Novels by ณณัท

บทที่ 47 ขอให้ตลอดไปมีจริงสองปีต่อมา"เย้~" ฉัน มดแดง เดลต้า และออดี้ ส่งเสียงเฮ้พร้อมกับยื่นใบปริญญาไปข้างหน้า แล้วฉีกยิ้มให้กล้องด้วยรอยยิ้มที่เต็มอิ่มไปด้วยความสุข พวกเราเรียนจบแล้วนะ จบสามปีครึ่งทุกคนเลย ขอบคุณเดลต้าและออดี้ที่เป็นเดอะแบกให้ฉันกับมดเเดงมาโดยตลอด เพื่อนเก่งสุดๆ"เรียนจบแล้วอย่าลืมกันล่ะ คิดถึงเจนนิสบ้างนะ""คนที่กำลังจะแต่งงานนั่นแหละจะลืมพวกเรา" มดเเดงเอ่ยแซว"ฤกษ์เร็วดีนะ เรียนจบปุ๊บ แต่งปั๊บ" เดลต้าเอ่ยขึ้นอีกคน"ยินดีด้วยนะ" ออดี้เอ่ย"จะไม่ไปรึไง รีบยินดีก่อนใครเขาเลยนะ แต่ถ้าไม่มาจริงๆฉันจะโกรธนายสิบปี""หึ...ถ้าไปก็เห็นเองแหละ"กวนเบื้องล่างเสมอต้นเสมอปลายจริงๆ มีเพื่อนผู้ชายสองคนศีลเสมอกันทั้งสองคน จะลาออกจากการเป็นเพื่อนก็ไม่ได้ เพราะไม่มีคนคบแล้วTTหลังจากที่เราถ่ายรูปด้วยกันเสร็จก็พากันแยกย้ายไปถ่ายกับครอบครัวตัวเอง วันนี้เป็นวันที่อบอุ่นมาก เพราะมี ทั้งครอบครัวพี่เรย์เดนและคุณแม่ของฉันที่มาแสดงความยินดีในวันสำเร็จของเจนนิสคนสวยขอชมตัวเองหน่อยนะ เผื่อว่าไม่มีใครชม"เป็นยังไงบ้างคะ เหนื่อยไหมคนเก่งข

บทที่ 46 อิ่มความสุขหนึ่งเดือนต่อมา@xxxหลังจากที่คุณแม่และครอบครัวพี่เรย์เดนมาหาที่ไทยเมื่ออาทิตย์ก่อนคุณแม่ก็ตัดสินใจใช้เงินเก็บที่มีซื้อบ้านที่นี่ทันที คุณแม่บอกว่าคิดมาดีแล้ว เพราะอยากมาอยู่กับลูกที่นี่ยังไงก็คงไม่กลับไปอยู่ที่เยอรมันแล้ว กลัวว่าบรรยากาศเก่าๆที่เคยมีครอบครัวที่สมบูรณ์พร้อมหน้า พ่อ แม่ ลูก จะทำให้อาการซึมเศร้ากลับมาอีก กว่าจะหายก็ใช้เวลารักษาเยียวยาสภาพจิตใจอยู่พักใหญ่ ส่วนฉันก็ย้ายมาอยู่กับคุณแม่เรียบร้อยแล้ว ที่นี้ไม่ได้น่ากลัวมีระบบรักษาความปลอดภัยรัดกุม เพราะเป็นบ้านในโครงการxxx ของบริษัทที่ติดอันดับท๊อปเทนของประเทศไทยบ้านในโครงการมีแต่หลักร้อยล้านขึ้นไป มีความเป็นส่วนตัวสูง พี่เรย์เดนเป็นคนแนะนำให้ หมั่นใจได้"คุณแม่คะวันนี้เราไปช็อปปิงกันนะ เผื่อมีอะไรขาดเหลือเราจะได้ซื้อของเข้าบ้านกัน" เจนนิสเอ่ยด้วยรอยยิ้มหวานอย่างมีความสุข ตั้งแต่ที่อีธานหายไปจากโลกนี้ เธอก็ได้กลับมาใช้ชีวิตปกติตามวัยของตัวเองแล้ว"ได้สิจ๊ะ วันนี้รถที่คุณแม่สั่งจะมาส่งพอดี""ฮะ...คุณแม่สั่งรถเหรอคะ""ใช่จ๊ะ เรย์เดนเป็นคนจัดการให้ถึงได้เร็ว แม่ขอเป็

