THE BILLIONAIRE'S PREGNANT VIRGIN MAID (SPG)

“Thorne Calyx Vermont!”

Mabilis na napahinto si Thorne mula sa paglalakad nang marinig niya ang matinis na pagtawag sa buong pangalan niya.

Marahas siyang bumuntong-hininga bago ito hinarap. Hindi na siya nagulat kung sino ito—ang ama niya.

“What, dad?” inis niyang tanong sa ama.

Ngumisi ito bago lumapit sa kaniya saka tila hindi makapaniwala siyang tiningnan mula ulo hanggang paa.

“Kailan mo balak mag-asawa?” diretsahang tanong ng ama sa kaniya.

Napa-amang si Thorne sa narinig. Ilang segundo siyang walang kibo bago natatawang napailing.

“What kind of question is that, dad?”

“Just answer my goddāmn question, Thorne! Kasi sa totoo lang, hirap akong kilatisin ka kahit ako ang ama mo. Hindi ko kasi maramdaman sa puso ko na may balak kang mag-asa—”

“Right, dad,” he interrupted. “For now, I don’t have any plans. But one thing is certain—I will look for her in the future.”

“In the future? Kailan pa ‘yan? Kapag wala na kami ng mom mo? Alam mo kung bakit wala ka pang plano ngayon? It’s because of your work. Inaabala mo ang sarili mo sa pagtatrabaho—bakit hindi mo bigyan ang sarili mo ng pagkakataong humanap ng babaeng karapat-dapat sa iyo? Son, we only want what’s best for you. Patanda na kami ng mom mo. Technically, we’re dying. At ayaw naming mamatay na hindi ka man lang nakikitang mag-asawa o kahit magka-anak man lang. Itatak mo ang mga sinabi ko riyan sa utak mo!”

After that, his father turned and walked away.

Napailing si Thorne. Hindi nagtagal, lumisan na rin siya sa bahay ng mga magulang sakay ng Bugatti Chiron niya.

Minaneho niya ang sasakyan patungo sa Vermont Medical Center, ang ospital kung saan siya nagtatrabaho bilang reproductive endocrinologist.

“Good morning, Dr. Vermont.”

Tanging tango lang ang itinugon ni Thorne sa doktor na nakasalubong niya. Nagpatuloy siya sa paglalakad hanggang sa makarating siya sa private office niya.

Pagkaupo pa lang niya, bumukas na agad ang pinto ng opisina niya at pumasok si Kris, ang sekretarya niya.

“Here’s your coffee, doc. No creamer, no sugar—just plain black coffee,” ani nito, sabay lapag ng tasa sa mesa niya.

“Thanks, Kris. What's my priority for today, by the way?” tanong niya.

“You have three scheduled IVF consultations this morning. That’s all, doc,” tugon ni Kris.

He nodded. “Let me know when they arrive.”

“Noted po.”

Pagkalabas ni Kris, binuksan niya ang folder sa harap niya upang suriin ang chart ng kaniyang pasyente. May gagawin siyang procedure kinabukasan na tinatawag na embryo transfer, kung saan ilalagay niya sa ūterus ng babae ang nabuong embryo na ginawa sa laboratoryo gamit ang egg at spērm ng mag-asawa.

Hindi sila makabuo nang natural dahil may bara ang fallopian tubes ng babae, kaya hindi nagkakaroon ng normal na fertilization. Dahil dito, isinailalim ang babae sa egg retrieval procedure, kung saan kinolekta ang mga egg mula sa obaryo nito.

Sa laboratoryo, pinagsama ang egg at spērm ng mag-asawa hanggang sa mabuo ang embryo. Ngayon, handa na itong i-transfer pabalik sa ūterus ng babae para sa susunod na yugto ng proseso.

Habang abala, hindi maiwasang maisip ni Thorne ang sinabi ng ama niya. Hindi lang ito ang una, ikalawa, o ikatlong beses na tinanong siya ng ganoon. Marami ng beses, kaya sawang-sawa na siya.

Isa lang naman ang rason kaya hindi pa siya nag-aasawa—hindi niya pa mahanap ang babaeng karapat-dapat sa kaniya. Nahihirapan siya, lalo na't ang hanap niya ay babaeng birhen.

