ログインเมื่อความเสียวหาได้จากทุกที่!!! ประสบการณ์เรื่องสั้นเสียวๆทั่วทุกสารทิศจากจินตนาการของผู้เขียนเอง ยินดีต้อนรับทุกท่านเข้าสู่ตัณหาและกามอารมณ์ โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านด้วยนะคะ
もっと見るภายในห้องสีขาวสะอาดสุดหรูใจกลางเมืองกรุงเทพ แสงไฟถูกเปิดสว่างจ้ามองเห็นทุกอย่างภายในห้องชัดเจน 'คชร' หนุ่มลูกเสี้ยวอังกฤษที่เพิ่งกลับมาจากที่ทำงาน เขาหย่อนตัวนั่งลงโซฟาด้วยอาการเหนื่อยล้าเหมือนทุกวัน ไม่กี่นาทีต่อมาเขาก็ลุกขึ้นและถูกถอดเสื้อผ้าออกจนเหลือแค่กางเกงตัวจิ๋วที่ห่อหุ้มท่อนล่างเอาไว้
เขาเก็บเสื้อผ้าโยนใส่ตะกร้าอย่างเหนื่อยหน่ายพร้อมกับเดินไปหยิบผ้าเช็ดตัวเข้าห้องน้ำไป คชรมองเรือนร่างของตัวเองที่สะท้อนออกมาจากกระจกบานใหญ่มีขนาดเท่าตัวของเขาพอดีจากสายตาที่ดูอิดโรยเมื่อครู่ก็ดูเปลี่ยนไปเมื่อมองเห็นลำท่อนเอ็นที่ปูดโปนอยู่ภายใต้กางเกงในเกือบจะทะลุออกมา เขาแอ่นกายออกมาให้เห็นชัดขึ้นก็พบว่ามันกำลังผงาดอยู่ภายใต้ผ้าบางเบา ความรู้สึกปวดหนึบก็แล่นเข้ามาทันที เป็นอีกครั้งที่เขาต้องจัดการกับมันให้สงบลง มือใหญ่รูดกางเกงในลงช้าๆแล้วนั่งบนชักโครกอ้าขาออก45องศาตำแหน่งพอดีกับท่อนเอ็นที่ตั้งตะหง่านเป็นดอกเห็ด หัวแดงเด่นชูชันสู้มือที่กำลังโอบอุ้มจนเต็มฝ่ามือก่อนจะค่อยๆสาวขึ้นลงช้าๆ "อ๊าส์~" คชรกัดริมฝีปากตัวเองด้วยความเสียวหลังจากรูดอยู่สักพักใหญ่ๆปลายท่อนเอ็นเริ่มมีน้ำปริ่มออกมาเมื่อถูกเขารูดมันซ้ำๆและความเสียวก็เพิ่มทวีมากขึ้นพร้อมกับส่งเสียงครางที่ดังขึ้นไม่ต่างกัน "อ๊างงงส์~" เขาเอื้อมมือข้างที่ว่างไปจับขอบผนังเอาไว้พร้อมรูดท่อนเอ็นขึ้นลงเรื่อยๆ เท้าจิกเกร็งและบริเวณลำโคนกระตุก เขาเสียวจนแทบจะกลั้นไม่อยู่แต่เพราะความอยากผ่อนคลายที่สะสมมาตลอดทั้งวันมันทำให้เขาอยากสัมผัสกับความเสียวนี้ไปนานๆ คชรเพิ่มระดับเร็วขึ้นและใช้มืออีกข้างสัมผัสแผงอกและลูบไล้ไปทั่วทุกอณู "อ๊าส์~ อื้มมมม" เขาเร่งจังหวะเร็วขึ้นตามลำดับ ตัวเกร็งและกระตุกพร้อมจะปล่อยน้ำกามออกมาสู่โลกภายนอก เขาเป็นพวกคลั่งความเสียวและมีความต้องการสูงมาก แต่ก็ชอบอยู่คนเดียวไม่ยอมมีแฟนสักที ทำให้ต้องจัดการมันด้วยตัวเองอยู่บ่อยครั้ง "อ๊างงงงงส์~" น้ำสีขาวขุ่นพุ่งกระจายเต็มพื้น เขาหอบหายใจอย่างหนักหน่วงและสัมผัสได้ถึงความเบาสบายที่มีในตอนนี้ บางทีคชรก็คิดอยากจะมีแฟนกับคนอื่นเขานะ แต่ความต้องการของเขามันมากกว่าคนปกติทั่วไปมันเลยทำให้เขาหยุดความคิดนั้นไว้ ช่วงเช้าของทุกวันก่อนไปทำงานเขาจะช่วยตัวเองตอนอาบน้ำและช่วงเย็นหลังเลิกงานเหมือนวันนี้ เรียกได้ว่าเช้าเย็นทุกวันก็ว่าได้ หลังจากจัดการทำความสะอาดคราบที่เลอะพื้นและอาบน้ำก่อนที่เขาจะลงไปหาอะไรกินด้านล่าง "พี่คะ" ไม่ทันที่จะปิดประตูก็มีเสียงเรียกจากทางด้านหลัง "ครับ" "พี่ชื่ออะไรคะ" "อ๋อ คชรครับ มีอะไรหรือเปล่าครับ" "หนูชื่อบิวนะคะ เพิ่งย้ายมาอยู่ห้องนี้" พร้อมกับชี้ไปที่ห้องข้างๆของเขา "อ่อ ครับ" "แล้วนี่พี่จะไปไหนคะ" "พี่จะลงไปหาอะไรกินหนะ สนใจไปด้วยกันไหมครับ" พร้อมกับยิ้มให้บางๆ สาวร่างเล็กผิวขาวตากลมคนนี้จัดว่าสวยใช้ได้ เขามองเธอตั้งหัวจรดเท้า คนตัวเล็กที่ถูกมองก็ไม่ได้มีท่าทีจะกลัวอะไรเขาเลย กลับเอื้อมมือมาเกาะแขนแล้วเดินไปกับเขาดื้อๆเสียอย่างนั้น "ไปค่ะ" หลังจากกินข้าวเสร็จคชรก็พาบิวกลับขึ้นมาบนห้องกำลังจะเดินมาส่งหญิงสาวที่หน้าประตูทางเข้า "เอ่อ...ฝันดีนะคะ" "ฝันดีครับ" เธอคนนี้ดูจะสนใจเขาเป็นพิเศษ เพราะตลอดการนั่งกินข้าวด้วยกันเธอชวนเขาคุยตลอด หรือเป็นเพราะเธอคุยเก่งเข้ากับคนง่ายกันแน่ คชรนึกถึงเหตุการณ์ไม่กี่ชม.ที่ผ่านมา สิ่งที่เขานั้นลืมไม่ลงเลยก็คือหุ่นบอบบางแต่ไม่ถึงกับผอมแห้งจนไม่มีอะไรเลย มันน่าสัมผัสและทำให้เขาอยากลูบไล้สำรวจให้ทั่วทุกสัดส่วน ก๊อก ก๊อก เสียงเคาะประตูดังขึ้นพร้อมกับเขาที่กระเด้งตัวขึ้นมาจากเตียง คชรตัดสินใจอยู่พักหนึ่งจึงเดินไปเปิด "อ้าวบิว" "พี่คชร บิวรู้สึกหน้ามืดอ่ะห้องพี่พอจะมียาหอมบ้างไหมคะ" "อ๋อมีๆ เข้ามาก่อนสิ" บิวในชุดนอนเดรสลูกไม้ผ้าพริ้วบางๆกุมขมับพร้อมกับหน้านิ่วคิ้วขมวด คชรพยุงเธอเข้ามาด้านในก่อนจะพาไปนั่งโซฟา "เดี๋ยวพี่เอายามาให้" เขายื่นขวดยาหอมให้หญิงสาวก่อนที่เธอจะรับไป "ดีขึ้นไหม" "ดีกว่าเมื่อกี้นิดหน่อยค่ะ" "'งั้นนั่งตรงนี้ก่อนนะพี่ไปเอาน้ำหวานๆมาให้" "ขอบคุณนะคะ" "ในห้องพี่มีแค่นมเย็นอ่ะ ลองดื่มอะไรหวานๆดูเผื่อดีขึ้น" พรึ่บ "เห้ยยย" "หกหมดเลย..." น้ำหวานทั้งแก้วหกเลอะชุดลูกไม้เผยให้เห็นเนินอกอวบที่ซุกซ่อนอยู่ภายในเสื้อ คชรเห็นอย่างนั้นก็กลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่และรีบหันหน้าหนีทันที "พี่เป็นอะไรคะ" "ไม่มีอะไร รีบไปล้างเถอะ" ยิ่งล้างก็เหมือนชุดของเธอก็ยิ่งเปียกชุ่มไปทั้งตัว คชรเห็นว่าหญิงสาวหายไปนานจึงเดินตามมา "เอ่อ..." เขาทำท่าอึกอัก "หนูขอยืมผ้าเช็ดตัวพี่ได้ไหมคะ..." "อ๋อ ได้ๆ" "อะนี่" "ขอบคุณนะคะ พี่น่ารักแบบนี้กับทุกคนไหมคะ" "ก็ไม่นะ" "พี่ไม่มีแฟน?" เธอจ้องมองชายหนุ่มพร้อมกับเช็ดผมไปพลางๆ "ไม่มีครับ" "ถ้างั้น...