บทที่ 45 พี่เรย์เดนง้อ"มันใช่เวลามาหื่นไหมคะ เจนนิสงอลพี่เรย์เดนแล้ว คนลวงโลก" คนตัวเล็กเอ่ยด้วยใบหน้ามุ่ย"...""ทำไมที่รักพูดแบบนี้ละครับ ไม่สงสารพี่เลยเหรอ พี่เจ็บตัวอยู่นะ" เรย์เดนเอ่ยด้วยท่าทางน่าสงสารชิ ทำมาปากหวาน คนเจ้าเล่ห์ เจ้าแผนการสุดๆ"ถ้าพี่เรย์เดนเจ็บ ก็ต้องนอนพักเยอะๆนะคะ" ว่าจบคนตัวเล็กก็เลื่อนมือมาพยุงคนรักเพื่อจะพาไปนอนบนเตียงด้วยรอยยิ้มเหนือกว่า"ไม่อยากให้พี่ง้อเหรอครับ ไหนบอกว่างอล?""หายเจ็บแล้วค่อยมาง้อก็ได้คะ""แต่พี่อยากง้อตอนนี้"คนแก่เอาแต่ใจ ดื้อสุดๆ"ไม่...อื้อ" ยังไม่ทันที่เจนนิสจะพูดจบก็โดนริมฝีปากหยักได้รูปประกบจูบอย่างรวดเร็วและร้อนแรง ลิ้นสากสอดแทรกเข้าไปควานหาความหวานจากโพลงปากเล็กอย่างดูดดื่ม ทำเอาคนตัวเล็กเคลิ้มเคลิบไปกับจูบของคนร่างหนาราวกับโดนมนต์สะกด มือเล็กค่อยลูบๆไล้ตามร่างกายแกร่งก่อนจะตวัดโอบกอดลำคอหนา ทั้งสองจูบตอบกันราวกับจะกลืนกินนานหลายนาทีจนพอใจจึงยอมถอนจูบ"เคลิ้มแบบนี้แสดงว่าอยากให้พี่รีบง้อแล้ว?" เรย์เดนเอ่ยถามด้วยรอยยิ้มร้ายกาจ เจนนิสไม่ตอบเธอเบือนหน้านี้ด้วยความเขินอายกับการกระข

บทที่ 44 ขี้ขลาดคำเตือน!เนื้อหามีการใช้ความรุนแรง ปัง!เสียงปืนปริศนาดังขึ้นหนึ่งนัด ลูกกระสุนลอยมาเฉี่ยวแขนเรย์เดนจนเลือดไหลจำนวนมาก เคนตะที่เห็นแบบนั้นจึงรีบพานายตัวเองไปหาที่กำบังหลบ ในขณะที่เรย์เดนถูกมือขวาคนสนิทพยุงตัวเขาก็ไม่ลืมที่จะเอี้ยวหน้าไปมองคนที่ทำให้เขาต้องเจ็บตัว ก็เห็นอังเดรย์พ่อของอีธานยืนถือวัตถุบางอย่างในมือ สิ่งที่อังเดรย์ถือมันคือระเบิดควัน ไม่นานพื้นที่ตรงนี้ก็ฟุ้งเต็มไปด้วยควันสีขาว ไอ้อีธานมันเล่นไม่ซื่อจริงๆ เรย์เดนรีบบอกให้ลูกน้องตัวเองสะกัดอีธานและอังเดรย์เอาไว้ให้ได้ วันนี้จะต้องเป็นวันตายของสองพ่อลูกจอมขี้ขลาด ทว่าอีธานที่ว่าขี้ขลาดยังไม่เท่าอังเดรย์ เพราะอังเดรย์ไม่เคยปรากฏตัวที่ไหน ตั้งแต่ลูกชายเข้ามารับช่วงต่ออังเดรย์จะคุมทุกอย่างอยู่ข้างหลังและคอยลอบกัดศัตรูอยู่ในมุมมืดตลอด "นายครับ เลือดนายออกเยอะมาก เดี๋ยวผมห้ามเลือดให้ก่อน" ว่าจบเคนตะก็หยิบมีดพับเล่มเล็กออกมาจากกระเป๋าเสื้อเพื่อจะใช้ตัดเสื้อตัวเอง ก่อนจะนำมาพันรอบเเขนเรย์เดนและรัดจนแน่นเพื่อทำการห้ามเลือดไว้ก่อน "นายไหวไหมครับ" เคนตะเอ่ยด้วยความเป็นห

