อ่านใจ Novels & Stories

นิยายเรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องที่สมมติขึ้น ไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องจริงแต่อย่างใด ชื่อบุคคล และสถานที่ที่ปรากฏในเนื้อเรื่อง ไม่มีเจตนา อ้างอิงหรือก่อให้เกิดความเสียหายใดๆ

ฉันผู้สามารถมองเห็นอารมณ์ความรู้สึกของคนอื่นได้ทั้งหมด ยกเว้นเพียงแค่ 'เธอ' อยากรู้จังรักของเธอมันคือสีอะไร?

นิยายอีโรติก แนวโคแก่ ดราม่า เลิฟซีนจัดจ้าน ไม่มีนอกกายนอกใจ จบดี 1 มาลีญา ไฟราคะแผดเผาร่าง ความรักพราวพร่างเต็มหัวใจ 2 มาลาณี จมจ่อมในห้วงกามา โหยหาเพียงเธอแนบกาย 3 บุษบง ตอกตรึงเธอไว้ใต้กายา แผดเผาด้วยไฟกามาจนมอดไหม้ 4 บุษบัน นกน้อยในกรงสวาท นางทาสราคะบำเรอรัก

กุหลาบหญิงสาวร่านสวาท เธอเกิดมาพร้อมกับรูปร่างใบหน้าที่สวยงาม ต่างเป็นที่หมายปองของเหล่าบรรดาชายหนุ่มทั้งหลายที่พบเห็น และทุกครั้งมักจะจบลงด้วยการมีเซ็กซ์ เธอมีเซกซ์กับพ่อเลี้ยงเป็นครั้งแรก และนั่นก็เป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้เธอขาดเซกซ์ไม่ได้ตั้งแต่นั้นมา กุหลาบเดินเข้ามาในบ้าน พลันได้ยินเสียงบางอย่างดังมาจากห้องนอนของผู้เป็นแม่และพ่อเลี้ยง กุหลาบค่อย ๆ เดินสาวเท้าเข้าไปมองดูใกล้ ๆ ด้วยความสงสัยก่อนจะเห็นร่างเปลือยของแม่และพ่อเลี้ยงกำลังมีความสัมพันธ์กัน เพราะประตูห้องที่ปิดไม่สนิททำให้กุหลาบมองเห็นภาพของคนทั้งคู่ที่กำลังเอากันได้อย่างชัดเจน ญาดาผู้เป็นแม่ร้องครางด้วยความเจ็บมากกว่า เมื่อไม่สามารถสนองความต้องการของสามีรุ่นน้องที่มีอายุห่างกันถึงสิบปีได้ไม่เต็มที่ ไม่ว่าจะด้วยขนาดไซ้ที่ใหญ่โตขนาด 9 นิ้ว และอายุที่มากกว่า ทำให้ช่วงหลังมานี้เธอกับสามีแทบจะไม่ได้มีอะไรกัน

นักสืบอิสระสาวสวยที่มาพร้อมเสน่ห์เหลือร้าย เธอมักใช้รูปลักษณ์ที่ดูเหมือน "สาวสังคม" บังหน้า แต่เบื้องหลังคือมันสมองระดับอัจฉริยะที่อ่านใจคนออกทุกฝีก้าว ต้องมาร่วมร่วมทีมเป็นคู่บัดดี้กับนักธุรกิจหนุ่มผู้ทรงอิทธิพล สุขุม นิ่งลึก และมีเบื้องหลังเป็นที่ปรึกษาด้านอาชญวิทยาให้รัฐบาล เขามีสายตาคมกริบที่เหมือนจะมองทะลุเข้าไปถึงวิญญาณของทุกคน ทั้งเขาและเธอจะร่วมกันเปิดโปงความลับที่มีมายาวนานได้หรือไม่ ติดตามอ่านความสนุกเร้าใจได้เลยค่ะ ด้วยรักจากใจผู้เขียน AaaYaa_Tawan(อาญ่าตะวัน)

เฟื่องฟ้า  >>  พระเอก  สายลม   >>  นายเอก >>  -_-  ผมชื่อสายลมตามจีบพี่ฟ้าตั้งแต่สองปีก่อน แต่เขาไม่ให้จีบเพราะคิดว่าผมเด็กเกินไป >> สองปีต่อมาผมเข้าเรียนที่เดียวกับเขาและพยายามตามจีบเขาอีกรอบแต่มีอุปสรรคที่ต้องถอดใจเป็นบางครา เพราะลินดาผู้หญิงที่เคยคบกับเขาจากที่เลิกกันไปแล้วกลับมาตอแยเขาอีกครั้ง    >> แล้วทีนี้ผมจะจีบพี่ฟ้าได้ไหม ความน่ารักของผมจะชนะใจเขาได้หรือไม่.......แล้วจะจีบติดไหม? #จะจีบจนกว่าจะได้เป็นแฟน#เฟื่องฟ้าสายลม

“ขวัญ” เพิ่งย้ายเข้ามาอยู่ในห้องพักแห่งหนึ่งก่อนจะเจอกับรุ่นพี่หนุ่มที่พักอยู่ห้องตรงข้ามกัน เรียนก็เรียนที่เดียวกันทำไมไม่เคยเห็น “พี่เรน” อยู่นอกหอพักเลยก็ไม่รู้วัน ๆ เอาแต่แต่นั่งมองแมว รู้ไหมว่ามันทำใจสั่นขนาดไหน