ก็แสดงว่าพี่..." เธอพูดพร้อมกับเดินเข้าหาเขาในระยะประชิดตัว "อะ อะไร" เขาแทบกลั้นหายใจเมื่อถูกเธอเอาจมูกอันจิ้มลิ้มเข้ามาถูๆกับปลายคางมนของเขา หัวใจของคชรเต้นระรัวก่อนจะพยายามแสดงสีหน้าให้เป็นปกติ "เปล่าค่ะ" เธอตอบแค่นั้นแล้วหมุนตัวกลับเตรียมจะออกจากห้องน้ำ "เดี๋ยว..." หมับ "อื้อออออ" คชรคว้าแขนของบิวเอาไว้แล้วกระชากกลับมาประกบปากจูบอย่างดูดดื่ม จ้วบ จ้วบ มือเล็กดันแผงอกเบาๆ คชรดันร่างเล็กให้ชิดผนังพร้อมกับบดจูบเธออย่างบ้าคลั่ง ลิ้นร้อนซุกไซร้ควานหาสำรวจกันและกัน มือหนาก็ไม่ปล่อยให้เรือนร่างอันเพรียวบางของเธอได้รอดพ้นไปได้เช่นกัน "อะ อื้มมม" "อือออ" บิวดันตัวคชรออกอีกครั้ง เธอนั่งคุกเข่าลงตรงหว่างขาเขาพอดี "จะทำอะไร..." "ขอทำให้นะ" "อะอื้ม" ทั้งคู่ช่วยกันถอดกางเกงออกทันที โดยเฉพาะคชรที่อยากโดนOมไม่ไหว บิวมองท่อนเอ็นตรงหน้าอย่างอึ้งๆ ขนาดของมันเท่าท่อนแขนของเธอและยังอวบขาวชมพูน่ากินอีก เธอกอบกุมจนเต็มกำมือก่อนจะครอบครองด้วยริมฝีปาก "ซี๊ดดดดส์~" เธออมท่อนที่คับปากเข้าไปจนสุดลำพร้อมกับดูดปลายดอกเห็ดที่บานโร่เป็นสีแดงระเรื่อ "อ๊าาาาาาส์~" ลำกายแกร่งกระเด้งสู้ ปากอันนุ่มนิ่มดีกว่ามือของเขาเป็นไหนๆเห็นทีเขาอาจจะยื่นข้อเสนอให้เธอมาเป็นผู้หญิงของเขาแก้เบื่อ เธอปล่อยท่อนเอ็นอันมหึมาออกพักหายใจพร้อมกับน้ำกามของคชรที่ไหลเยิ้มติดปากออกมาด้วย ไม่นานปากก็ครอบลงไปใหม่คราวนี้เธอเร่งจังหวะเร็วขึ้น ดูดแรงขึ้น ปลายลิ้นระรัวสลับกับลากไล้ไปทั่วทุกสัดส่วน "อ๊างงงส์~" บ้วบ บ้วบ "อ๊าส์~ เสียวอื้มมม" " " "แบบนั้นแหละครับ พี่จะแตกแล้ว" " " "อื้มม เด็กดี...อูยยยยย" " " "เร็วอีกครับ จะเสร็จแล้ว" " " "อ๊างงงส์ อ๊าาาา~" " " บิวใช้มือรูดสองสามครั้ง จังหวะที่เขาจะปล่อยน้ำออกมาเธอรีบเอาปากอมไว้ในปากเหมือนเดิม ไม่นานในปากก็เต็มไปด้วยน้ำสีขาวขุ่นที่ไหลเยิ้มออกมาขอบริมฝีปากของบิว เธอใช้มือเช็ดมันอย่างลวกๆก่อนจะใช้ลิ้นเลียกินด้วยท่าทางกระหายไม่ต่างจากคชรที่แทบล้มทั้งยืนเล่นเอาซะขาสั่นกันเลยทีเดียว“อ้าว หนูริสากลับมาแล้วหรอ มานั่งกินข้าวด้วยกัน”“ว้าว มีแต่ของอร่อยทั้งนั้นเลยค่ะลุง นี่ป้าสิตาทำหมดเลยหรอคะ”ริสาทำท่าทางตื่นเต้น ตั้งแต่ครอบครัวเธอจากไปแทบจะไม่ได้กินกับข้าวดีๆแบบนี้เลย “ป้าทำเอง อร่อยนะลองชิมดู”“แล้วหลานคุณลุงไม่ลงมากินหรอคะ อยู่แต่บนห้องน่าเบื่อแย่เลย”“มังกรมันคงชินแล้วล่ะ”“ไม่หรอกมั้งคะ แต่ถ้ามีอะไรให้หนูช่วยบอกได้เลยนะ ริสาไม่อยากเป็นภาระให้ลุงกับป้าฝ่ายเดียวค่ะ”“เอาล่ะ ขอบใจหนูมากนะ ถ้ามีอะไรเดี๋ยวลุงจะบอกนะ กินข้าวๆ”ริสาลอบมองทั้งคู่กินข้าวอย่างเงียบๆโดยไม่พูดอะไร“ไปเรียนเป็นไงบ้าง เข้ากับเพื่อนๆได้ไหม”“ได้ค่ะ”“ท่าทางจะเป็นเด็กฉลาดนะเรา ดีแล้วล่ะ พ่อกับแม่จะได้ภูมิใจ ตั้งเรียนใจให้จบหางานดีๆทำแค่นี้ลุงกับป้าก็พอใจแล้ว ไม่ต้องมาตอบแทนอะไรลุงกับป้าทั้งนั้นนะ สร้างอนาคตตัวเองให้ดีๆพ่อกับแม่จะได้หายห่วง”“ขอบคุณค่ะ”ริสายกมือไหว้ทั้งสองอย่างเคารพ เธอเพิ่งจะสัมผัสความอบอุ่นนี้หลังจากที่พ่อกับแม่เธอจากไป เธอยังมีลุงกับป้าที่รักและเอ็นดูเธอ ตกดึก...ริสานั่งเป่าผมที่โต๊ะเครื่องแป้งเล็กๆอย่างอารมณ์ดี เธออยู่ในชุดเดรสลูกไม้สีขาวสะอาด ความสั้นอยู่ระดับเลยหัวเ
ภายในบ้านสีขาวสะอาดตา บรรยากาศรอบห้องเงียบสงัดไร้เสียงผู้คน มีเพียง ริสา เธอกำลังนอนก่ายหน้าผากบนฟูกนุ่มๆอย่างกังวลใจ ใบหน้าไร้เครื่องสำอางค์เคลือบด้วยคราบน้ำตาที่เพิ่งแห้งไป ราวกับว่าชีวิตของเธอเพิ่งผ่านเรื่องราวที่ทำให้สภาพจิตใจย่ำแย่มากๆ ริสา เธออายุเพิ่งจะเข้า20ปีเมื่อไม่กี่วันมานี้ แต่ในวันเกิดกลับไร้ผู้คนยินดีและคนร่วมอวยพรใดๆให้กับเธอ เพราะก่อนหน้านี้เธอเพิ่งจะสูญเสียครอบครัวที่เธอรักมากๆด้วยอุบัติเหตุไม่คาดฝัน ทั้งพ่อและแม่จากเธอไปในวัยที่เธอกำลังจะได้เติบโตออกไปเจอโลกที่กว้างกว่านี้ริสามีญาติที่เหลืออยู่เพียงคนเดียวก็คือ สิตา เธอเป็นญาติห่างๆฝั่งพ่อ แต่เธอไม่รู้พื้นภูมิหลังของสิตาดีมากนัก เวลาผ่านไป3สัปดาห์ ริสาก็ได้ย้ายไปอยู่กับสิตา คนที่เธอเรียกว่าป้า บ้านหลังเก่าถูกขายต่อให้นายทุนคนหนึ่งด้วยที่พ่อและแม่ของเธอมีหนี้สินล้นพ้นตัว และเงินก้อนนั้นสิตายังไม่เป็นผู้ดูแลทั้งหมดโดยให้เหตุผลว่าจะเก็บเอาไว้เป็นค่าเล่าเรียนใมห้ริสาในช่วงมหาลัย พอมาถึงวันแรกบ้านของสิตากลับทำให้เธอเกิดความสงสัยอยู่หลายอย่าง ริสาไม่ได้ถามอะไรออกไปเพราะเธอกลัวว่าสิตาจะไม่ให้เธออยู่ด้วย ลำพังตัวเธอเองตอนน
