LOGIN"He lived a life of ups and downs. He succeeded, and he made mistakes. All his life, he was asking for forgiveness from his loved ones, and in the end, he died from illness... May there be no pain in heaven, and may no mistakes be made in the next life..."Umuugong ang tainga ni Kate, at ang mga salita ng taong nakatayo sa harap ay paputol-putol lang na pumapasok sa kanyang isip.Pagkatapos magsalita ng lalaki, bigla itong humarap, at nang makita si Kate, mabilis na nagbago ang mukha nito at patakbong lumapit sa kinaroroonan ng dalaga."Kate," mabilis niyang hinawakan ang mga balikat nito, habang nakatitig sa mukhang puno ng luha at nakakuyom ang mga noo.Sa likod ng balikat ng kanyang kuya, sa gitna ng malabong paningin ni Kate, nakita niyang ang ibang mga taong naroroon ay isa-isang tumatayo para maglagay ng bulaklak sa ibabaw ng casket—kabilang na ang isang pamilyar na mukha, ang may-ari ng inn sa Ireland na nakilala niya noon."Kate..." Habang nakatitig sa mga matang nawalan ng liw
Ang eksaktong nakasulat sa notebook ay:Mark, kung mababasa mo man ang mga salitang ito, 'wag ka sanang magtaka. At 'wag mo na ring itanong kung bakit. Dahil pati ako, hindi ko rin alam kung bakit. Sa napakalawak na university, napakaraming bagay ang hindi kayang ipaliwanag ng tao.Naging napakapalad ko na maging classmate mo, maging kapatid mo, maging maayos na masundan ang mga yapak mo sa buhay, at magkaroon ng pagkakataong maging ikaw sa maikling panahon para gumawa ng mga desisyon para sa'yo. Sana sa natitirang bahagi ng buhay mo, maging ligtas ka, payapa, at masaya.Nakalutang si Kate sa ibabaw ng mga letrang ito, at mula sa kanyang anggulo, nakita niyang dahan-dahang nabasa ng luha ang mga pilikmata ni Mark.."DANG— DANG— DANG—"Ewan kung saan nanggaling ang tunog ng kampana na bumatak sa kanyang dibdib nang may matinding sakit. Sa loob ng kanyang isip, tila may umalingawngaw na boses ng nagdadasal, at ang kanyang sintido ay nagsimulang kumirot sa matinding sakit. Sa gitna ng kan
Ang taglamig sa Ireland ay pumalibot sa pamilyar na puting niyebe. Pagkacheck-in ni Kate at ng kanyang mga kasamahan sa dance troupe sa hotel, agad silang sumabak sa matinding rehearsals at dress rehearsals. Pagdating ng gabi, pagod na pagod ang lahat, pero ang ilang bagong miyembro na first time makarating sa Ireland ay nagpumilit na mamasyal sa night market.Kahit pagod si Kate, sinamahan pa rin niya sila. Naglakad-lakad at kumain sila sa kahabaan ng kalye, hanggang sa mahagip ng kanyang mga mata ang isang ceramic stall. Ang dalawang malalaking ceramic jars na naroon hanggang ngayon ay nakatabi pa rin sa bahay nila sa Europe.Nakatayo si Kate sa tapat ng ceramic stall habang nakayakap sa isang malaking jar, natutulala ng napakatagal.Matalik at masayang nagtanong ang tindera kung gusto ba niya ito dahil pwedeng-pwede niya itong ibigay sa mas murang presyo. Doon lang nabalik sa wisyo si Kate, napangiti ng kaunti, at dahan-dahang ibinaba ang jar.Sakto namang tinawag siya ng mga kasama
Una ay ang T-shirt, kasunod ang pagkalas ng belt, at ang pantalon.At sa huli, pati ba naman ang underwear ay hindi pa sa loob ng bathroom ihuhubad?!"Vincent!" Hindi napigilan ni Kate ang mapatili.Pero syempre, hinding-hindi siya maririnig ni Vincent, at nagpatuloy lang ito sa paghuhubad… Pilit na inikot ni Kate ang kanyang paningin hanggang sa wakas ay naiwas niya ang kanyang mga mata.Nang marinig niyang bumukas na ang shower sa loob ng bathroom, nakahinga siya nang maluwag at muling ininspeksyon ang kwarto ni Vincent.Nakaayos na rin ang mga gamit ni Vincent—halatang handang-handa na itong umalis patungong Manila anumang oras.Sa ibabaw ng kanyang study desk, may maayos na nakapatong na tambak ng mga papel at gamit. Lumutang si Kate palapit dahil gusto niyang tingnan ang kanyang mga study plans, pero bigla niyang napansin na ang scratch paper kung saan siya nag-iwan ng sulat noon ay nasa pinakataas ng tambak!"Vincent, don't forget what you promised me. Don't hang out with Norman,
