin, at iyon narin ang hudyat nang biglang pagtakbo ng lobong sinasakyan ko. Ang sinasakyan kong Guardian Wolves ay hindi isang shape-shifting werewolves, hindi. Isa lamang siyang wolf na may tangkad nang isang dalawang tao— May armor na siya parang kagaya sa isang— makikipaglaban sa isang giyera.

Naiiling na ngumisi at umismid si Lionel, “Paano, Wolf? Sige nga at paano natin gagawin iyang sinasabi mo?” Napabuntong-hininga si Wolf at napahilamos ng mukha, “I don’t know, Lion. I really don’t know what to do!” “Masiyado tayong naging kampante na mapapapayag ni Karmine si Zagan sa gusto natin. At ngayon na hindi nangyari ang inaasahan natin ay para tayong hilong-talilong sa pag-iisip ng paraan kung paano siya maiisahan at matatalo.”

Nanlilisik ang mga mata nitong nakatingin sa kanya. Palapit ng palapit. Kaya wala na siyang pagpipilihan kundi ang puruhan na ito. Kinalabit niya ang gatilyo ng baril na tuluyang nakapagpabagsak kay Zarim ng muli itong tamaan ng bala na may halong wolfsbane. Sa pagbagsak nito ay namayani ang nakakabinging katahimikan. Bumalik ang katawang tao ni Zarim na halos wala ng buhay.

F'r i am in hib'rnation and adjustment f'r the climate changeth. Naintindihan ko naman iyon dahil kung nabuhay si Sushi doon lang sa Valeria, malaki ang posibilidad na hindi ito sanay sa malamig. Ngunit sa pagkakaalam ko ay gusto ng mga lobo sa malalamig na lugar, pero dapat ko rin alalahanin na hindi normal si Sushi. He's not just any wolf. He's a necromancer, way more superior than any wolf in this world.

I looked around and I find myself lying in my bed inside my own room. Sinubukan kong makaupo ng dahan-dahan upang hindi magising si Wolf. Tumingin ako sa maliit na salamin na nakapatong sa aking lamesa at pagkatapos ay bumaling ako sa painting ng aking mga magulang. I’m now aware that I am a witch and has the blood of a werewolf. I’m not a normal person anymore.

iyon lang ang sabi niya bago nagmamadaling lumabas sa kusina. Awang-awa ako sa sarili ko. I wanted to escape this pack but I can't. A werewolf without a pack is considered a rogue and being a rogue means you are prone to be killed whoever you cross paths with. Kaya ako nagtiis. I don't want to be a rogue, that's why kinaya kong magtiis dito even though I don't eat food that I cook. They gave me scraps in order for me to stay a live and be their slave and punching bag. I don't even have decent clothes. All I have are their old clothes which are either torn apart or simply too old to wear.

Tanging iwas lang ang ginawa ko na para bang walang ka-effort-effort akong umiiwas sa mga suntok at sipa niya na napakabagal para sa akin hanggang sa bigla kong sinangga ang suntok niya at sinipa siya ng napakalakas sa tyan dahilan para makatilapon siya. “Magbabayad ka!” sigaw niya at nagpalit-anyo na ng wolf form niya, isang kulay abong werewolf. Mahinang uri ng werewolf. Hindi ako gumalaw sa pwesto ko at hinintay siyang sumugod sa akin ngunit sa pagsugod niya ay hindi niya ako nasakmal dahil tumalon ako ng mataas at sa muling pagtapak ko sa lupa ay nasa anyong-lobo na rin ako, isang kulay tsokolateng balahibo ng werewolf; kulay ng balahibong malalakas at may potential na maging Alpha.