บทที่ 43 สัญญาคำเตือน!เนื้อหามีการใช้ความรุนแรงสามวันต่อมา เรย์เดนพร้อมกับกำลังคนหลายร้อยชีวิต ทุกคนเตรียมอาวุธครบมือเรียบร้อยพร้อมออกเดินทางสู่จุดหมายเพื่อจะส่งอีธานคืนยมบาล ตลอดเวลาสามวันที่ผ่านมาเรย์เดน เคนตะ และคิระ ทำงานกันอย่างหนัก เพื่อหาตำแหน่งตัวจริงของอีธาน ที่จริงก็ทำงานกันมาได้สักพักแล้ว ให้คนกระจายตามตำแหน่งค่อยๆทยอยกำจัดอีธานตัวปลอมจนแน่ใจว่าไม่มีโผล่ออกมาอีก เพราะกำลังคนของอีธานเหลือน้อยลงเต็มที และตอนนี้ก็กำลังจนมุมหนีตายอย่างหมาจนตอก หมดผลประโยชน์ก็ไร้คนหนุนหลังตำแหน่งของอีธานระบุชี้ชัดว่าอยู่ในประเทศไทย และตอนนี้หลบภัยอยู่ที่โกดังร้างแถวท่าเรือเก่าที่ไม่มีใครใช้งาน ไม่มีใครกล้าเข้าไปเพราะพื้นที่บริเวณนั้นถูกปล่อยร้างมานานหลายปีแล้ว อีธานจึงบูรณะพื้นที่ตรงนั้นขึ้นมาใหม่เพื่อเป็นแหล่งกลบดานจากศัตรู แต่หารู้ไม่ว่าการที่อยู่ในประเทศไทย ไม่ว่าจะอยู่ซอกมุมในของประเทศไม่มีทางลอดพ้นจากสายตาเรย์เดนไปได้ การวางแผนของอีธานครั้งนี้ถือว่า...โง่มากวันนี้เขาจะเป็นคนตัดหัวอีธานและจะระเบิดที่นั้นทิ้งให้ไม่เหลือแม้แต่ซาก โชคดีที่โกดังตรงนั้นห่างไกลจากชุมชน ทำให้ไม่ต้องกังวลว่าจะ

บทที่ 42 อย่าพลาด@เกาะออสเวิร์ด เจนนิสเบิกตาออกกว้าง เมื่อเรย์เดนพามาถึงที่พักบนเกาะส่วนตัวของเขา ตัวบ้านเป็นทรงโมเดิร์นคลาสสิคโทนสีดำใหญ่โตอลังการมาก มีทุกอย่างครบครัน มีสระว่ายน้ำในตัว ภายในบ้านสะอาดสะอ้านน่าอยู่มาก"ที่รักไปพักผ่อนในห้องก่อนนะครับ เดี๋ยวแม่บ้านจะพาไป" คนตัวสูงเอ่ยบอก ที่เขายังไม่ตามไปด้วยเพราะมีเรื่องต้องประชุมใหญ่กับลูกน้องพอเข้ามาถึงห้องประชุมที่อยู่ชั้นใต้ดิน เรย์เดนก็เอ่ยถามลูกน้องทันที"เรือที่เข้ามาใกล้เกาะของกูมันเป็นพวกไหน""คนของอีธาน พวกเราจัดการหมดทุกคนแล้วคนครับ อีธานมันคงส่งคนมาปั่นประสาทนาย เพราะมันรู้ว่านายอยู่กับคุณเจนนิส""เราต้องระวังให้มาก อย่าประมาท มันคอยจับตาดูความเคลื่อนไหวเราอยู่ตลอด หมาลอบกัดฉิบหาย" เรย์เดนสถบคำหยาบออกหมาอย่างหงุดหงิด ก่อนจะเอ่ยด้วยแววตาโหดเหี้ยม"ในเมื่อมันอยากได้เจนนิส เราก็จำเป็นต้องใช้เจนนิสล่อให้มันออกมา แต่จะเป็นเจนนิสตัวปลอม เราต้องสร้างสถานการณ์ทุกอย่างให้เเนบเนียนที่สุด รวมกำลังพล เตรียมอาวุธให้พร้อม ถ้าจะต้องสูญเสีย คนของเราจะต้องสูญน้อยที่สุดและที่สำคัญคนที่ต้องมาเป็นเจนนิสตัวปลอมดูแลเขาให้ดีที่สุด อย่าพลาด...

