로그인PHOEBE HEARD THAT all new employees and artitst have to be interviewed by her. Sa madaling salita, kailangan mong makapasa sa pagsusulit ni Divina bago ka maituring na nakapasok sa kumpanya. Umano ay may mga pumapalya pa rin dito, at ayaw ni Phoebe na mapabilang sa mga pumapalyang iyon kung kaya nam
NAMULA PANG LALO si Phoebe dahil sa mga salitang iyon. Yumuko siya, parang isang estudyante sa elementarya na may nagawang mali at naghihintay ng kanyang magiging parusa.“Pasensya na. Nadala lang naman ako ng emosyon ko sandali. Hindi ko na uulitin sa susunod…”Without commenting on her apology, Ke
SA MALAMANG AY marami na ang binata na nakasalamuhang higit na magaganda buong buhay niya dahil sa propesyon nito. Kaya bakit naman ang binata magkakainteres sa isang hamak na baguhan na naging katulad niya? At saka mahirap din siya. Siyempre, hindi na siya nito pinag-interesan dahil sa katayuan niy
MUNTIK NANG MAWALAN ng balanse si Phoebe habang nakatingin sa matatag na expression ng mukha ni Kenan. Totoo naman ang sinabi niya. Hindi ito itatanggi ng dalaga. Harsh nga lang ang paraan ng pagkakasabi ni Kenan ng bagay na iyon kung kaya ay masakit. “Bakit wala kang imik? Nasaan ang bayad?” Pho
KENAN NODDED AND put the magazine back on the coffee table. Buong atensyon na ang binigay nito sa kanya kaya mas kinabahan si Phoebe. Hindi niya gusto ang daloy ng usapan. May masama na siyang kutob na mangyayari. “Then let's leave it at that.” Tiningnan na siyang mabuti ni Kenan. Napakurap na si
NAKASIMANGOT NA TININGNAN ni Phoebe ang malinis na tuwalya sa istante na nasa loob ng banyo, kinuha na ito at ibinalot sa sarili. Ilang segundo ng tiningnan niya ang sarili sa salamin. Ito lang ang tanging paraan. Dali-dali niyang nilabhan ang mga damit at isinabit ang mga ito sa bakanteng hanger na
MULI PANG LUMINGON si Naomi sa ilang mga crew na bagama’t nakalayo siya ay nakasunod ang tingin sa kanyang likod ng karamihan sa kanila. Tipong curious na sila sa kung sino ang kausap niya. Malamang bagong mukha rin siya doon, ibig niyang sabihin ay marahil nagtataka ang karamihan sa kanila kung bak
MALINAW ANG IBIG sabihin ni Fausto. Marahil dahil sa takot, hindi alam ni Naomi kung saan nanggagaling ang lakas ng loob niya noon. Inabot niya ang isang kamay ni Shaun, at marahan na iyong pinisil-pisil. Naiiyak na siyang bumulong. “Please help me this time. I'm begging you. Huwag mo akong ibigay
TININGNAN NA SIYA ng namumulang mga mata ni Naomi, a faint glimmer of hope still lingering in them. Agad nahulaan ni August kung ano na ang pinuputok ng kanyang butse. Hindi niya na kailangan pang paulit-ulit na magtanong. Naghuhumiyaw na ang sagot doon. Tumayo na si Naomi, mas tumalim pa ang tingin
DUMAKO ANG TINGIN ni Naomi sa kamay ni Adrian na nakahawak pa rin sa kanya. Malinaw na ang kahulugan ng mga paninitig niya dito. Only then did Adrian have no choice but to let go of her hand. Kailangan niyang gawin iyon dahil kung hindi ay magagalit na si Naomi. Lingid sa kanilang kaalaman, ang buon







