تسجيل الدخولUna ay ang T-shirt, kasunod ang pagkalas ng belt, at ang pantalon.At sa huli, pati ba naman ang underwear ay hindi pa sa loob ng bathroom ihuhubad?!"Vincent!" Hindi napigilan ni Kate ang mapatili.Pero syempre, hinding-hindi siya maririnig ni Vincent, at nagpatuloy lang ito sa paghuhubad… Pilit na inikot ni Kate ang kanyang paningin hanggang sa wakas ay naiwas niya ang kanyang mga mata.Nang marinig niyang bumukas na ang shower sa loob ng bathroom, nakahinga siya nang maluwag at muling ininspeksyon ang kwarto ni Vincent.Nakaayos na rin ang mga gamit ni Vincent—halatang handang-handa na itong umalis patungong Manila anumang oras.Sa ibabaw ng kanyang study desk, may maayos na nakapatong na tambak ng mga papel at gamit. Lumutang si Kate palapit dahil gusto niyang tingnan ang kanyang mga study plans, pero bigla niyang napansin na ang scratch paper kung saan siya nag-iwan ng sulat noon ay nasa pinakataas ng tambak!"Vincent, don't forget what you promised me. Don't hang out with Norman,
Habang lumulutang si Kate sa gitna nila, nag-isip siya nang malalim: mukhang hindi naman nasira ang pagkakaibigan ng grupo, kung hindi ay hindi sila magkakasamang nakaupo rito para kumain nang napaka-harmonious.Hindi pa rin talaga matanggap si Anthony… Maya-maya ay yayakapin nito ang isa, tapos yayakapin naman ang iba habang umiiyak nang umiiyak. Dahil sa kanya, lahat sila ay nahawa sa matinding kalungkutan, kaya pati sina Gabriel at Kate ay napaiyak na rin.Nang makita ni Mark na hindi na maawat ang iyakan, isa-isa niya silang kinausap at pinakalma, tsaka nagmungkahi na tapusin na ang gabi para maihatid na ang lahat pauwi.Madaling-araw na noon nang bumaba silang lahat para sumakay. May dumating na sasakyan ng mga guards para sunduin ang High School Kate, at kasya doon ang apat na tao."You guys go ahead and get in. I still have some things to take care of," sabi ni Vincent."Vincent, you take the ride. I can just hail a taxi," sabi ni Mark matapos tulungang makasakay ang tatlong umi
Sa huli, nagising muli si Kate. Nang magising siya, nasa loob siya ng kanyang kwarto sa Maynila. Natulog lang pala siya sa buong hapon, na parang isang mahabang tanghaling tulog.Pagkagising niya, hindi na niya masyadong maalala ang huling sinabi ni Vincent sa High School Kate—basta't naramdaman lang niya ang matinding pagod sa kanyang buong katawan.Pagkalipas ng ilang araw, nakabalik na sa bansa si Mattheus. Matapos asikasuhin ang mga negosyo ng kumpanya sa loob ng kalahating buwan, isinama na silang tatlo pabalik sa Europe..Mula noon, naging napakahirap na para kay Kate ang pumasok muli sa ganitong uri ng panaginip.Isang buwan, dalawang buwan, tatlong buwan...Naisip pa nga niya na baka ang mga kaganapang iyon ay isa lamang talagang panaginip—tulad sa mga nobela kung saan ang bida ay nakaranas ng isa pang mahabang buhay, ngunit sa huli ay nagising na isa lamang palang panaginip ang lahat.Dumating ang tag-init, at kasabay nito ang Edinburgh Festival.Nakatutok muli si Kate sa kany
Pagkarating sa eskwelahan, pumasok sila sa gate at huminto sa labas ng academic building. Sinabihan ng High School Kate sina Mark at Kiko na mauna nang bumalik sa classroom. Huminto siya sa paglalakad at iniwan ang nakayukong si Vincent sa kanyang tapat.Ang lumulutang na shadow spirit na si Kate ay nakapwesto sa gitna nilang dalawa, nakikinig sa anumang sasabihin nila, pero walang nagsasalita sa kanila kahit isa. Nakatitig nang matalim ang High School Student Kate kay Vincent, habang si Vincent naman ay nakayuko pa rin ang ulo.Mukha siyang isang may kasalanang problema sa lipunan."Vincent," sa wakas ay nagsalita ang High School Kate. "Last semester's finals, you ranked 200th in the Science Stream. What were you thinking?"What? Rank 200th???Gusto lang sabihin ng lumulutang na Kate na karapat-dapat lang na makatanggap si Vincent ng ilan pang sampal! Mas maganda kung mabugbog pa nang husto para magising..Subalit nanatiling tahimik si Vincent at hindi sumagot.Nag-isip ang High Schoo
Bigla niyang naalala ang unang kalahati ng sarili niyang buhay, at bahagyang nangilid ang luha sa kanyang mga mata. Ang Kate sa mundong ito ay mas matapang at palaban kaysa sa kanya noon, marahil dahil maaga nitong nakasama ang kanyang tita at kuya, kaya nagkaroon ito ng sapat na lakas ng loob. Hindi na nito kailangan magtiis sa pang aabuso ng mga magulang, at hindi na kailangang mag-alala na baka bully-hin ang lola nila. O baka naman dahil sa iba pang dahalan, pero kahit ano pa man, naniniwala siyang ang Kate sa mundong ito ay mabubuhay nang mas masaya at mas maganda kaysa sa kanya noon.At sa kasalukuyang sitwasyon, halatang maging si Vincent ay hindi inasahang hahantong sa ganito ang lahat. Napatulala na lang ito sa gulat.Mabilis na umatras nang ilang hakbang si Barry, gustong-gusto ng makipagkalakalas at maglabas ng linya laban kay Vincent. Si Mitch lang ang tumawa nang mahina, at lalong lumapit sa pwesto ni Vincent. "Vincent, you...""Shut your mouth!" Itinuro ni Kate ang daliri
Ang hindi maintindihan ni Kate, kahit sa kabilang mundo, magagandang grades ang hawak nina Norman at ng dalawa pa, kaya nga nakapasok sila sa iisang unibersidad kasama si Vincent.Bakit sa mundong ito, mukha silang mga tambay na ayaw mag-aral?"Norman, we've been out for two hours already. Shouldn't we head back?" Biglang nagsalita si Barry."What are you scared of?" Sabi ni Norman. "What month is it already? What needs to be studied is already studied. What you know, you know; what you don't know, studying now won't fix it. It's better to come out and relax."Bumuntong-hininga si Barry, "Sigh, if we cut classes again, the teachers will call our parents."So cutting classes nga sila… Lalong nag-init ang galit sa dibdib ni Kate."Let them call! At this stage, they wouldn't dare hit us anyway, they'll just try to coax us."Bumuntong-hininga muli si Barry, halatang hindi nakatutok ang isip. Mukhang ang matatakuting si Barry ay matatakutin pa rin katulad ng dati."Come on, look at Vincent,
“Vincent…” hindi niya napigilan ang sariling humikbi. Binigkas niya ang pangalan nito na parang isang panalangin na mahina, basag, puno ng pagod.“Hmm? Kate?” marahan nitong hinawakan ang kamay niya. “What’s wrong? Naiiyak ka ba? If you want to cry, just cry. Huwag mong pigilan ang sarili mo.”Napak
PAGKATAPOS ng gabing iyon, muli ni Kate pinulot ang mga libro. Noong una, hindi siya nag-isip ng malalim. Ang gusto lang niya ay bigyan ng kahit konting kulay ang maputla at tahimik niyang buhay, isang lihim na sandalan, isang bagay na pagkakaabalahan. Dahil kapag may ginagawa siya, hindi niya masya
MAINGAT na inobserbahan ni Mitch ang sitwasyon at saka siya sumingit sa tamang sandali.“Vincent, huwag kang magalit dahil sinasabi ng lahat na hindi maganda ang asawa mo,” malumanay niyang sabi. “They’re just worried about you. Think about it—ilang taon na kayong magkakaibigan. Kahit may nasabi sil
TAHIMIK na pinagmamasdan ni Kate sina Vincent at Mitch. Matapos ang ilang segundong ilangan, mabilis nilang tinanggap ang bagong papel nila at magkausap na sila nang masaya kasama ang mga business partners, nagtatawanan, parang walang iniisip.Bagay talaga sila…Tahimik na kinuhanan ni Kate ng lit