“ลูกหลับแล้ว” เอเดนเดินมากระซิบกระซาบข้างใบหูเล็กด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา เมื่อเข้ามาภายในห้องนอน แต่ฉันบอกว่าขอแช่ออนเซ็นก่อน ปึก! ปึก! ปึก! ปึก! หลังจากแช่ออนเสร็จเอเดนก็ไม่รอช้า เพราะเรื่องอย่างว่าเร็วตลอด เขาเล้าโลมฉันอย่างหื่นกระหายตั้งแต่อยู่ในบ่อออนเซ็นแล้ว “อ๊ะๆๆ อ๊า บะ เบาๆเอเดน” เดี๋ยวลู

บทที่ 45 ครอบครัวสุขสันต์ ห้าปีต่อมา คฤหาสน์เอเดน เวลาผ่านไปเร็วเหมือนโกหก ตอนนี้เวลาก็ล่วงเลยมาห้าปีแล้ว ครอบครัวคราเรนซ์มีสมาชิกเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งคนชื่อน้อง ‘ไอลา’ ตอนนี้น้องอายุได้สามขวบแล้ว ทายาทอสูรของอลิส แต่ที่ดีใจคือเมื่อสามปีที่แล้วเราได้จัดงานแต่งเล็กๆบนชายหาดส่วนตัว เพราะฉันตั้งใจเ

บทที่ 44 อุ้มท้องโตมารับปริญญาคุณสามี หลายเดือนต่อมา แชะ~ แชะ~ แชะ~ “เย้~” ฉันและครอบครัวของเอเดนพากันส่งเสียงเฮออกมาด้วยท่าทางดีใจ ทุกคนรับบรีฟจากตากล้องกิตติมศักดิ์อย่างต้นน้ำกันสุดๆแม้แต่คนหน้านิ่งอย่างพี่เอริคและพี่เอเดรียนที่ว่าเป็นเสือยิ้มยาก ยังหลุดยิ้มออกมาเลย เป็นครั้งแรกเลยก็ว่าได้ที่ฉั

บทที่ 43 ขอโทษ สองสัปดาห์ต่อมา เย้~ และแล้ววันนี้ก็มาถึงสักที เพราะมันเป็นวันที่ฉันจะได้ออกจากโรงพยาบาลแล้ว ดีใจสุดๆ นอนอยู่เฉยๆเกือบสองอาทิตย์น่าเบื่อมาก วันๆมีแต่กินกับนอน แต่เมื่อได้รู้ว่าเจ้าตัวเล็กในท้องแข็งแรงปลอดภัยก็ถือว่าคุ้มค่าที่สุด อยากจะบอกว่าฉันและเอเดนรู้เพศเจ้าตัวเล็กแล้วนะ แต่ขออุ

“ที่เลือดออกเพราะมีภาวะแทงคุกคาม เราอาจจะรู้ตัวช้า ไม่ได้มาฝากครรภ์ ไม่ได้มาตรวจตั้งแต่แรก บวกกับมีภาวะเครียดด้วย”“ถ้าอย่างนั้นก็ฝากครรภ์ที่นี่เลยดีไหม แล้วฉันท้องได้กี่เดือนแล้ว”“ท้องได้ 4 เดือนแล้ว”“ฮะ 4 เดือนเลยเหรอ” อลิสเอ่ยด้วยท่าทางตกใจ เพราะไม่คิดว่าอายุครรภ์ตัวเองจะเยอะขนาดนี้แล้ว“ใช่ ใค

บทที่ 42 ปลอดภัยทั้งแม่และลูกโรงพยาบาลเอกชนxxxเอเดนเดินไปเดินมาอยู่หน้าห้องฉุกเฉินด้วยสีหน้าท่าทางกระวนกระวายอยู่ไม่สุข โดยมีสายตาของพี่ชายทั้งสองคนคอยมองดูอยู่ตลอดเวลา“มึงนั่งก่อนเถอะ กูเวียนหัว ตอนนี้มึงทำอะไรไม่ได้หรอก หมอเขากำลังทำหน้าที่ของเขาอยู่ มึงอย่าทำตัวเป็นภาระให้หมอเพิ่มอีกคนเลย” เอเ

