ท้าทายชะตา Novels & Stories

นางยังคงมีคำถาม “เจ้าต้องย้อนคืนไปเปลี่ยนเหตุการณ์ในครั้งนี้ และห้ามมีคนก่อการกบฏใด ๆ ให้เกิดขึ้นบนแผ่นดินฉางอัน เจ้าจงยุติคนชั่วช้า ไม่ให้เขากระทำสิ่งที่เป็นต้นเหตุในครั้งนี้ได้ เจ้าจะยินยอมหรือไม่”

สายลมบนเขาพัดจนชีหยวนรู้สึกหนาว สีหน้าของนางก็ไม่สู้ดีนัก “ท่านหมายความว่า เขาจะต้องซ้ำรอยชะตาเดิมของข้าในชาติที่แล้วงั้นหรือ?” ปรมาจารย์จื่อหยางส่ายหน้าทันที “ข้าไม่รู้คาถาเปลี่ยนชะตาฝืนสวรรค์เช่นนั้น ดังนั้นข้าไม่อาจรู้ได้ว่าผู้ที่เปลี่ยนชะตาของเจ้า ใช้อะไรเป็นเครื่องสังเว ยเพื่อแลกมา” เขาลังเลอยู่ครู่หนึ่ง “คุณหนู เจ้าคงต้องยอมรับชะตา...”

ตอนที่2 ตอบแทน เรื่องราวความรักของเธอจะเป็นอย่างไรต่อไป ชิดจันทร์ยังหาคำตอบไม่ได้ แต่เธอคิดว่าอีกไม่นาน ชะตาลิขิตจะพาเธอไปหาคำตอบ ที่มันควรจะเป็น

คนตัวโตกอดอกพยักหน้าเบาๆ “ตายจริงทำกันเป็นบ้านป่าเมืองเถื่อนไปได้” หญิงชรายกมือทาบอกอย่างตกใจนี่ขนาดก่อกวนยังเล่นกันถึงเอาชีวิตแล้วถ้าจงใจที่จะทำร้ายคนเลยจะทำถึงขนาดไหน

เจ้าหญิงท้าทาย “ กะ กินค่ะ ” บทร้ายยิ้มและทำท่าดีอกดีใจเหมือนเด็ก มาเฟียที่ขึ้นชื่อว่าโหดที่สุดในใต้หล้า อายุก็ปาเข้า 31 ปี ทำตัวเหมือนเด็กเข้าไปในทุกๆวัน

เฒ่าจันทราถาม เทียนตี้ทรงตรัสด้วยพระพักตร์และพระสุรเสียงเรียบ “ทุกอย่างเป็นชะตาลิขิต...”

มือหนาชักกระบี่ออกมาวางพาดคอเทพชะตาในทันใด “ไท่จื่อโปรดระงับโทสะ” หวังหย่งรีบเข้ามาทัดทาน ขณะที่เทพชะตาตัวสั่นงันงก “เป็นชะตาของพระชายา มิอาจเปลี่ยนแปลงได้” “ท่านจะบอกว่า แม้ไม่แต่งกับซีหรู นางก็ต้องตายเพราะข้าเช่นนั้นหรือ”

ฮวาเฟยฟาพนมมือจรดหน้าอกลูกแก้วสีน้ำเงินเปล่งแสงรอยออกมาจากหน้าผาก “มนต์แห่งมังกร จงฟังข้า คลื่นน้ำศักดิ์สิทธิ์แห่งทะเลใต้” สิ้นเสียงฝนฟ้าก็ตั้งเค้า และตกลงบริเวณที่มอดไหม้ชุบชีวิตให้กับสิ่งที่ดำเป็นตอตะโกให้ฟื้นคืนในระดับหนึ่ง มนต์นี้สามารถคืนความงดงามให ้ร่างที่ตายได้ แต่ไม่สามารถคืนวิญญาณให้สิ่งนั้นได้ มีต้นไม้พฤกษาใหญ่น้อยล้มตายมากมายจากการสู้รบเมื่อสักครู่

หลิวลี่เซียนยิ้มตาหยีจ้องมองเหมยไป๋อวี้ด้วยอารมณ์เบิกบาน "ซื่อจื่อเจ้าคะ ยาพิษที่ท่านกินเข้าไป ชื่อว่าราคะสวรรค์เจ้าค่ะ" "เจ้า!!" "อีกหนึ่งชั่วยามยานี้จะออกฤทธิ์ พิษของมันจะคอยกล่อมประสาทให้ท่านโหยหาที่จะเสพราคะที่ท่านชอบไม่หยุดหย่อน ท่านจะไร้ซึ่งสติสัมปชัญญะโห ยหาแต่สตรีตลอดเวลา พิษของมันจะทำให้ท่านเป็นบุคคลไร้สติไปช้าๆ ทุรนทุรายจนทนไม่ไหว ก่อนที่มันจะพาท่านลงจากสวรรค์สู่ความทรมานเหมือนตายทั้งเป็นไปชั่วชีวิต"

เธอคิดในใจด้วยอารมณ์ทั้งสงสารและชื่นชม "แต่ตะวันไม่ได้คิดอะไรมากหรอกค่ะ ถือว่าโชคชะตาฟ้าลิขิต ชาติที่แล้วตะวันอาจจะทำร้ายใครแล้วเอาเขาไปโยนทะเลแบบนี้ ชาตินี้เลยถูกโยนบ้าง"