Novel & Cerita Kailanman

Akala niya ay bumabalik na sa dati ang lahat. "Ikaw ay aking napanaginipan kagabi. Namamasyal ako sa mundo ng mga tao at ikaw ay aking nakita roon sa harap ng kanilang simbahan. Sino ka ba talaga? Isa ka bang tao?" "Alea! Nasaan ka?" Sigaw ni Iris. "Kailangan ko nang umalis. Hinahanap na ako ng aking mga kasama." Tumalikod kaagad si Alea kay Yulan at mabilis na naglakad palayo rito.

Bigla kasing nanayo ang balahibo niya sa kanyang batok. Noon lang din na-realize ng dalaga na madilim pala ang parteng iyon ng beach. Walang beach lights at malayo pa sa karamihan. Ang weird naman ng taste ni Sir Caelum, isip-isip ni Kaia nang maalalang ganoon din kadilim doon nang una silang magkaharap ng lalaki. "What are you doing here, woman? You're a trespasser..."

Si Talya ay walang iba kundi si Althaia. Ayaw niya man na muling magkrus ang kanilang mga landas ay wala siyang magagawa. Kailangan niyang iligtas si Calista dahil kahit pagbali-baliktarin man ang mundo, hindi mababago ang katotohanan na pinsan niya ito at ito na lang ang natitira niyang pamilya. Sa pagkakataong iyon ay wala na siyang ibang magagawa kundi muling harapin ito. *****

Kaya alam niyang hindi pa rito nagtatapos ang pagmamahalan nila. *****the end*****

Ang gwapo naman ng dalawang ito, sayang lang at parang mga baliw. "Humingi ka ng tawad," mariing sabi ni Kael. "Pasensya na binibini," agad na sumingit si Kian at ngumiti nang palakaibigan. "Napagkamalan ka naming ibang tao. Bilang paghingi ng tawad, maaari po bang makuha ang inyong pangalan at numero? Ililibre ka namin ng hapunan sa susunod na araw."

Paulit-ulit itong tumango, talagang napakabait at napakaamo tignan. "Sige po! Sige po! Pangako mo 'yan ha?" ani Ruan habang nakamasid sa maliliit na kendi na ibinibigay ni Cailyn, nakaramdam tuloy ito ng kakaibang pakiramdam, pakiramdam na pamilyar at kilalang kilala ng bata. Pero kahit na anong gawin nito ay hindi na nito matandaan kung saan at kailan nito iyon huling naramdaman. ---

Slow motion ang bawat galaw ng isa't isa, ninanamnam ang tamis at sinusulit ang sarap. " Jade promise me kapag dumating yung day na parang you don't know me anymore. Our world is like turning upside down just close your eyes and remember all our memories together then you will feel from your heart that I'm still the Kurt you love and loves you." Hinahaplos ni Kurt ang malambot at mapulang pisngi ni Lia.

It was the place we usually go to back in high school—Bukal Falls in Liliw. “Ibabawas ko na lang sa bill ’yong paggamit ng phone mo,” sabi ko sa kaniya. “Suit yourself,” walang emosyon niyang sabi sa akin at hinayaan akong tumawag. *** BRANDON HOW much does she hate me for what happened years ago? Kung tutuosin ay pareho naman kaming biktima ng pagkakataon pero bakit kasalanan ko ang lahat?

Deadline na daw kasi 'non sa susunod na araw kaya hindi pa kami nakakalabas. Ako lang ngayon ang nandito sa bahay. Si Love ay isinama ni Lay sa kanila. He lives outside the City and they'll be there for a week. Si Faith naman ay nasa beach ngayon kasama ang blocmates niya. Sem ender daw nila at sa isang araw pa ang uwi niya. Wala pa naman si Manang ngayon kasi umuwi din sa kanila.

Sa kalagitnaan ng hagdan nakasalubong ni Klinton si Manang Miling. Huminto siya. “Does everyone is okay?” “Oho, Sir.” Bahagyang ngumiti ang mayordoma. “Paakyat sana ako upang tanungin kung may kailangan kayo.” “Yeah.” Sumulyap si Klinton sa rolex niya. “Denmark will be there in 5 minutes. Iakyat mo sa mag-iina ko ‘yong dala ni Denmark.” Bilin ni Klinton bago nilapasan ito.