แม่ทัพ

เขา 'มู่หรงอวิ๋นเฟิ่ง' บุรุษผู้ซึ่งถูกคนรักและถูกในตระกูลทอดทิ้ง นาง 'โจวจินเซวียน' หญิงสาวผู้ซึ่งกำลังหนีเอาชีวิตรอด เพราะแผนที่สมบัติในสุสานโบราณทำให้หญิงสาวถูกตามล่าจนพลัดหลงกับบิดา เคราะห์ซ้ำกรรมซัดทำให้นางกับเขาพบกัน นางจำต้องรับรู้ความเจ็บปวดของเขา ผ่านตราบาปที่เขายัดเยียดให้ นับจากวันนั้นชีวิตของเขาถูกด้ายแดงผูกไว้กับนาง ชีวิตของนางถูกดึงเข้าสู่วังวนแห่งความวุ่นวาย ชั่วชีวิตทั้งสองคนจึงไม่อาจแยกจาก....

หลังจากที่ตื่นลืมตาขึ้นมา​ เฟยฮวาพบว่าตนเองมาอยู่ในร่างของคุณหนูโฉมงามสะคราญสกุลเซี่ยที่กำลังจะถูกผู้เป็นบิดาจับใส่พานถวายตบแต่งให้เป็นฮูหยินของแม่ทัพผู้เย็นชา​ดั่งน้ำแข็งพันปี​

เพื่อพิชิตใจแม่ทัพหนุ่มที่หมายปอง นางผู้เป็นองค์หญิงถึงกับปลอมตัวเข้าไปเป็นทหารเพื่อที่จะได้ใกล้ชิดเขา แต่เหตุการณ์มันไม่ง่ายขนาดนั้นเพราะเขาเข้าใจว่านางเป็นบุรุษ แล้วนางจะเกี้ยวเขาสำเร็จได้อย่างไร

ฟู่เซียงเซียง บุตรสาวภรรยาเอกของเสนาบดีกรมพิธีการฟู่เจี้ยนกั๋ว อาศัยในแคว้นสือเจ้า ตั้งแต่มารดาของนางตายจาก บิดาละเลยไม่สนใจ นางจึงทุ่มเทแรงใจศึกษาแพทย์ปรารถนาจะเป็นหมอหญิง ขณะที่เดินผ่านตลาดค้าทาส บังเอิญได้พบทาสหนุ่มผู้หนึ่ง แม้สภาพร่างกายบอบช้ำเต็มไปด้วยบาดแผล แต่แววตาแข็งกร้าวทำให้นางตัดสินใจซื้อตัวทาสหนุ่มผู้นั้น โดยไม่รู้เลยว่า... ด้ายแดงแห่งโชคชะตาร้อยรัดพันเกี่ยวชีวิตของนางและเขาไว้ด้วยกัน

เขาแม่ทัพอันดับหนึ่งแห่งแผ่นดิน จำต้องแต่งงานกับองค์หญิง ที่ผู้คนทั่วทั้งแผ่นดิน ล่ำลือว่านางนิยมเลี้ยงบุรุษรูปงามเอาไว้ข้างกาย นางองค์หญิงกำพร้าที่เก็บซ่อนตัวตนเอาไว้ ภายใต้ความเสื่อมเสีย แล้วทั้งคู่จะอยู่ร่วมกันได้อย่างไรเล่า

ก็ไม่ได้คิดหรอกนะว่าวันหนึ่งจะพบเจอกับเรื่องแปลก ๆ แต่เมื่ออยู่แล้วไร้ความหมายไม่มีคนที่รักและรักเรา เขาจึงเลือกที่จะแลกทั้งที่ไม่ได้มั่นใจเลยว่าจะได้พบกับคนที่รักจริงหรือเปล่า แต่ก็ตัดสินใจเลือกไปแล้ว...

จากบุปผาร่ายรัก สู่เรื่องราวของรองแม่ทัพหนุ่มกับหมอหญิง : บุปผาต้องมนตร์ มู่ฟางเหนียงได้รับถ่ายทอดวิชาแพทย์จากบิดาผู้ได้ฉายาหมอเทวดา นางติดตามบิดารักษาผู้คนไปทั่วหล้าจนกระทั่งมาพบกับจ้าวจิ่นสือบุตรชายแม่ทัพใหญ่ผู้รับตำแหน่งรองแม่ทัพ จู่ๆมู่ฟางเหนียงหายตัวไป จ้าวจิ่นสือจำเป็นต้องไปต่างเมือง เขาได้พบมู่ฟางเหนียงอีกครั้ง แต่นางจำเขาไม่ได้ เพราะประสบอุบัติจนความจำเสื่อม เขาจึงถือโอกาสนี้แก้ไขความผิดพลาดที่เคยรังแกนางบอกกับนางว่าตนคือคือหมั้นของนาง

เพราะความผิดพลาด จึงทำให้นาง ซูจือหลิง ต้องแต่งเข้าจวนแม่ทัพ ให้แม่ทัพพิทักษ์แดนใต้ เพื่อรอวันหย่า ................................................................. "เจ้ามิคิดหรือว่า ตอนนี้บุตรของข้าอาจจะกำลังฝังอยู่ในตัวเจ้า"

จะมีใครชีวิตบัดซบ​เช่นข้า หลี่หลินเฟย ผู้​นี้อีกหรือไม่​ ผู้​ซึ่ง​ไร้มารดาคุ้มหัวตอนอายุ​สิบสามหนาว บิดาก็แต่งภรรยา​ใหม่ในปีเดียวกัน​ เพื่อ​ให้มาดูแลบุตร​สาวเช่นข้า ไม่ ไม่ใช่​ ข้ากล่าวผิดไป นั่นมันก่อนแต่งที่บิดาบอกแก่ข้า เพื่อ​ตอบสนอง​ความต้องการ​ของ​ตนเอง​ต่างหากเล่า จนข้าที่เป็นบุตรตอนนี้​แม้แต่บ่าวรับใช้ยังมีความเป็นอยู่ดีกว่าเสียด้วยซ้ำ พอพ้นวันปักปิ่นมาเพียงเดือนเดียวบิดากลับตายจากไปอีกคน ทิ้งข้าไว้เผชิญ​ชะตากรรม​ต่อสู้กับมารดาเลี้ยงผู้โฉดชั่วที่ยกข้าให้แต่งเป็น​อนุของขุนนางรุ่นราวคราวเดียวกับบิดาอีกดีที่มีคน​มาช่วยเหลือ​จึงรอดมาได้ นึกดีใจ​ว่าจะผ่านพ้น​คราวเคราะห์​ดันมาถูก​บุรุษ​เย็น​ชาต่ำช้า ย่ำยีอีก แต่เหตุ​ใดเมื่อตัดสินใจ​ที่จะจากมาใจข้าถึงเจ็บปวด​นัก .... สวรรค์​ข้าเคยไปล่วงเกิน​อะไรท่านหรือไม่....

คืนหนึ่งลี่หลินได้หนังสือนิยายมาจากเพื่อน เธออ่านจนถึงกลางเรื่องแต่ก็ผลอยหลับไป เมื่อตื่นมาอีกครั้งเธอดันพบว่าตัวเองได้เข้ามาอยู่ในร่างของเหมยลี่ หญิงอัปลักษณ์ซึ่งเป็นภริยารองแสนชังของท่านแม่ทัพตัวร้าย และพบว่าเหมยลี่กำลังตั้งครรภ์เธอจึงคิดหนีเพื่อไปใช้ชีวิตแสนสุขกับลูกเพียงลำพัง