Mr. Billionaire Sinful Obsession

SHANTALL AGUILAR POV

Nanginginig ang mga kamay ko habang inaayos ang suot kong black pencil skirt at simpleng white blouse. Humarap ako sa malaking salamin ng restroom dito sa top floor ng Herrera Enterprises. I looked at my reflection. Bakas pa rin sa ilalim ng makapal na foundation ang bahagyang pasa sa may panga ko—ang huling "regalo" ng tatay ko bago ako tuluyang tumakas sa bahay tatlong linggo na ang nakakaraan.

Huminga ako nang malalim. “Kaya mo ’to, Talla. Para sa kalayaan mo,” bulong ko sa sarili ko.

Para sa isang taong lumaki sa impiyerno, ang makatapak sa mansyon-tulad na building na ito sa Makati ay isang milagro. My parents treated me like a paycheck, an investment, a punching bag. Ginamit nila ang bawat sentimo na kinikita ko noon para sa mga utang nila sa sugal, at nung hindi sapat, binalak pa nila akong ibenta sa isang matandang mayaman na may-ari ng talyer sa probinsya namin. That was the last straw. Tumakas ako sa gitna ng gabi, walang dala kundi ang iilang pirasong damit, ang diploma ko, at ang natitirang lakas ng loob.

At ngayon, opisyal na akong nagsisimula bilang bagong Personal Assistant ng pinakakinatatakutang lalaki sa mundo ng negosyo si Kalix Luiz Herrera.

"Shantall? Are you in there? Kanina ka pa hinahanap ng CEO," tawag ng HR manager na si Miss Gina mula sa labas ng pinto.

"O-Opo, lalabas na po!" Dali-dali kong binuksan ang gripo, naghugas ng kamay, at lumabas na may pilit na ngiti.

"Bilisan mo, Talla. Ayaw ni Sir Kalix ng pinaghihintay siya. He is very strict, bossy, and short-tempered. Kapag sinabi niyang ngayon, dapat limang minuto nakaraan pa nagawa," paalala ni Miss Gina habang mabilis kaming naglalakad papunta sa dulo ng hallway kung saan matatagpuan ang double mahogany doors ng opisina ng CEO.

Lalong kumaba ang dibdib ko. I've heard rumors about him. He's a billionaire at twenty-nine, a corporate shark, intensely handsome but brutally cold. At higit sa lahat, wala pa raw PA ang tumatagal sa kanya ng higit sa isang buwan dahil sa sobrang sungit nito.

Huminto kami sa tapat ng pinto. Kumatok si Miss Gina at nang makarinig ng baritonong "Enter," dahan-dahan niyang itinulak ang pinto.

Ang unang pumasok sa sistema ko ay ang amoy ng mamahaling leather, woodsmoke, at panlalaking pabango na sobrang tapang pero napakasarap sa ilong. The office was massive, surrounded by floor-to-ceiling glass windows showing the skyline of Manila. Pero ang tunay na nakakaagaw ng pansin ay ang lalaking nakaupo sa likod ng malaking glass desk.

Kalix Luiz Herrera.

He was wearing a tailored charcoal gray suit that hugged his broad shoulders perfectly. His dark hair was brushed back, revealing a sharp jawline, high cheekbones, and a pair of obsidian eyes that could pierce right through your soul. Kung titingnan mo siya, mukha siyang isang Greek god na bumaba sa lupa, pero ang aura niya? Napakadilim at napaka-intimidating.

"Sir, this is Shantall Aguilar. Your new personal assistant," pormal na pakilala ni Miss Gina.

Hindi tumingin si Kalix. Nanatili ang mga mata niya sa mga papeles na pinipirmahan niya. "Leave us," malamig at maawtoridad niyang utos.

Mabilis na tumango si Miss Gina at bago lumabas ay binigyan ako ng isang "good luck" look. Naiwan akong nakatayo sa gitna ng malawak na silid. Ang tanging tunog na naririnig ko ay ang tibok ng sarili kong puso at ang pag-gasgas ng mamahaling pluma niya sa papel.

