แม่ทัพ 소설 & 이야기

“เจ้าค่ะ ท่านเป็นแม่ทัพที่ได้ฉายาว่าผู้ชนะสิบทิศ ไม่เพียงแค่มีฝีมือด้านการรบเก่งกาจ ใบหน้าของท่านยังหล่อเหลา จนสาวๆในเมืองหลวงรู้สึกเสียดาย ที่ท่านเลือกแต่งงานกับคุณหนูเจ้าค่ะ” นั่งเก็บข้อมูลไปด้วย ทอดสายตามองทิวทัศน์ด้านนอกไปด้วย รู้ว่าท่านแม่ทัพนั้นหล่อมาก แต่ไม่รู้เลย ว่าจะหล่อจนเป็นขวัญใจของผู้หญิงในนี้ทั่วทั้งเมือง

เพราะการเป็นแม่ทัพไม่ใช่แค่ใช้เรี่ยวแรงในการเข่นฆ่าอริศัตรูแต่ต้องใช้สติปัญญาในการทำสงครามด้วย ฉินโจวได้ยินหยางอ๋องเอ่ยออกมาเช่นนั้นก็เผยสีหน้าตกใจอย่างมาก “กระหม่อมรับตำแหน่งนั้นไม่ได้พ่ะย่ะค่ะ” ถึงจะซื่อไปบ้างแต่ก็ไม่ได้โง่เขลา หยางลี่หมิงยกมุมปากยิ้มบางเบาแล้ วออกแรงตบบ่ารองแม่ทัพ

แม่ทัพที่มาจากเมืองหลวงมองอวิ๋นเยว่เล่อ “มิน่าเล่า เป็นหญิงงามนี่เอง” “เบาหน่อย” แม่ทัพอีกคนที่ไม่ยอมรับอวิ๋นเยว่เล่อเอ่ยเตือน “ถึงอย่างไรนางก็เป็นถึงคนที่แม่ทัพใหญ่ส่งมา เจ้าไม่อาจหักหน้านางได้”

แม่ทัพที่มีประสบการณ์ด้านการสู้รบมานานหรี่ตาลง ในใจคิดว่าหวางจวินหลงอาจเป็นคนใหญ่คนโต ไม่อย่างนั้นเขาจะมีคนใช้งานเช่นนี้ได้อย่างไร แถมแต่ละคน ฝีมือก็ไม่ใช่เล่นๆ “คุณชายท่านนี้ ท่านมีนามว่าอะไรหรือ? ข้าเป็นแม่ทัพใหญ่ นามเซี่ยอวี้” หวางจวินหลงประสานมือ “แม่ทัพใหญ่เซี่ย ข้านามว่า หวางจวินหลง”

สวีซื่อมองดูเฉิงอ๋องอย่างตกตะลึง นางจำได้ว่าบุคคลตรงหน้าเป็นแม่ทัพที่นำทัพกลับเมืองหลวงหลังชนะศึก แม้จะมองเห็นไกล ๆ นางก็จำได้ไม่ลืม แม่ทัพปีศาจ เทพสงคราม บุรุษที่ใบหน้าดุจกับเทพบุตรทว่ากลิ่นอายข่มกดดันผู้คนให้สั่นสะท้าน แม้ภายในใจจะเต็มไปด้วยความเคารพแ ละศรัทธ แขนขาก็อ่อนตัวลงไร้เรี่ยวแรง นางไม่อยากก้าวเดินอยากจะคุกเข่าเสียตรงนี้

“เป็นเพราะแผนการของท่านรองแม่ทัพต่างหาก ศึกในครั้งนี้จึงจบลงอย่างรวดเร็ว ท่านช่างชาญฉลาดยิ่งนัก สมแล้วที่บิดาของท่านเป็นแม่ทัพใหญ่ของเมืองหนานอัน” ท่านแม่ทัพมู่ แม่ทัพประจำทิศใต้เอ่ยชื่นชมรองแม่ทัพที่ไม่กี่เดือนก่อนเป็นเพียงทหารลาดตระเวนเพียงเท่านั้น ความสามารถของรอ งแม่ทัพหนุ่มนั้นน่ายกย่องสมกับเป็นบุตรของท่านแม่ทัพใหญ่ยิ่งนัก

แม่ทัพที่นำมาได้รับฉายาว่าคือเทพสงครามผู้โหดเหี้ยม สลับพลทหารตีเมืองไม่หยุดทั้งกลางวันกลางคืน ตีไม่ได้ก็ปิดล้อมจนขาดอาหารตายทั้งเมือง วายาพิษในน้ำดื่ม ฯลฯ พอบุกเข้ามาได้ก็ฆ่า ข่มขืน ปล้นทรัพย์จนเมืองที่เคยเจริญเหลือแต่เศษซากแห่งหายนะ แม้แต่ลูกสาวเจ้าเมืองก็ถูกจ ับมาบังคับปรนเปรอกามแม่ทัพโหดผู้นี้ แคว้นเป่ยใกล้จะแตกแล้ว! ฮ่องเต้ร้อนจนนั่งบัลลังค์ไม่ติด เดินวนไปวนมาหน้าสภาประชุมขุนนางในท้องพระโรง "แม่ทัพที่ปกป้องเมืองสิ้นชีพแล้ว!" เจ้าหน้าที่วิ่งเข้ามาตะโกนเสียงดัง

บุรุษผู้นี้คือ หลินหวินจื่อ แม่ทัพใหญ่ผู้ไร้พ่ายแห่งต้าหรง ผู้ได้รับสมญานามว่า ‘อสูรแห่งแนวรบฝ่ายเหนือ’ แม่ทัพผู้ซึ่งเพิ่งนำทัพทหารเพียงห้าหมื่นนาย ตีฝ่าวงล้อมของทัพอนารยชนกว่าสองแสนนายจนแตกพ่ายยับเยิน ณ ช่องเขาเพลิงโลกันตร์

แม่ทัพหนุ่มส่งเสียงครามทุ้มในลำคอ เขายังคงพึงพอใจกับรสจูบหวานล้ำ พอได้ลิ้มลองหนึ่งครั้งแล้วย่อมติดใจตลอดไป เพราะเหตุใดเขาถึงเอาแต่โหยหาสตรีผู้นี้… หลีหลงเว่ยเป็นแม่ทัพกล้าแต่กลับตกหลุมพรางเล่ห์เหลี่ยมของลูกกระต่ายน้อยตัวนี้จนยากจะถอนตัวไป

“บ่าวไม่ทราบเจ้าค่ะ” ใครจะรู้ว่าท่านแม่ทัพหายหน้าไปด้วยเหตุใด แต่ก็ต้องพูดไปในทางที่ดีก่อน “สมัยก่อนท่านแม่ทัพก็ไม่ได้กลับจวนทุกวัน หากมีงานยุ่งก็จะนั่งสะสางจนกว่าจะเสร็จเจ้าค่ะ”