ท้าทายชะตา Novels & Stories

ถังเจิ้นไห่สีหน้าแย่ที่สุด นี่คือการเปิดตัวอย่างเป็นทางการครั้งแรก เข้าร่วมการชิงบัลลังก์อย่างโจ่งแจ้งและเป็นทางการของพวกเขา กลับต้องพ่ายแพ้ย่อยยับ เขาแค้นใจนัก ดังนั้นก็ต้องไม่เห็นด้วยกับเรื่องนี้อยู่แล้ว “เหอะ...รัชทายาท ข้าจำต้องยอมรับความต้องการก้าวสู้ความยิ่งใหญ่ของท่าน ทุกคนใน ที่นี้ถูกหลอกกันหมด ท่านคิดว่าตัวเองอาภรณ์ไร้ตะเข็บจริงหรือ?”

“เอาเป็นว่าท่านแม่ ลืมเรื่องนี้ไปเถอะเจ้าค่ะ ข้าเลือกเส้นทางที่ดีที่สุดแล้ว สำหรับข้าในตอนนี้” หญิงสาวหันไปเอ่ยกับมารดา ทำไมนางต้องถอยให้กับโชคชะตา หากสวรรค์ไม่เข้าข้างนาง มีหรือท่านอ๋อง จะตกลงมาในหลุมพรางของนางอย่างง่ายดายเพียงนี้ นั้นเพราะสวรรค์เห็นแก่ความอดทนของนาง จึ งได้มอบโอกาสให้นางได้แกฉวย

บทที่ 11: การต่อสู้แห่งโชคชะตา แสงสว่างที่พุ่งออกมาจากตัวอากิระได้ทำลายความมืดในห้องโถง ทำให้วิญญาณที่ถูกควบคุมโดยทาเคชิแตกกระจายไปในพริบตา ทาเคชิกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด เขาล้มลงไปที่พื้น และมองอากิระด้วยดวงตาที่เต็มไปด้วยความแค้น “เป็นไปไม่ได้!” เขาตะโกน “พลังข องข้าไม่มีวันพ่ายแพ้!” “เจ้าเข้าใจผิด” อากิระตอบด้วยน้ำเสียงที่นิ่งสงบ “พลังของเจ้าคือความมืด… แต่พลังของข้าคือแสงสว่าง”

ร่างสูงใหญ่คุกเข่าลงข้างหนึ่งตรงหน้านางก่อนจะเช็ดน้ำตาที่ไหลลงมาอย่างไม่ขาดสายให้อย่างแผ่วเบา “อดทน เจ้าต้องผ่านมันไปให้ได้เพื่อตัวเจ้าเอง” ชะตานี้ของเจ้ามีเพียงเจ้าที่จะก้าวข้ามมันจงเข้มแข็งขึ้นเพื่อตัวเจ้าเอง

เขาพล่ามบ่นยาวเหยียด ทว่าเฟิ่งจิ่วเหยียนกลับมีเพียงประโยคเดียว “ในชะตาสิ้นไร้แล้วอย่าได้ฝืนขอ” นายท่านเฟิ่งโทสะเดือดดาลจนคิ้วตั้ง ลุกพรวดขึ้นในพริบตา “ข้าไม่มีวันเชื่อหนังสือแห่งโชคชะตาอะไรนั่น!”

‘ตงหยาง ข้าจะทำอย่างไรดี เจ้าถึงจะเข้าใจ ปมด้ายแดงทั้งสิบเส้นนั้น ต่อให้เจ้าไม่จัดการกับมัน ดวงชะตาของคนทั้งสิบ ย่อมจัดการเปลี่ยนแปลงมันได้เอง ตามธรรมชาติ มีเราสอง ก็ใช่ว่าจะก็จัดการแก้ไขอะไรได้ไม่ มีแต่เดินไปตามเวลาที่ตาเฒ่าแสงจันทร์ขีดเส้นลิขิตชะตา ให้เราเป็นเพียงตัวละค รที่น่าขบขัน ของเขาก็เท่านั้น’

[ค่าสถานะ - พละกำลัง 45 - ความว่องไว 52 - สติปัญญา 38 - ความทนทาน 40 - โชค 50] [ฉายา: ผู้ท้าทายโชคชะตา] [สถานะผิดปกติ: คำสาปวิญญาณสลาย (ขั้นที่ 1 – ผนึกอยู่ชั่วคราว)]

เขาเอ่ยช้าๆ น้ำเสียงเข้มขรึมขึ้นเพื่อปกปิดความหวั่นไหว “กล้าถึงขั้นคิดจะสอดมือเข้ามาบิดผันเส้นด้ายแห่งโชคชะตา หรือเจ้าคิดว่าปิ่นหงส์บนหัวเจ้าจะประทานอำนาจให้เจ้าบงการ…พยัคฆ์ที่ถูกล่ามโซ่ตัวนี้ ได้ตามใจชอบงั้นรึ ระวังตนไว้เถิด...วาสนาที่เจ้าพยายามผิดผันนักหนา มันอา จจะรัดคอเจ้าตายเข้าสักวัน”

งง่ายหรือจะสั่งให้หายสาบสูญก็ย่อมถูกต้องชอบธรรมเพียงข้ออ้างไม่กี่อย่าง ดวงตาคู่คมวาววับแผ่ขยายความเย็นเยือกออกมารอบกาย กระดาษเนื้อดีถูกขยำจนยับย่น ต้องเป็นคนเลือดเย็นขนาดไหนถึงทำกับพี่น้องอย่างนี้ได้ นั่นแสดงให้เห็นว่าในวันข้างหน้ารัชทายาทไม่ต้องการเห็นเขามีชีวิตอยู่เพียงเพร าะเขาอยู่ข้างฮ่องเต้

Wann: ฉันนั่งซึมซับเหมือนกัน ซึมซับกับชะตาตัวเอง Fairy Fah: ฉันก็นั่งซึมซับเหมือนกัน ซึมซับกับชะตาตัวเอง Wann: จะก๊อปฉันทำไมเนี่ย Fairy Fah: บ่ได้ก๊อป แต่มันคือความจริง Toei: นี่สรุป พวกเรามีชะตาชีวิตที่อาภัพกันยกแก๊งใช่ไหม Wann: โน