“ลุงกลับก่อนนะครับคุณหนู”“ค่ะลุง ไว้มีอะไรเพลินจะโทรไปนะคะ”หญิงสาวยกมือไหว้คนขับรถอย่างนอบน้อม แม้จะเป็นเจ้านายแต่เพลินก็รักลุงสมพรเหมือนญาติผู้ใหญ่คนหนึ่ง“คุณหนูเอาอีกแล้วนะครับ คุณท่านมาเห็นเข้าผมจะซวยเอานะครับ”“ที่นี่มีแค่เพลินกับลุงนะคะ ไม่เป็นไรหรอกค่ะลุง”“ครับ”“เหมือนว่าเพลินจะลืมสมุดโน๊ตอยู่บนห้องนะคะ พรุ่งนี้ลุงเอามาให้เพลินได้ไหมคะ”“ได้ครับคุณหนู”ลุงสมพรเป็นคนขับรถให้พ่อกับแม่ของเพลิน วันนี้ท่านติดธุระจึงวานให้ลุงสมพรมาช่วยลูกสาวขนของเข้าหอพักใหม่ เพลินเพิ่งย้ายเข้าหอได้ไม่กี่วัน เพื่อนร่วมสถาบันต่างย้ายเข้ามาก่อนหมดแล้วเหลือแค่เพลินที่เพิ่งจะได้ย้ายเข้ามาเพราะกว่าจะรบเร้าพ่อกับแม่ของเธอได้ ยิ่งแม่ รายนั้นหวงลูกสาวมากไม่ยอมง่ายๆ แต่พ่อตามใจ ไม่บังคับอะไรลูกเลย เพลินให้เหตุผลว่าจากบ้านมามหาลัยค่อนข้างไกล หากให้ลุงสมพรมารับส่งทุกวันเธอกลัวว่าลุงจะไม่ไหว เพราะอายุลุงสมพรก็เกือน50ปีแล้ว แต่การที่เพลินย้ายเข้ามาอยู่หอในครั้งนี้กลับมีคนไม่พอใจอยู่เงียบๆRrrrrrrrrrr.“ฮัลโหลครับ ผมมาถึงแล้วครับคุณหนู”“ลุงเพลินรบกวนขึ้นมาเลยได้ไหมคะ พอดีว่าเพลินอาบน้ำอยู่นะ”“จะดีเหรอครับคุณ
“นะพ่อ วันนี้หนูเหงา อยากมีเพื่อนนอน”“หนูนอนบนเตียงบนเตียงไปก็แล้วกัน”“โถ่ว พ่อ กลัวหนูขนาดนั้นเลยหรอคะ”“พ่อว่าเราวางตัวให้เหมาะสมดีกว่านะ”“ก็ได้ค่ะ” แม้เราจะเป็นฝ่ายชนะพ่อเลี้ยงแต่เขาก็ยังไม่เปิดใจให้เราอยู่ดี พ่อเลี้ยงหยิบหมอนไปนอนโซฟาข้างๆ “ปิดไฟแล้วไปนอนได้แล้ว” เราทำตามอย่างว่าง่าย จริงๆแล้วเราไม่ได้จะทำอะไรบ้าๆกับพ่อเลี้ยงตัวเองหรอก แค่คิดอยากจะลองใจเขาดูสักหน่อยว่าจะมีความอดทนกับผู้หญิงมากแค่ไหนถ้าโดนอ่อยแบบนี้“พ่อหลับหรือยังคะ”“ยัง”“พ่อไม่ปวดหลังหรอคะ มานอนกับหนูดีกว่าไหม”“เรานี่นะ”เขาลุกขึ้นมาจริงๆ พ่อเลี้ยงล้มตัวนอนข้างๆเรา แต่ไม่ได้พูดอะไร เราต่างเงียบจนได้ยินเสียงลมหายใจของกันและกัน เราหันหน้าไปฝั่งที่พ่อเลี้ยงนอน ก่อนจะค่อยๆเอื้อมมือไปกอดเขาไว้หลวมๆ รอดูท่าทีว่าเขาจะผลักเราออกไหม ผิดคาด พ่อเลี้ยงไม่ขยับตัวแต่เสียงลมหายใจก็ยังดังฟึดฟัด เราย่ามใจ ใช้นิ้วเกลี่ยที่หน้าท้องของเขา พ่อเลี้ยงหันหน้ามาหาเราอย่างรวดเร้ว มือใหญ่เอื้อมมาจับแก้มทั้งสองข้างก่อนจะโน้มใบหน้าเข้ามาประชิดและกดจูบอย่างเร่าร้อน พ่อเลี้ยงไม่พูดอะไรสักคำ เขาจู่โจมขึ้นคร่อ