Lumipas ang limang minuto. Nanatili akong nakatayo, magkasalikop ang mga kamay sa harap. Sumasakit na ang mga paa ko dahil sa suot kong takong, pero tiniis ko. Mas malala pa rito ang dinanas ko sa mga magulang ko, kaya maliit na bagay lang ito.

Biglang huminto ang kamay niya sa pagpirma. Dahan-dahan niyang ibinaba ang panulat at isinandal ang kanyang likod sa swivel chair. Pagkatapos, itinuon niya ang kanyang mga itim na mata sa akin.

Pakiramdam ko ay biglang nawalan ng hangin sa buong kwarto.

He didn't just look at me. He scanned me. Mula sa magulo kong buhok na nakapusod, sa simpleng blouse ko, pababa sa hubog ng aking balakang, at sa nanginginig kong mga binti. Tinitigan niya ako na tila ba isa akong karne na sinusuri kung masarap o hindi. Inside those dark eyes, I didn't see professional interest. I saw something dark, heavy, and dangerous. Lust. It was a raw, primal hunger that made my skin flush.

"So, you're the replacement," he said, his voice deep and raspy, sending a strange shiver down my spine. "You look... fragile. Sigurado ka bang kakayanin mo ang trabahong 'to? I don't tolerate weak people in my office."

Lumunok ako ng laway, pilit na pinatatag ang boses ko. "Yes, Sir. I am hardworking and I can handle any task you give me. Kakayanin ko po."

Isang sarkastikong ngiti ang gumuhit sa mga labi niya, pero hindi iyon umabot sa kanyang mga mata. Tumayo siya mula sa kanyang upuan. He was tall easily 6'2" at dahil maliit lang ako, lalo akong nagmukhang dwarf sa harap niya habang naglalakad siya papalapit sa akin. Huminto siya ilang pulgada lang ang layo sa akin. Sobrang lapit niya na nararamdaman ko na ang init ng katawan niya.

"Hardworking?" bulong niya, looking down at me. "We'll see about that, Shantall."

"T-Talla na lang po, Sir," awtomatikong pagtatama ko dahil mas sanay akong tinatawag sa palayaw ko.

Agad na kumunot ang noo niya, ang mukha ay biglang nagbago, nagbabadya ng bagyong galit. "Did I give you permission to correct me?" masungit na tanong niya. Ang kaninang gutom sa mga mata niya ay napalitan ng dominance at pride. "Inside this room, I am the boss. You speak only when you're told, and you never, ever correct me. Understand?"

Napaatras ako ng isang hakbang dahil sa biglaang pagsusungit niya. Napakabilis magbago ng timpla ng utak niya! "S-Sorry, Sir. Pasensya na po."

"Fix your posture. And don't stutter in front of me, it annoys the hell out of me," he snapped, turning his back on me to walk back to his desk. "Gusto ko ng kape. Black, no sugar. Exact temperature should be hot enough to sip but not burn. May coffee maker doon sa pantry sa gilid. Fix it now."

"Opo, Sir."

Mabilis akong kumilos papunta sa pantry na itinuro niya. Nanginginig pa rin ang mga kamay ko habang nagtitimpla. Sabi ko sa sarili ko, okay lang 'to. Kahit masungit siya, kahit napaka-bossy at stubborn niya, basta may sweldo ako at may pambayad sa maliit na boarding house na inuupahan ko, titiisin ko. Ito ang ticket ko para tuluyang makalayo sa impiyerno ng pamilya ko.

Pagbalik ko sa opisina niya, maingat kong ipinatong ang tasa ng kape sa gilid ng mesa niya. Habang ginagawa ko 'yun, naramdaman ko ulit ang malagkit niyang tingin sa akin. This time, nakatitig siya sa panga ko kung nasaan ang medyo nag-fade na pasa na tinakpan ko ng makeup.

"Anong nangyari sa mukha mo?" biglang tanong niya, cold and calculated.

Nabigla ako kaya muntik ko nang mabitawan ang saucer. "Ah... w-wala po, Sir. Nadapa lang po ako nung nakaraang linggo."

