CHAPTER 5

Kinaumagahan ay sinadya kong maagang magising at unahan ang mga kasambahay para sa pagluluto ng agahan.

“Ano kayang masarap lutuin?” mahinang tanong ko sa sarili bago nagtingin ng stocks sa ref.

Kasalukuyan akong nagluluto ng may tumikhim sa aking likuran napaigtad ako sa gulat dahilan para mapaso ako sa kawali. “Aray!” Sigaw ko at agad na nailayo ang sarili, agad namang lumapit si Wade sa akin.

“Tsk, hindi ka nag-iingat,” masungit na sabi nito matapos hugasan sa lababo ang daliri kong napaso, nagpunta siya sa lagayan nv first aid at nilagyan ng oitment ang napaso, tulala ko naman siyang pinapanood.

“Ayos lang ako, Wade paso lang ito.” Mahinang sabi ko para bitiwan na niya ang kamay ko.

“Ayaw na ayaw mong magluto dahil ayaw mong naiinitan o napapaso kapero bakit ngayon at nangunguna ka pa sa mga kasambahay?” kunot ang noong tanong niya. “Parte pa ba ito ng pagpapanggap mo para mapaniwala mo kaming bumalik ka na at hindi mon a kami iiwan?”

Mabilis akong umiling at binawi ang kamay ko sa kanya. “Ginagawa koi to dahil gusto kong bumawi sa inyo at bilang nanay ng mga anak ko at asawa mo, kung mali ang tangin mo labas na ako doom.” Mariing sabi ko sa kanya bago siya tinalikuran at tinapos ang aking pagluluto.

Ganito na lang ba kami araw-araw? Magbabangayan? Hindi ko siya masisisi may kasalanan sa kanya si Elara. Nang saktong gising na ang mga kasambahay ay pinahanda ko na sa kanila ang agahan sa hapag at umakyat sa taas para puntahan ang kwarto ng mga kambal.

Pagbukas ko ng p***o ay sakto namang kababangon nila, agad akong ngumiti sa kanila. “Hello mga baby kong kambal, kumusta ang tulog niyo? Good morning!” masiglang bungad ko sa kanila ng may ngiti nagkatinginan naman ang dalawa. Umupo ako sa kama nilang pareho at sinenyasan silang lumapit sa akin, nagkatinginan pa sila bago nag-aalangang lumapit.

“Bakit po?” tanong sa akin ni Sunny, bakas ang takot sa mga mata nito na kagaya ng akin. Pareho ko silang kinarga at ipinaupo sa aking hita.

“Patawarin niyo si mommy kung nasaktan at napaiyak ko kayo, pangako hindi na iyon mauulit at aalagaan ko na kayo, hindi na ulit aalis si mommy.” Nakangiti may namamasa na ang aking mga mata, hindi ko na kayang iwan ulit sila sa kamay ng kahit na sino.

“Sabi niyo po, ayaw niyo na samin kasi iyakin kami.” Nakanguso at inosenteng sumbong sa akin ni Summer. Niyakap ko silang pareho at doon tahimik na pinakawalan ang mga luhang napakabilis mamuo pagdating sa kanila.

“Hindi ‘yon totoo anak, mahal na mahal kayo ni mommy, hindi na ako magagalit sa inyo.” Garagal ang tinig kong sagot sa kanila, humiwalay sila ng yakap sa akin saka ako hinarap, nagulat ako ng sabay nilang punasan ang luha ko.

“Tahan na po mommy, hindi na po kami tampo ni Summer,” nakangiting sabi ni Sunny agad namang tumango si Summaer at niyakap nila ako. “Basta po promise, hindi ka na aalis at iiwan kami?”

Mabilis naman akong tumango sa kanila, naiiyak nila akong niyakap ng mahigpit. Napapikit ako ng mariin, ito ang ilang taon kong tiniis na hindi sila makita at makasama.

Sabay-sabay kaming bumaba sa dining area, naabutan namin si Wade na aksalukuyang nagkakape at nagbabasa ng dyaryo nang marinig ang pagdating naming ay napa-angat ito ng tingin.

“Hello my babies, kumusta ang tulog niyo?” maamong tanong niya sa mga anak.

“Ayos lang po daddy!” masiglang sagot ni Summer sa ama, kinarga ko naman si Sunny at iniupo sa upuan dahil hindi nito maabot, si Wade naman ang nag-upo sa isang kambal.

