Isang gabi, habang abala akong nanonood ng maramihang mga zombie flicks, nagkaisip ako tungkol sa pinagmulan ng mga totoong zombie. Alam mo, ang salitang 'zombie' mismo ay may ugat sa mga kwentong nakaugat sa mga tradisyon ng mambabalagtas sa Africa, lalo na sa Haiti. Itinataas ito ng kanilang mga mitolohiya tungkol sa mga tao na na-reanimate ng mga maalam na pari o mga witch doctors, na madalas nirepresenta ang mga takot sa mga kontrol ng ibang tao o kahit sa mga hangarin ng buhay. Ibang klaseng aral yun, hindi ba? Kung susuriin mo, may mga likha na nagpapakita na ang mga zombie ay hindi lamang doon nagmula; nagdadala rin sila ng mas malalalim na simbolismo tulad ng pagkabagot sa alan ng modernong buhay at ang mga isyung hinaharap natin sa mga lipunan.
Maganda ring tala na sa mga kontemporaryong ideya, ang mga zombie film, gaya ng 'Night of the Living Dead' at 'The Walking Dead', ay nagbukas ng iba pang mga talakayan ukol sa post-apocalyptic na mundo at kung paano tayo sumasagot sa ganitong mga sitwasyon. Minsan, nakakapangilabot; sa ibang pagkakataon, ito ay katatawanan. Lahat ng ito ay nagiging abala sa puso ng mga tao at nagiging daan din para pag-isipan ang ating kalikasan at mga ugali bilang tao.
Sa ganitong paraan, ang mga totoong zombie, kahit pa sa fiction lang, ay nagsisilbing repleksyon ng ating mga pangarap at pangamba bilang mga tao, na nagbigay-diin na ang ideya ng zombie ay higit pa sa mga natutuyong ligaya o nakaka-engganyong kwento, kundi isang salamin ng ating mga tunay na isyu. Kaya naman, tuwing may zombie movie o series na lumalabas, nagiging excited ako - hindi lamang sa kwento, kundi sa mga aral na nakatago roon!