Habang lumulutang si Kate sa gitna nila, nag-isip siya nang malalim: mukhang hindi naman nasira ang pagkakaibigan ng grupo, kung hindi ay hindi sila magkakasamang nakaupo rito para kumain nang napaka-harmonious.Hindi pa rin talaga matanggap si Anthony… Maya-maya ay yayakapin nito ang isa, tapos yayakapin naman ang iba habang umiiyak nang umiiyak. Dahil sa kanya, lahat sila ay nahawa sa matinding kalungkutan, kaya pati sina Gabriel at Kate ay napaiyak na rin.Nang makita ni Mark na hindi na maawat ang iyakan, isa-isa niya silang kinausap at pinakalma, tsaka nagmungkahi na tapusin na ang gabi para maihatid na ang lahat pauwi.Madaling-araw na noon nang bumaba silang lahat para sumakay. May dumating na sasakyan ng mga guards para sunduin ang High School Kate, at kasya doon ang apat na tao."You guys go ahead and get in. I still have some things to take care of," sabi ni Vincent."Vincent, you take the ride. I can just hail a taxi," sabi ni Mark matapos tulungang makasakay ang tatlong umi
Sa huli, nagising muli si Kate. Nang magising siya, nasa loob siya ng kanyang kwarto sa Maynila. Natulog lang pala siya sa buong hapon, na parang isang mahabang tanghaling tulog.Pagkagising niya, hindi na niya masyadong maalala ang huling sinabi ni Vincent sa High School Kate—basta't naramdaman lang niya ang matinding pagod sa kanyang buong katawan.Pagkalipas ng ilang araw, nakabalik na sa bansa si Mattheus. Matapos asikasuhin ang mga negosyo ng kumpanya sa loob ng kalahating buwan, isinama na silang tatlo pabalik sa Europe..Mula noon, naging napakahirap na para kay Kate ang pumasok muli sa ganitong uri ng panaginip.Isang buwan, dalawang buwan, tatlong buwan...Naisip pa nga niya na baka ang mga kaganapang iyon ay isa lamang talagang panaginip—tulad sa mga nobela kung saan ang bida ay nakaranas ng isa pang mahabang buhay, ngunit sa huli ay nagising na isa lamang palang panaginip ang lahat.Dumating ang tag-init, at kasabay nito ang Edinburgh Festival.Nakatutok muli si Kate sa kany
NILABAG ni Vincent ang sarili niyang patakaran, uminom siya ng alak. Halata iyon sa boses niya sa video. Medyo lasing na siya. Paos, masigla, at hindi na kontrolado ang sitwasyon.Ngunit si Vincent? Sisigaw ng ganito?Sa alaala ni Kate, si Vincent noong high school ay malamig at mataas ang tingin sa
SA BANYO, maririnig ang tuluy-tuloy na lagaslas ng tubig. Si Vincent iyon, naliligo. Ala-tres na ng madaling-araw at kakauwi lang niya. Nakatayo si Kate sa tapat ng pinto ng banyo. May gusto sana siyang pag-usapan nila.. May kaba sa dibdib niya, and she wasn’t sure kung papayag ba ito sa sasabihin n
TAHIMIK na pinagmamasdan ni Kate sina Vincent at Mitch. Matapos ang ilang segundong ilangan, mabilis nilang tinanggap ang bagong papel nila at magkausap na sila nang masaya kasama ang mga business partners, nagtatawanan, parang walang iniisip.Bagay talaga sila…Tahimik na kinuhanan ni Kate ng lit
“Vincent…” hindi niya napigilan ang sariling humikbi. Binigkas niya ang pangalan nito na parang isang panalangin na mahina, basag, puno ng pagod.“Hmm? Kate?” marahan nitong hinawakan ang kamay niya. “What’s wrong? Naiiyak ka ba? If you want to cry, just cry. Huwag mong pigilan ang sarili mo.”Napak