“Daddy okay na po kami ni mommy, ‘di na niya kami po iiwan!” nakangiti at inosenteng kwento ni Sunny sa ama, para bang hindi sila tatlong taon dahil sa paraan ng pagsasalita.

“Really? That’s good,” sabi nito sabay tingin sa akin ng mariin na para bang sinasabi nitong mag-uusap kami mamaya. Nag-iwas na lang ako ng tingin at pinagsandok ng makakain ang kambal.

Patapos na kami sa agahan ng dumating ang hindi inaasahang bisita, ang kapatid ni Wade.

“Oh, nakabalik na pala ang magaling kong hipag,” nakangisi at nang-uuyam nitong sabi.

“Not here, Wella nandito ang mga bata.” Mahinang bulong ni Wade sa kapatid, ngumiti naman ako saka tumayo, sinenyasan ko siyang sumunod at agad naman nitong ginawa.

“Ano na naman baa ng kailangan mo sa kuya ko at bumalik ka pa? Ang dinig ko ay sumama ka sa ibang lalaki, Elara naubos na baa ng perang hiningi mo?” nakakunot noong tanong nito.

“Hindi ako bumalik para sa anumang material na bagay, bumalik ako dahil nagbago na ako at gusto kong bumawi sa pamilya ko. Mahirap mang paniwalaan pero iyon ang totoo.” Mahinahon kong sabi sa kanya.

“Siguraduhin mong totoo ‘yang sinasabi mo dahil baka lunukin mo lang ‘yan bandang huli, ayoko ng makita ang mga pamangkin at kuya kong inabandona at pinaiyak mo, ako ang makakalaban mo.” Mataray nitong sabi sa akin bago ako tinalikuran, hindi ko siya masisisi nag-aalala at mahal niya lang ang mga bata at si Wade.

“Anong pinag-usapan niyo?” Halos mapatalon ako sa gulat ng marinig ang boses ni Wade bigla bigla itong sumusulpot.

“Wala,” sagot ko masama naman ako nitong tinitigan.

“Hindi mo siya masisisi kung masama ang loob niya sayo, sa kanya ko pinapabantayan ang mga bata sa tuwing abala ako sa trabaho.” Natahimik ako sa sinabi niya, kung ganun ay dapat ko pang pasalamatan ang kapatid niya. “Ngayong tinanggap ka na ulit ng mga bata, at may balak kang saktan ulit sila, umalis ka na lang.”

“Wala akong balak na iwan at saktan ulit sila.”

“Siguraduhin mo, dahil hindi ko na sila kayang makitang umiiyak ng dahil sayo na siyang ina nila.” Tumango na lang ako sa sinabi niya at hindi na sumagot pa.

“Siya nga pala, pupunta rito si nanay para bisitahin ang mga bata.” Pagbibigay alam ko sa kanya, tumango lang siya at walang sinabi, wala naman siyang galit sa magulang ko.

…..

Nang dumating si nanay ay agad ko siyang sinabihan tungkol sa ginagawa ko.

“Hanggang kailan ka magpapanggap, anak?” Mahinang boses niyang tanong, kasalukuyan kaming nasa may swimming pool area.

“Hindi ko po alam nay, hanggat kaya ko at hindi pa nakakabalik si Elara.” Sagot ko matapos tumingin-tingin sa paligid kung may tao ba.

“Anak kailangan rin nilang malaman ang totoo, kung sino ka ba talaga sa buhay nila.” Pakiusap sa akin ni nanay, natahimik ako sinabi niya.

“Ano pong ginagawa niyo rito sa pool area? Nay, hinahanap kayo ng mga bata.” Boses iyon ni Wade kaya awtomatiko kaming natigilan ni nanay sa pag-uusap.

“Ah, eh binibilinan ko lang itong asawa mo at baka gumawa ng kalokohan na naman. Siya nga pala ay gusto kong hiramin ang mga apo ko at dalhin sila sa bahay, umuwi rin kasi ang kuya ni Elara naroon ang mga pinsan ng kambal.” Palusot ni nanay at pasimple akong tinignan, mukha namang nakumbinsi si Wade dahil tumango ito. “Sige mauna na ako,” paalam ni nanay akmang susunod na ako sa kanya ng hilain ni Wade ang braso ko.