Chapter 1.2

NAIKILING NI DAVIANA ang kanyang ulo sa narinig. Para siyang nabingi at nagkaroon saglit ng mental block. Imposible iyon. Baka namali lang ng pagkaintindi ang pulis sa dahilan ng gulong sumiklab sa bar. 

“A-Ano hong sinabi niyo? K-Kasintahan? Iyon ang dahilan ng gulo?” paglilinaw niya pa, binalewala na ang iba pang sinabi ng pulis na kanyang kaharap.

“Oo, Miss na ayon dito sa report ang pangalan ng girlfriend niya ay Melissa Abalos.” kumpirma ng police officer, na nagpaawang pa nang bahagya sa bibig ni Daviana. Estranghero sa kanya ang pangalang iyon. Ibig sabihin ay ngayon lang niya narinig. “Noong nagtungo raw sila ng bar ay may nakaalitan na sa labas pa lang itong girlfriend niya na kapwa bar hoppers. Naapakan yata sa paa. Di naman sadya. Ayon napikon si Warren Gonzales nang makita niyang biglang sinabunutan ang nobya.  Hinampas niya ba naman sa ulo ng bote ng alak iyong babae. Mali siya dito, Miss eh. Babae pa rin iyon eh. Hindi sana niya pinatulan. Iba pa naman ang lakas ng lalaki sa babae.” bahagyang napailing ang police officer, gulat na gulat pa rin doon si Daviana dahil hindi ganun ang pagkakakilala niya kay Warren. “Sobrang lala ng tama ng babae, nasa hospital pa siya hanggang ngayon para sumailalim sa surgery sa ulo. Nagreklamo rin ang bar dahil sa danyos at gulong nilikha niya doon. Bukas ay malalaman mo sa kanila mismo kung ano ang tunay talagang nangyari dahil pupunta dito ang Manager para makipag-usap, kung ano talaga ang nangyaring kaguluhan. May CCTV rin sila kaya wala talagang kawala ang kaibigan mo. Uunahan na kita Miss, maaaring makasuhan dito ang kaibigan mo dahil sa gulong kanyang nilikha. Sinasabi ko lang para naman handa kayo.”

Hindi na inintindi ni Daviana ang ibang detalye. Nag-hang ang isipan niya doon sa part na may girlfriend ito. Araw-araw silang magkausap at nagkikita, ngunit ni minsan ay hindi nito nabanggit iyon sa kanya. Nakakapagtampo sa part niya. Hindi niya rin tuloy mapigilang ma-confuse sa ginawa nito.

“Totoo ba? May girlfriend siya?” muli pang tanong ng dalaga sa kawalan. 

Matapos na makumpleto ang mga kailangan ay inilabas na ng mga police si Warren sa pinaglalagyang selda. Nang dumapo ang mga mata ng dalaga sa kanya ang una niyang nakita ay ang sariwa pang sugat nito sa kanyang noo. Sa tantiya niya at tatlong centimeter ang haba noon. Halata iyon sa mukha niya. Napahinga na nang malalim si Daviana. Hindi rin iyon ang unang pagkakataon na napalaban ang binata. Marami siyang history ng pakikipagbasag-ulo na maaaring ma-traced noong nasa Junior High pa sila. Palibhasa galing sa mayamang pamilya at makapangyarihan kung kaya naman spoiled siyang lumaki. Balewala na lang din sa kanya ang lahat kahit pa masira ang kanyang pangalan. Palagi naman siyang nakakalusot doon kahit pa sabihing nadudungisan noon ang reputasyon ng pamilya nila at apelyido. Matagal ng nawala sa kanyang bokabularyo ang salitang takot at kahihiyan dahil sa sanay na siya. 

“Viana…” malambing na tawag nito sa kanyang palayaw na animo ay nagsusumbong na bata. “Buti pumunta ka…”

Hindi pa gaanong nakaka-recover sa mga natuklasan niya si Daviana kung kaya naman tulala pa rin ito. Nanatili ang kanyang mga mata sa sugat ng lalaking nasa kanyang noo. Gusto niya sanang unang itanong sa lalaki ay kung masakit ba ang sugat nito at kailangang dalhin siya sa hospital para matingnan iyon, ngunit agad na nagbago ito nang lumabas na iyon sa kanyang bibig. 

“Sino si Melissa Abalos?”

Gulantang ang emosyong rumihistro sa mukha ni Warren nang marinig ang tanong na iyon. Maya-maya ay inakbayan na niya si Daviana na balewala na lang sa kanila. Iginiya na siya nito papalabas ng police station. 

“Tara na, Viana. Sa labas na lang natin pag-usapan ang tungkol sa kanya.” 

Hindi naman doon tumutol ang dalaga na nagpatangay sa pag-giya nito palabas ng estasyon ng pulis. Agad na niyakap ang kanilang katawan ng malamig na ihip ng hangin. Kakatapos lang noon ng malakas na buhos ng ulan kung kaya naman malamig pa rin ang simoy ng hangin. Laking pagsisisi ni Daviana na ang manipis na jacket lang ang kanyang nadala. Pakiramdam niya kahit suot iyon ay nanunuot ang lamig sa pinakailalim ng mga buto. Payat ang katawan niya kung kaya naman walang tabang sasangga dito.

“Saan ba tayo pupunta?” tanong ni Daviana nang tumawid sila ng kalsada at tinutumbok na ang hotel sa harapan lang ng police station, ayaw niyang mag-isip ng masama pero biglang kinabahan na siya doon.

“Mag-uusap.”

Wala ng panahon para mag-atubili at mag-isip ng kung anu-ano ay walang imik na lang na sinundan ni Daviana si Warren. Interesado siya kay Melissa kaya dapat niyang malaman ang tungkol dito. Niyakap na lang niya ang kanyang sarili at nilabanan ang walang patawad na halik ng malamig na ihip ng hangin. Nakahinga ng maluwag ang dalaga nang makapasok na sila sa lobby ng hotel at mabawasan na ang lamig na dala ng hangin sa labas. Nanginginig ang labing minasahe niya ang mga daliri sa mga kamay.

“Melissa Abalos is my girlfriend, Viana.” panimula ni Warren na dire-diretsong nagtungo sa tapat ng elevator na ipinagtaka na ng dalaga dahil hindi sila dumiretso sa front desk ng hotel para kumuha ng room, “Plano ko naman talaga siyang ipakilala sa’yo kaya lang nangyari naman ang ganito. Nasa itaas siya. Doon sa room na kinuha namin dito kanina. Nagpapahinga na. Tara.”

Manhid pa ang pakiramdam ni Daviana hanggang makalabas sila ng elevator sa palapag kung nasaan ang room ni Melissa. Pakiramdam niya ay nanigas ang kalamnan niya at mga kasu-kasuan sa sobrang lamig.

“Ganun naman pala, kasama mo naman ang girlfriend mo bakit hindi na lang siya ang pinag-asikaso mo ng pagpiyensa sa’yo? Bakit kailangang ako pa ang bulabugin mo gayong alam mo namang malayo ako at curfew na?” 

Gusto niyang iparamdam dito ang nagtatampo niyang sentimyento, ngunit masyadong manhid si Warren kung kaya naman hindi niya mahuhulaan na ganun ang kanyang nararamdaman ng sandaling iyon. 

“Sorry, Viana kung naistorbo kita. Sobrang natakot kasi si Melissa sa nangyari sa bar kaya hindi ko na rin pinilit na siya ang mag-asikaso sa akin. Isa pa, sobrang lamig at ang lakas din ng buhos ng ulan kanina.”