LOGINPagkatapos ng insidenteng iyon, matagal na hindi pumasok sa panaginip si Kate. Kasama ang kanyang pamilya sa Europe sinalubong nila ang unang pag-ulan ng niyebe ngayong taglamig, pati na rin ang mga kasunod nitong snowfalls. Masaya nilang ipinagdiwang ang Christmas at New Year, at umuwi pa sila sa Pilipinas para mag-Pasko at mag-Bagong Tao.Pagkarating sa Maynila, madalas niyang ayain si Gabriel para lumabas. Kumakain sila sa labas, nagsa-shopping, at nagta-take ng afternoon tea, habang nilalakad ang bawat maliliit na eskinita sa Maynila na nilakaran nila noong mga bata pa sila.Dahil may urgent business na kailangang asikasuhin si Mattheus sa Europe, maaga itong bumalik bago pa man matapos ang New Year holiday. Bihira lang makauwi ang kanyang tita Cathy kaya nagdesisyon silang maghintay na lang hanggang sa susunod na pagpunta ni Mattheus para sunduin silang tatlo.Dahil dito, nanatili sila sa Maynila hanggang sa dumating ang tagsibol.Nagsimula na ang pasok sa iba't ibang eskwelahan s
Kahit alam niyang nagmumukha siyang tanga sa pakikipag-usap sa sarili, hindi pa rin niya napigilang magpatuloy sa pag-uusap. Subalit pagkatapos niyang magsalita, nakatira pa rin ang lalaki sa tapat niya at ayaw gumalaw."Why aren't you leaving yet?" Pilit niya itong tinutulak sa salita.Biglang may narinig siyang mahinang paghinga sa tahimik na classroom. Akala ni Kate ay nagkakamali lang siya ng dinig, pero nang makinig siyang mabuti, nanggagaling talaga ang tunog kay Vincent. Tinitigan niya ang mukha ni Vincent sa ilalim ng mahinang liwanag ng buwan. May kumikislap na basag na luha sa mga pisngi nito..."Vincent, are you crying?" Nagulat si Kate. "Why are you crying?"Walang sasagot sa kanya. Inabot niya ang kanyang kamay para hawakan ang mukha nito, pero wala siyang nararamdaman. Ang mga daliri niya ay parang pumapasok lang sa usok, at ang bracelet lang sa kanyang pulso ang kumikislap sa dilim."Is it because you did poorly on the exam? It's fine, you have a solid foundation. As lon
Bumagsak siya sa labas ng Top 50… Si Vincent ay palaging top 1 sa buong batch. Galit na galit si Kate: Vincent, ano ba talagang ginagawa mo?!Tumayo lang nang tuwid si Vincent. Hindi siya sumagot sa guro, at mas lalong hindi niya naririnig ang galit na sigaw ni Kate."Vincent, may pinagdadaanan ka bang problema?" Malumanay na tanong ng guro, gustong tumulong. "Sabihin mo sa akin, whether it's academic, personal, or... confusion about your feelings, you can always talk to me."Subalit, kaswal lang na sumagot si Vincent, "Thank you, Teacher, but I know what I'm doing.""You..." Napailing ang guro sa inis pero pilit na pinagtimpi ang sarili. "Vincent, I know you've always been a self-disciplined and independent student. It's normal to face setbacks when you're young, but you have to remember one thing: giving up and slacking off will never overcome failure. Becoming stronger than your past self and your rivals is the only way forward. If you just ruin yourself and keep regressing, that's
Kumunot ang noo ni Kate at mahinang nagtanong."On your wrist? What are you wearing?" Hawak pa rin ng lola niya ang kanyang pulso habang natawa sa kanya. "Are you still not fully awake yet?"Inangat ni Kate ang kanyang kamay, nakatitig sa kumikislap na platinum bracelet sa kanyang pulso. "I'm not wearing anything?""Yeah," nagtataka rin siyang tiningnan ng lola niya.Ibinaba ni Kate ang kanyang kamay. "Oh, I just had a dream that I bought a new bracelet..."So, ang bracelet na ito—ang mga tao sa mundong ito, maliban sa sarili niya, ay hindi talaga nakakakita?Subalit natandaan ng lola niya ang sinabi niya, at matapos nilang bisitahin ang exhibition, dinala siya nito sa isang jewelry store para bumili ng bracelet.Inilabas ni Kate ang kamay kung saan nakasuot ang platinum bracelet. Pinuri lang ng sales associate ang magandang kulay ng kanyang balat at sinabing bagay sa kanya ang isinusukat na bagong bracelet, tsaka direktang isinuot ang bagong bracelet sa mismong pwesto kung saan nakaka