[ทะลุมิติมาในนิยาย + ใช้ชีวิตไปวัน ๆ + ทรราช + วิชาอ่านใจ + พลิกชะตา] “อยู่ในตำหนักเย็น เพิ่งใช้บัวลอยสาโทเพียงถ้วยเดียว ก็มัดใจปากท้องของทรราชได้แล้ว” งานเลี้ยงเทศกาลไหว้พระจันทร์ในวัง เจียงหวนผู้ที่ใช้ชีวิตไปวัน ๆ และกลัวการเข้าสังคม ถูกผลักให้ออกไปแสดงความสามารถต่อหน้าทรราช เบื้องหน้านางคือฮ่องเต้หน้าตาดุร้าย โกรธจนควันออกหู เจียงหวนพลันตระหนักได้ว่าชีวิตน้อย ๆ ของตนคงยากจะรักษาไว้ได้! แต่แล้วข้างหูของนางกลับมีเสียงนึกคิดของใครบางคนดังขึ้น [ถวายสุราอวยพร เอาแต่ถวายสุราอวยพร ข้าไม่ได้กินข้าวเลยทั้งคืน ดื่มไปตั้งสิบกว่าจอกแล้ว เหตุใดพวกเจ้าไม่ดื่มจนข้าตายไปเลยล่ะ?] [ไม่ช้าก็เร็ว ข้าจะตัดหัวคนในวังหลังพวกนี้ให้หมด!] เจียงหวน : ...? ที่แท้ทั่วทั้งวังหลัง มีแค่ข้าคนเดียวที่ได้ยินเสียงบ่นในใจของทรราชอย่างนั้นหรือ? เจียงหวนเข้าใจแล้ว นับแต่นั้นมา มือซ้ายของนางถือบัวลอย มือขวาก็ถือเนื้อย่าง ยามทรราชจะตัดหัวคน นางก็จะยื่นดาบให้ ยามทรราชด่าทอเกรี้ยวกราด นางก็จะหาอาหารมาเติมให้ ขณะที่เหล่าสนมมัวแต่แก่งแย่งชิงดีกันในวัง นางกลับมุ่งมั่นกับการหาของกินมาป้อน : “ฝ่าบาท น้ำบ๊วยช่วยแก้เลี่ยนได้ เนื้อย่างต้องกินคู่กับกระเทียมนะเพคะ” ด้วยฝีมือการทำอาหารชั้นเลิศ เส้นทางการใช้ชีวิตไปวัน ๆ ของเจียงหวนก็ได้รับการเลื่อนขั้น เลื่อนขั้น และเลื่อนขั้น เมื่อลูกหลานของนางถามถึงเรื่องราวความรักระหว่างนางกับฮ่องเต้—— คำตอบก็คงประมาณว่า ใครจะไปคิดเล่าว่าทรราชที่ทำให้ผู้คนหวาดกลัวจนตัวสั่น ที่แท้ก็แค่หิวเท่านั้นเอง

ความรักของเขากับเธอจบลงแล้วเมื่อ 5 ปีก่อน เมื่อต้องมาเจอกันอีกครั้งในฐานะใหม่ นิ้วนางข้างซ้ายของเขาและเธอไม่ว่างเสียแล้ว ถ่านไฟเก่าจะเผาไหม้พวกเขาเพราะพิษรักและแรงปรารถนาหรือไม่ ความรักต้องห้าม หรือ ความรักที่รอคอยและโหยหา ร่วมกันตามหาไปพร้อมกันกับพวกเขา

พฤกษาเหรอ ฉันมองหน้าเขา ตื่นขึ้นมาด้วยอาการปวดหัวและยังเจ็บตรงนั้นไม่หาย แม้แต่ตอนตื่นนอนเขายังหล่อเลย “ยัยแก้วหน้าม้าตื่น ๆ เธอเข้ามาในห้องฉันได้ไง” หน้าตาหล่อจริงแต่ปากหมา นี่แหละเสน่ห์ของเขา “นายท่อนไม้แหกตาดูด้วยนี่มันห้องฉัน” โมโห คนนะมาเรียกแก้วหน้าม้าได้ไง อายุแบบนี้ยังรู้อีกเหรอแก้วหน้าม้าคืออะไร จะว่าอะไรสักอย่างก็ว่าที่ทันสมัยหน่อยก็ไม่ได้ “เอ้ย” เขาร้องลั่นเพราะไม่ใช่แค่เขานอนอยู่บนเตียงของฉัน แต่ตัวเขายังทับอยู่บนร่างของฉันอีก เสื้อผ้าสักชิ้นก็ไม่มีติดกายทั้งคู่ รอยเลือดบนตัวตนของเขาและดอกไม้ของฉัน แล้วนัวกันอีท่าไหนเนี่ย ฉันก็ดันเผลอใจไปกับเขา เช้ามานี่ตอนตื่นเขาก็คงมานัวฉันอีก สภาพแบบนี้ทั้งคู่คงไม่ต้องบอกว่าอะไรเป็นอะไร คนหน้าซีดไม่เหลือมาดหนุ่มหล่อเดือนมหาวิทยาลัยก็คราวนี้แหละ “แม่งมันเกิดอะไรขึ้นวะ” ถ้าเขาบ่นขนาดนี้ก็คงจำอะไรไม่ได้ ช่างมันเถอะแก้ว ฉันได้แต่บอกกับตัวเอง แกได้งาบเดือนมหาวิทยาลัยนะ ครั้งแรกกับเดือนที่แกหลงรักมาตั้งสามปีนะ มันก็ไม่เลวใช่ไหมละ