ท้าทายชะตา Novelas e Histórias

สุดแค้นแสนพิศวาส ผู้เขียน : กาสะลอง นิยายเรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องที่สมมติขึ้น ไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องจริงแต่อย่างใด ชื่อบุคคล และสถานที่ที่ปรากฏในเนื้อเรื่อง ไม่มีเจตนา อ้างอิงหรือก่อให้เกิดความเสียหายใดๆ ………. นิยายเรื่องนี้… ไม่มีแก่นสารสารัตถะอะไรนักหนา

แสงแห่งความโหดร้ายปรากฏขึ้นในดวงตาแวบหนึ่ง ดวงตาทั้งสองข้างของโจวอี๋เจี่ยนเบิกกว้าง กล่าวน้ำเสียงดุดัน “ในดวงชะตาของท่านอุปราช ดาวทันหลาง[footnoteRef:1]ตกอยู่ในวังกระต่าย ไม่มีความซื่อสัตย์และยุติธรรม เกรงว่าการวักระทำในวันนี้ท่านอุปราชจะแอบแฝงไปด้วยเจตนาชั่วร้าย สงสัยว่า มีแผนจะทำลายเลือดเนื้อเชื้อไขของฝ่าบาท!” [1: ดาวทันหลาง หมายถึงดาวแห่งการเปลี่ยนแปลง โยกย้าย ติดต่อ เจรจา ตลอดจนสุขภาพร่างกาย ทรงอำนาจ มั่งคั่ง]

ลานฝึก “ท่านช้าเกินไป” “เจ้าเร็วเกินไปต่างหาก กระบี่ของเจ้าใจร้อนไม่ต่างกับเจ้าของ” “พูดมากจริง”

หยางชิวเหยามองหน้าหยางจ้าวเสียนอย่างรู้สึกเย็นวาบไปทั้งร่าง คำพูดที่เปล่งออกมานั้นบ่งบอกมิได้เป็นเพียงแค่คำขู่ หากแต่นางรู้ดีอยู่แก่ใจว่าหยางจ้าวเสียนนั้นทำได้จริงเพียงแค่พลิกฝ่ามือเท่านั้น “ออกไปได้แล้ว เกะกะรำคาญตาข้ายิ่งนัก” หยางจ้าวเสียนขับไล่หยางชิวเหยาออกไปในท ันทีอย่างรู้สึกรำคาญใจ

อนย้าย ด้วยความรักที่ยิ่งใหญ่และความมุ่งมั่นที่จะได้พบหลงเหยียนอีกครั้ง หวงจิงอวี๋ใช้ปลายคมมีดแหลมคมกรีดลงบนเนื้อของตน ริมฝีปากท่องตามอักขระในคัมภีร์โบราณที่เขาแอบท่องจำเอาไว้ คำสาปที่เขากำลังใช้เป็นการจองจำวิญญาณของตนเองไว้ เพื่อรอคอยวันที่จะได้พบหลงเหยียน อีกครั้งในห้วงเวลาเดียวกัน

หลังจากที่คำนวณเสร็จ เขาก็มองนิ่งไปที่หน้ากระดาษแผ่นหนึ่ง แสงตะเกียงวูบวาบส่องกระทบหน้ากระดาษ บนนั้นเขียนเอาไว้ว่า การใช้คาถาเพื่อต่อชีวิตนั้น จะทำให้ผู้ใช้คาถาประสบกับโชคร้าย ไม่ว่าจะเจ็บป่วย ครอบครัวแตกแยก และอายุสั้น ภาพเหตุการณ์ในอดีตหลั่งไหลเข้ามา ทั้งตอนที่เขาเ รียกพายุทรายในตอนที่ทำสงครามที่จางเย่ ตอนที่เขาพยายามต่อชีวิตของฮ่องเต้หย่งเล่อที่ริมแม่น้ำในยูนนานเมื่อสิบกว่าปีที่แล้ว ตอนที่เขาเรียกลมฝนที่กานซูเมื่อแปดปีที่แล้ว

ภีมยืนมองหน้าตัวเองผ่านกระจกเงาที่สะท้องอยู่ตรงหน้าด้วยแววตาที่เรียบเฉย ตาคมที่ไร้ซึ่งความรู้สึกใดๆ ค่อยๆ มีน้ำสีใสไหลออกมา. “ใครที่มันพรากแม่และน้องไปจากผม ผมก็จะพรากทุกสิ่งทุกอย่างไปจากมันเช่นกัน” เช้าวันต่อมา... ซ่า~~

ท่านเทพเลือกที่จะไม่ตอบคำถามของนางหากกล่าวประโยคสำคัญแทน “ทุกการกระทำล้วนส่งผลต่อชีวิตจำเอาไว้ให้ดี นี่คือโอกาสที่สวรรค์มอบให้เจ้าจงเลือกทางเดินชีวิตให้ดีแม่หนู โอกาสมีแค่ครั้งเดียวเท่านั้นอย่าให้ความเกลียดชังบดบังดวงตาจนทำผิดซ้ำสอง” สิ้นเสียงของเทพแห่งโชคชะตา ซ ่งเจียวเจียวรู้สึกเหมือนถูกกระชากให้ร่วงลงจากที่สูง

“หากพระองค์รู้สึกหวาดหวั่น ก็ไม่ใช่เรื่องผิด แต่ขอให้ทรงจำไว้ว่า โชคชะตาไม่ใช่กำแพงหินที่แข็งแกร่งจนเปลี่ยนแปลงไม่ได้ หากแต่มันเหมือนแม่น้ำ แม้จะไหลเชี่ยว แต่ก็ยังสามารถเปลี่ยนทิศทางได้ หากมีมือที่เข้มแข็งพอจะชี้นำกระแสนั้น” “ช่างเถอะ คงเป็นเพราะฉันเครียดเรื่องราชินีจน เริ่มเพ้อ ถึงได้ฝันอะไรไร้สาระแบบนั้น”

เฟยหยางยกยิ้มเจ้าเล่ห์ “ง่ายมาก… คืนนี้เราลองพิสูจน์กันดีหรือไม่?” ตานชิงชะงัก “พิสูจน์ยังไงเพคะ?” “ สตรีที่รวมพลังหยินหยางเข้ากับข้าได้เกินสามครั้ง นั่นย่อมเป็นสตรีแห่งโชคชะตา แต่หากจะให้มั่นใจต้องเปลี่ยนเป็นครบห้าน้ำโดยไม่สลบ ซึ่งก็แปลว่าเจ้าคือสตรีแห่งโชคชะตาขอ งข้า!”