Immortal Rain Novels & Stories

Wala na siyang preno kung humataw sa kailaliman ni Rain. Buong lakas na sumasalo si Rain sa bawat saksak hanggang sa marating na nila ang dulo. Nanginginig ang kanyang balakang habang sumasabay sa indak ni Marty. Sa huling tatlong malalakas na baon, sabay nilang pinakawalan ang lahat ng kanilang init. Ramdam na ramdam ni Rain ang tindi ng huling saksak kasabay ng paglabas ng likido ni Marty.

“Bahala na si Batman.” Iniwan ni Zein ang dalawa at sumakay sa kaniyang kotse. Habang nagmamaneho papuntang Mapski street, nakita niya ang isang kuwintas. Dream catcher iyon at naghalo ang matingkad na asul at itim na kulay sa kabuuan ng bagay na iyon. Bigla na lang gumuhit ang lungkot sa kaniyang mga labi. Amostacy...

tawag niya sa nobyo sa kanyang isipan. Luisa used to hate rain so much because of the nightmare it always brought her. Now, rain makes her smile. Rain reminds her of Levi. The reason of her newfound happiness. Sa halip na isarado ang bintana, nanatili siyang nakatayo doon at pinanood ang pagbagsak ng ulan. Ilang sandali pa ang nakalipas, halos mapalundag sa gulat si Luisa nang mula sa likod ay may biglang yumakap sa kanya.

Pero ang Abba namin ay para sa aming mga Immortal lang, dahil naiiba at natatangi ang para sa mga Mortal. Inayos ko ang mataas na palda na suot ko na nagusot dahil sa hangin sa itaas. Sa di kalayuan ay namataan ko na ang tatlo kong kaibigan at pakaway kaway pa silang nakatingin sa akin. Pupunta na sana ako pero naunahan ako ni Impo at hinila na ako papasok sa silid ng mga bampira. Kung saan kami dapat na manilbihan sa itinuturing na pinuno ng lahat ng nilalang dito sa bansang ito. Kung ang mga mortal may Presidente, mayroon namang Senyor ang mga Immortal. Ito ang namamahala para sa kaayosan naming mga immortal. Sila rin ang nagpapanatili ng kapayapaan at seguridad narin para sa mga mortal la

Bigla silang tumigil. Parang may humawak ng invisible na tali sa kanila. Lahat sila, napatingin sa dulo ng eskinita. Mabibigat na yabag. Mabagal. Deliberado. At doon siya lumabas. Siya. Damian Blackthorn. The stranger in the rain.

Madalas namang pumalya ang Weather App dahil sa climate change pero naging playful ang tadhana sa kanilang dalawa. Buti na lang hindi nabasa ang selpon ni Ali na nakalagay sa waterproof sling bag. Ngunit ang kanyang damit ay hindi waterproof, lumabas ang hubog ng kanyang katawan dahil naging hapit ang Sunday dress na suot niya. Dahil pa light color, bakat din ang itm na bra na panloob niya. Nagsisi tuloy siya kung bakit hindi niya pinares kulay ng bra sa damit niya. Nakakrus tuloy ang braso sa kanyang dibdib. Hindi niya alam na lumalabas din ang bilugang dibdib sa ginagawa niya.

Pero sadyang hindi nagpatinag ito at puno ng disperadong papatayin si Amara. “H-hindi ko, ha-hayaang ma-gi-ging masaya kayo. I-isasama kita sa impyerno!” sigaw ni Rain. Kaagad na tumalikod si Zach para protektahan ang asawa at kampanti naman siyang wala nang magagawa ang babae dahil mahina na ito at may mga pulis. Ngunit biglang itinaas ni Rain ang baril, kasabay ang sunod-sunod na putok ng baril ang umaalingawngaw sa loob ng silid.

Sumasakit lang ang ulo ko sa kanya. When we arrive at the Fierdo mansion in Marcus' limo, his personal chauffeur Ramzel, offers to open the door for me. When I refuse and reach for the door handle myself, Marcus grabs my wrist. Napatingin ako sa kanya at inirapan siya. He's so damn old fashioned. Ramzel proceeds to open the door for me. "Thank you Ramzel." I glare back at Marcus before stepping out of the vehicle.

“Well, I marry the right one. Ikaw pala na asawa ko at ang bata na nakasama ko noong umuulan ay iisa,” “Kaya pala, may spark na ako agad na naramdaman dati pa kasi ikaw pala ang batang babae na matagal ko na ring hinahanap,” “I love you since that summer while the rain pours,” nakangiti niyang sabi sa asawang si Zierelle. Kinabig naman siya nito at niyakap ng mahigpit. “Kuya, Ate! Hintayin niyo naman kaming lahat! Sasama kami sa honeymoon!"sigaw ni Gwyn.

Mahina niyang sambit habang hawak ang isa nitong kamay. Ilang sandali pa siyang nanatili sa loob ng silid nito bago iniwan ang binata. Gustuhin man niyang manatili doon ng matagal, hindi naman niya pwedeng iwan ng ganun katagal si Hurri dahil madalas ang pagwawala nito kapag hindi siya nasisilayan. Pumupislit na nga lang siya tuwing may libreng oras siya. "Bakit kaya ang tagal magising ni Rain. Sabi mo stable na namana ang kalagayan niya," buntong hininga niyang wika nang makaharap niya si Raven.