LOGINKABANATA 42Hindi pinatulan ni Jesza ang paninira ng gabi. Pagkaalis ng abogado, nanatili siyang gising sa tabi ni Eli hanggang sa makatulog ang bata dahil sa pagod. Pinanood niya ang mahimbing na paghinga ng anak. Ang tanong nito kung aalis ba si Damon gaya ng kanyang lolo ay paulit-ulit na umuugong sa kanyang isipan.“Hindi, Eli,” bulong ni Jesza sa dilim habang hinahaplos ang buhok ng bata. “Hindi aalis ang Daddy mo. At hindi rin tayo aalis sa tabi niya.”Kinabukasan, maagang nagising si Jesza. May bago nang apoy sa kanyang mga mata. Ang takot at trauma ng nakaraan na nagpalumpo sa kanya kahapon ay napalitan ng matinding determinasyon. Kung noon ay tumakbo siya at nagtago, ngayon ay nalaman niya na ang pagtakbo ay hindi kailanman nagbunga ng hustisya.Lumabas siya ng kwarto at hinarap si Leo sa sala. “Leo, ihanda mo ang sasakyan. Ipunin mo ang mga reporter sa labas ng gate.”“Ms. jesza, delikado po sa labas,” pag-aalala ng security head. “Baka dagsain kayo ng media.”“Haharapin ko
KABANATA 41Umalis ang mga sasakyan ng NBI na kasunod ang bulyaw ng mga reporter sa labas ng gate. Nanatiling nakatayo si Jesza sa may pintuan, blangko ang isip at nanginginig ang mga kamay. Ang ingay ng mga sirena ay dahan-dahang nawala, ngunit ang tindi ng kabog sa kanyang dibdib ay lalong lumakas. Sa loob ng anim na taon, sinikap niyang takbuhan ang ganitong eksena. Ngayon, narito na naman siya sa gitna ng isang pamilyar na bangungot.“Jesza, pumasok muna tayo sa loob,” mahinahong sabi ni Tita Elena habang inaakbayan siya. “Malamig ang hangin dito sa labas.”Hindi sumagot si Jesza. Tumingin siya sa sahig at nakita ang asul na notebook ni Eli. Dinampot niya ito. Ang huling pahina na may guhit ng kanilang pamilya ay bahagyang nalukot.Sa loob ng sala, ang telebisyon ay patuloy na nagbabalita. Ang mukha ni Damon ay flashing sa screen, may malaking katagang “ARRESTED” sa ilalim ng kanyang pangalan. Ang mga komentarista ay walang tigil sa pagbuo ng mga teorya. Pinapalabas ng media na gu
KABANATA 40Isang linggo na lang bago ang takdang araw ng kasal. Ang mansyon ng mga Vale sa Maynila ay punong-puno ng aktibidad. May mga nagdedeliver ng mga bulaklak, may mga sastreng nag-aayos ng mga huling sukat ng gown, at may mga caterer na pabalik-balik sa kusina. Sa gitna ng lahat ng ito, isang maliit na bata ang abalang-abala sa pagpapatakbo ng buong operasyon.Si Eli ay nakatayo sa gitna ng sala, hawak ang kanyang pamilyar na clipboard at isang bagong asul na ballpen. “Tita, ang mga kulay puting rosas po ay dapat ilagay sa may entrance, hindi po sa tabi ng banyo. Mawawala po ang aesthetic value ng ating Sector Alpha.”Natawa ang wedding planner na kinuha ni Damon. “Opo, Chief Eli. Ililipat na po ng mga assistant ko.”Lumapit si Jesza sa kanyang anak at pinunasan ang kaunting pawis sa noo nito. “Eli, magpahinga ka naman. Kanina ka pa pabalik-balik diyan. Baka mapagod ang Flower Boy natin bago ang kasal.”“Mommy, hindi po ako pwedeng mapagod,” seryosong sagot ng bata habang tumi
KABANATA 39Nanginginig ang buong katawan ni Jesza habang nakaluhod sa malamig na semento ng basement parking. Hawak niya ang lukot na pahina mula sa asul na notebook ni Eli. Ang sulat-kamay ng anak ay tila sumasariwa sa kanyang sugat.“Damon... ang anak natin,” hikbi ni Jesza, halos walang boses na lumalabas sa kanyang lalamunan. “Nasa kanila si Eli.”Lumapit si Damon at binuhat si Jesza patayo. Sa pagkakataong ito, walang bakas ng pagiging mapagmataas na CEO sa kanyang mukha. Wala ang cold at untouchable na bilyonaryo. Ang natira na lamang ay isang ama na takot na takot para sa kanyang anak. Ang kanyang mamahaling suit ay may dumi na mula sa sahig, ngunit wala siyang pakialam.“Hahanapin natin siya, Jesza. Pangako ko sa iyo, ibabalik ko si Eli,” basag ang boses ni Damon habang mahigpit na yakap ang dalaga.Mabilis na tumakbo pababa ang security head ng kumpanya na si Leo, hawak ang isang radyo. “Sir! Ang itim na van na ginamit ng mga tauhan ni Manuel ay namataan sa may gate ng North