Pagkatapos ng kalahating araw na trabaho sa Vermont Medical Center, umalis din siya. Sakay ng kaniyang sasakyan, nagtungo siya sa Vermont Holdings—ang kumpanyang pagmamay-ari niya.

“Good afternoon, Sir. Thorne. You have a board meeting at exactly 3 P.M.,” bungad ni Sebastian, ang kaniyang secretary.

“Thank you, Sebastian,” aniya bago nagpatuloy sa paglalakad.

Pero nang makarating sa opisina niya, bigla siyang napahinto. Marahas siyang bumuntong-hininga bago hinarap si Sebastian na naglalakad na palayo sa kaniya.

“Sebastian!”

Humarap ang lalaki sa kaniya bago dali-daling tumakbo palapit.

“Yes, Sir. Thorne?”

Lumunok siya. “I have a favor, Sebastian. Can you… can you find a woman for me?”

Napakunot-noo si Sebastian. “A woman? For what, sir?”

“For… nevermind. Forget it.”

Pagkasabi niya niyon, tuluyan na siyang pumasok sa opisina niya. Sinipa niya pa ang lamesa niya dahil sa inis. Hindi siya naghahanap ng babae para mapangasawa—naghahanap siya para paligayahin siya.

Hindi mawala iyon sa isip niya. Kahit sumapit ang gabi, iniisip niya pa rin iyon. Palabas na sana siya ng opisina niya nang biglang bumukas ang pinto at pumasok ang isang babae habang kagat ang ibabang labi.

Nakakunot-noo si Thorne. “Who are you? What are you doing in my office?”

Ngumisi ang babae bago lumapit sa kaniya. “Balita ko, kailangan mo raw ng babae. Manok na ang lumalapit sa iyo, Mr. Vermont. Tutukain mo na lang.” At inakit siya nito sa pamamagitan nang paglāmas ng mga dibdib nito.

Nanlaki ang mga mata niya. Tinuloy ni Sebastian ang sinabi niya? Sinabi na nga niyang kalimutan iyon, pero ginawa pa rin ng hināyupak.

Sunod-sunod siyang napailing, at hindi niya maiwasang mag-init habang pinagmamasdan ang babae. Mayamaya pa, lumapit ito sa upuan niya bago umupo sa mga hita niya.

“Ayaw mo ba sa akin, Mr. Vermont?” nang-aakit pa nitong tanong sa kaniya.

Napalunok si Thorne nang sandaling iyon, hindi alam ang gagawin habang pinagmamasdan ang babae.

Hindi nagtagal, kinuha nito ang kamay niya bago inilapat sa dibdib nitong nakalabas na. Napapikit siya, lalo na't bahagya niyang pinisil iyon. Malambot. Parang unan sa lambot.

“How… how much?” pinagpapawisan niyang tanong sa babae.

Ngumisi ito bago inilapit ang mga labi sa mga labi niya. “Kung ano'ng ipagkakaloob mo, tatang—”

Hindi na niya ito pinatapos pa nang marahas niyang sunggaban ang mga labi ng babae. Napasinghap pa ito pero tumugon din kalaunan.

Naging sabik agad si Thorne dahil matagal-tagal na rin niyang hindi ito nagawa. Mayamaya pa, natagpuan na lang niya ang sarili sa loob ng private suite niya habang walang habas na naglalābas-masok sa lagūsan ng babae.

“Ughhh, Mr. Vermont. Ang sarap… ohhh… ahhh…” nagdedeliryong ūngol ng babae.

Napangisi si Thorne nang sandaling iyon. Mas binilisan niya pa ang pagbāyo sa babae hanggang sa tuluyan niyang maabot ang rūrok ng tagumpay. Inilabas niya iyon sa tiyan ng babae.

Sa pagod, hinihingal siyang bumagsak sa tabi ng babae. Pero laking gulat na lang niya nang bigla itong umiyak.

“Why are you crying? Is there a problem?” nagtataka niyang tanong.

Humarap sa kaniya ang babae, patuloy sa paghikbi. “I'm sorry, Mr. Vermont. I have HIV…”