Pagkatapos non, nakita ni Kate na kumuha si Vincent ng isang pack ng sigarilyo mula sa ilalim ng drawer at naglabas ng isa.Nawalan ng masabi si Kate. Why is he smoking now?!Sa dalawang mundo, kailanman ay hindi nagkaroon ng bisyo ito o nagsisigarilyo si Vincent!"Vincent!" Sigaw ni Kate nang malakas. "Put that cigarette down right now!"Pero hindi siya naririnig ni Vincent. Sinindihan pa rin nito ang sigarilyo, at mabilis din itong nasamid at naubo nang paulit-ulit."Deserve!" Singhal ni Kate.Inihagis din ni Vincent ang sigarilyo sa trash bin matapos patayin ang apoy.Pagkatapos ay nahiga na ito sa kama. Nang makita ni Kate ang pagkakataon, nakatutok ang kanyang mga mata sa simpleng black ballpen sa desk.Ibinuhos niya ang lahat ng kanyang atensyon at pilit na hinawakan ang ballpen. Matagumpay niyang nahawakan ito.Pagkatapos, nagsimula siyang mag-iwan ng sulat sa scratch paper sa mesa: Vincent, don't forget what you promised me. Don't hang out with Norman, Barry, or Mitch. Don't go
Lumulutang si Kate sa loob ng silid ni Vincent. Ito ang kauna-unahang pagkakataon na nakapasok siya sa kwarto ni Vincent noong High School pa ito. Ang estilo ay tulad din ng mag-asawa na sila—malinis, maayos, at minimalist. Kapag nasa loob siya ng kuwartong ito, pakiramdam niya ay para bang nakatayo siya muli sa study room nila sa condominium sa Maynila.Sa pader na katabi ng study desk, may nakadikit na handwritten chart. Lumapit si Kate para tingnan kung ano ang nakasulat doon. Ang paningin niya ay lumulutang sa mismong ibabaw ng desk.Isang study schedule plan pala na isinulat ni Vincent. Sobrang disciplined talagang tao bawat labing-limang minuto ng buong araw niya ay walang nasasayang. Ang schedule niya ay may nakatala na overall plan, pati na rin weekly and monthly goals.Ang huling petsa ng kanyang overall plan ay ang August ng susunod na taon—ang summer pagkatapos ng College Entrance Exams. Tatlong salita lang ang nakasulat doon: Move to Manila.Move to Manila...Nakatitig si K
TAHIMIK na pinagmamasdan ni Kate sina Vincent at Mitch. Matapos ang ilang segundong ilangan, mabilis nilang tinanggap ang bagong papel nila at magkausap na sila nang masaya kasama ang mga business partners, nagtatawanan, parang walang iniisip.Bagay talaga sila…Tahimik na kinuhanan ni Kate ng lit
“Vincent…” hindi niya napigilan ang sariling humikbi. Binigkas niya ang pangalan nito na parang isang panalangin na mahina, basag, puno ng pagod.“Hmm? Kate?” marahan nitong hinawakan ang kamay niya. “What’s wrong? Naiiyak ka ba? If you want to cry, just cry. Huwag mong pigilan ang sarili mo.”Napak
PAGKATAPOS ng gabing iyon, muli ni Kate pinulot ang mga libro. Noong una, hindi siya nag-isip ng malalim. Ang gusto lang niya ay bigyan ng kahit konting kulay ang maputla at tahimik niyang buhay, isang lihim na sandalan, isang bagay na pagkakaabalahan. Dahil kapag may ginagawa siya, hindi niya masya
SA BANYO, maririnig ang tuluy-tuloy na lagaslas ng tubig. Si Vincent iyon, naliligo. Ala-tres na ng madaling-araw at kakauwi lang niya. Nakatayo si Kate sa tapat ng pinto ng banyo. May gusto sana siyang pag-usapan nila.. May kaba sa dibdib niya, and she wasn’t sure kung papayag ba ito sa sasabihin n