บทที่ 47 ความสุข @เขาใหญ่, จังหวัดนครราชสีมา "มามี้เทลินอยากนั่งรถเอทีวี(ATV)แล้ว มามี้พาไปขี่หน่อยได้ไหมคะ" "ได้สิคะ แต่รอไปพร้อมกับปะป๊าและพวกพี่ๆน้า~" "เย้~" เทลินร้องขึ้นด้วยความดีใจ ทุกครั้งที่มาเขาใหญ่เด็กๆจะชอบเล่นกิจกรรมผจญอะไรแบบนี้กันมาก ทุกๆวันหยุดเด็กๆจะชอบอ้อนให้ปะป๊าและมามี้พามาต

"บ๊าย บาย นะคะลูกรัก ตอนเย็นมามี้จะมารับเหมือนเดิม ขอให้เป็นอีกวันที่สนุกของลูกนะ แฮปปี้ๆจ้า" ครืดดดด~ ครืดดดด~ (สวัสดีดีค่ะ คุณแม่น้องเทลินใช่ไหมค่ะ) "สวัสดีดีค่ะ ใช่ค่ะ...ดิฉันเป็นแม่ของน้องเทลินเอง" (คุณครูเป็นครูประจำชั้นของน้องเทลินนะคะ พอดีว่าน้องมีเรื่องกับเพื่อนที่โรงเรียน เชิญคุณแม่มาพบ

บทที่ 46 มีเรื่อง หลายปีต่อมา "ว๊ายยยยย~" "เทลินลูก...หนูขึ้นไปทำอะไรอยู่บนต้นไม้ ลงมาค่ะ เดี๋ยวตก ทำไมชอบทำอะไรหวาดเสียวอยู่เรื่อยเลย หนูเป็นผู้หญิงนะคะ" พิมพ์โรสและเหล่าบอดีการ์ดพากันตามหาคุณหนูของบ้านวัยเก้าขวบกันให้วุ่นเมื่อเทลินหายไปจากสายตาของผู้เป็นแม่ สุดท้ายมาพบตัวแสบอยู่บนต้นไม้...ก็โด

"หนูตอดเฮียไม่หยุดเลย ยังไม่อยากแตกตอนนี้" ปึก! ปึก! ปึก! ปึก! "อ๊ะๆๆ อ๊ะ อื้อ พะ...พริมจะไม่ไหวแล้วเฮีย" พริมโรสพูดเสียงกระท่อนกระเเท่นพร้อมกับจิกเล็บลงบนท่อนแขนแกร่ง เพราะเธอใกล้จะถึงจุดสุดยอดเต็มทีแล้ว "อีกนิดนะครับที่รัก รอเสร็จพร้อมกัน" ปึก! ปึก! ปึก! ปึก! ทอร์ชรีบเร่งจังหวะเฮือกสุดท้าย เพ

บทที่ 45 ใจอ่อน สามปีต่อมา @เมืองนีซ(Nice) ประเทศฝรั่งเศษ เวลาผ่านไปเร็วเหมือนโกหก ตอนนี้ทริสตัน เทมส์ ทรานส์ อายุได้สามขวบแล้ว ความดื้อบอกเลยสุดๆแบบไม่มีใครยอมใคร ตึงทั้งสามคน ทว่าวันนี้ต้าวแฝดทั้งสามไม่ได้มาด้วย ฝากไว้กับคุณปู่ คุณย่า เพราะตั้งแต่เลี้ยงสามแฝดมาฉันกับเฮียทอร์ชไม่ค่อยได้ใช้เวลาอย

บทที่ 44 ต้าวแฝดทั้งสาม เป็นไปตามคาดของขวัญรับขวัญต้าวแฝดทั้งสาม แต่ละคนไม่มีใครยอมใครเลยจัดหนักจัดเต็มเหมือนกลัวว่าหลานจะไม่รัก เพื่อนเฮียทอร์ชที่มาเยี่ยมต้าวแฝดวันนี้ก็จัดเต็มเวอร์ๆ คุณไซม่อน ให้รถลัมโบว์กีนี สามคัน พร้อมเช็คเงินสดจำนวนร้อยห้าสิบล้านบาท คุณฟาอิซและคุณเจริคก็ให้เช็คเงินสดเป็นจำนวน