He scoffed, an expression of disbelief washing over his handsome face. "Sinungaling. Do you think I'm stupid, Shantall? I know a bruise from an assault when I see one."

Yumuko ako, pilit na itinatago ang mukha ko. Ang alaala ng bugbog ng tatay ko ay biglang nag-flash sa isip ko, at naramdaman ko ang panunuyo ng lalamunan ko. "Personal na bagay po 'yun, Sir. Hindi po makakaapekto sa trabaho ko."

"Look at me when I'm talking to you!" kalmado pero mariin niyang utos.

Dahan-dahan kong itinaas ang paningin ko. Ang mga mata ni Kalix ay nagliliyab sa kakaibang emosyon. Hindi ko maintindihan kung galit ba siya dahil nagsinungaling ako, o may iba pang dahilan. He leaned forward, taking a slow sip of the coffee I made. Kukurap-kurap akong nag-abang sa reaksyon niya.

"Not bad," he murmured, pertaining to the coffee. Pero hindi pinalampas ng mga mata niya ang mukha ko. "From now on, rules are simple. You belong to this office, which means you are under my jurisdiction. Kung anong meron sa labas ng buhay mo, siguraduhin mong hindi haharang sa mga utos ko. clear?"

"Yes, Sir Kalix."

"Good. Now, kunin mo ang schedule ko para sa buong linggo at i-rearrange mo ang meeting ko kay Miss Lopez. I don't want to see her tomorrow. Move it to Friday."

"Miss Anastasia Lopez po?" tanong ko, naalala ang nakasulat sa briefing file na ibinigay sa akin ng HR kanina. Isang sikat na socialite at business partner ng kompanya.

"Yes. At huwag kang magtanong kung bakit. Just do it," pagsusungit niya ulit, ibinaba ang tasa at bumalik sa pagbabasa ng laptop niya.

"Sige po, Sir."

Lumabas ako ng opisina niya at naupo sa PA desk na nasa labas lang ng pinto niya. Bumitaw ako ng isang malalim na buntong-hininga. My first hour with Kalix Herrera felt like walking on a tightrope. Napakasungit, napaka-demanding, at halatang isang stubborn man na sanay na nasusunod ang lahat ng gusto niya. Pero sa kabila ng takot ko, may iba akong naramdaman nung malapit siya sa akin. Isang kakaibang kuryente na hindi ko pa naramdaman sa buong buhay ko.

Habang nag-aayos ako ng mga files sa computer, napansin ko ang isang anino na huminto sa tapat ng desk ko. Pag-angat ng mukha ko, isang napakagandang babae ang nakatayo roon. She was wearing a designer red dress, her hair perfectly blown-out, and she possessed an aura of pure luxury.

Si Anastasia Lopez.

"You must be the new PA," mataray niyang sabi, her eyes looking at me from head to toe with obvious disdain. "I am Anastasia. Is Kalix inside? I need to see him."

"Ah, opo, nasa loob po si Sir Kalix, pero kakasabi lang po niya na—"

Hindi ko pa natatapos ang sasabihin ko nang lagpasan niya ako at pilit na binuksan ang pinto ng opisina ni Kalix. "Kalix, babe! Look what I bought for you—"

"Anastasia, get out," narinig kong malamig na boses ni Kalix mula sa loob bago pa man tuluyang sumara ang pinto.

Napalunok ako. Mukhang hindi lang pala ako ang nakakatanggap ng pagsusungit ng bilyonaryong 'yon.

I turned back to my monitor, trying to focus on my job. Kailangan kong galingan. Kahit anong sungit ni Kalix Herrera, kahit gaano kadilim ang tingin niya sa akin na tila gusto niya akong hubaran sa bawat sulyap niya, titiisin ko. Dahil ang trabahong ito ang tanging pader na naghihiwalay sa akin mula sa mapang-abusong pamilya na gustong sumira sa buhay ko.

Ngunit hindi ko alam, ang pagpasok ko sa buhay ni Kalix ay hindi lang magbibigay sa akin ng trabaho. Ito ang magiging simula ng isang mapusok, mapanganib, at makasalanang obsesyon na tuluyang babago sa tadhana ko.