KABANATA 38Hindi na nagsayang ng oras si Damon pagkatapos ng pag-uusap nila kay Veronica. Sa loob ng opisina ng mansyon sa Tagaytay, magkaharap silang muli ni Jesza sa harap ng laptop. Ang mga bagong dokumento na ibinigay ng kanyang ina ay nakalatag sa lamesa. Malinaw ang bawat pirma ni Atty. Manuel. Ang taong itinuturing nilang huling takbuhan at pinagkakatiwalaang kaibigan ng pamilya Torres ay siya palang may hawak ng patalim.“Paano niya nagawa ito kay Papa?” mahingang tanong ni Jesza, nakatitig sa screen habang hawak ang kanyang sentido. “Siya ang nag-ayos ng lahat ng legal na papeles namin nang magtago kami sa probinsya. Alam niya ang bawat galaw ko.”“Dahil doon niya mas madaling nakokontrol ang sitwasyon, Jesza,” malamig ang boses ni Damon. Umayos siya ng upo at mabilis na nag-type sa keyboard. “Ginamit niya ang tiwala niyo para siguraduhing hindi lalabas ang totoong ebidensya. Pero nagkamali siya ngayon.”“Anong plano mo, Damon?”Tumingin si Damon sa kanya nang may tindi ng d
KABANATA 37Tahimik ang loob ng malaking silid-aklatan ng mga Vale. Ang tanging naririnig ay ang mahinang lagutok ng kahoy sa sahig sa bawat hakbang nina Veronica at Jesza. Pumasok sila nang magkasama, ngunit nanatiling nakatayo si Damon sa may pinto. Nakasandal ang kanyang likod dito, nakakuyom ang mga kamao, at matalas ang tingin sa kanyang ina.“Damon, iniwan ko ang mga bodyguard ko sa labas,” mahinahong sabi ni Veronica habang tinatanggal ang kanyang mamahaling coat. “Gusto kong kausapin si Jesza nang kami lang dalawa. Pwede ka bang lumabas muna?”“Hindi ako aalis, Mama,” mabilis na sagot ni Damon. “Anoman ang sasabihin mo sa kanya, dadaan sa akin.”Tumingin si Jesza kay Damon. Hinawakan niya ang kamay nito at marahang pinisil. “Damon, okay lang. Hayaan mo muna kaming mag-usap. Bantayan mo si Eli sa labas.”Nag-aalangan si Damon. Tinitigan niya si Jesza, tila naghahanap ng kasiguruhan. Nang tumango ang dalaga, huminga siya nang malalim. “Nandito lang ako sa labas ng pinto. Isang s
KABANATA 24Malamig at madilim ang tubig sa ilalim ng dike. Sa loob ng ilang segundo na parang walang katapusan, walang ibang narinig si Damon kundi ang ugong ng dagat at ang sarili niyang mabilis na pagtibok ng puso. Paulit-ulit na tumatakbo sa isip niya ang isang nakatatakot na tanong, “Paano ku
KABANATA 23Masikip ang sumunod na dalawang araw para sa kanila. Kahit saan lumingon si Damon, may mga reporters na nag-aabang sa labas ng compound ng apartment. Ang mga salita ni Serena at ang mga dokumentong iniwan ni Robert Torres ay patuloy na gumugulo sa kanyang isip. Dahil dito, nagdesisyon s
KABANATA 22Hindi nakagalaw si Damon sa kanyang kinatatayuan habang nakatitig sa nakangiting mukha ni Serena. Ang mga papel na nasa ibabaw ng lamesa ay tila isang malaking pader na biglang humarang sa pagitan nila ni Jesza. Ramdam niya ang mabilis na pagtibok ng kanyang puso. Hindi ito dahil sa tak
KABANATA 21Bago pa man tuluyang makabawi sina Damon at Jesza mula sa mabigat na banta ng mga dokumentong iniwan ni Robert Torres, isang marangyang puting sasakyan ang huminto sa tapat ng compound ng apartment. Bumukas ang pinto nito at isang matangkad na babae ang lumabas. Suot niya ang isang mama







