03

EDITHA

First day ko ngayon sa UST Hospital. Nakakaba na nakaka-excite - like, what if mahilo ako sa loob ng elevator, 'di ba? Or ma-trapped doon? Siguro naman hindi agad mangyayari yun ngayong araw.

I went to see Ate Lellis kasi siya magte-train sa'kin ngayon. She's Tito Iwa's niece, ka-edad lang siya ni Ate Lovely. She taught me all of the elevator's buttons. Madali lang naman at mabilis lang matutunan, pero ang kalaban ko dito ay ang boredom. May mga times na akyat-baba lang ang elevator dahil wala namang patients or relatives na dumadating.

"Toxic lang naman pag 10:00 na, tas pagdating ng 11:30 wala na yan. Lahat ng mga patients at relatives nasa taas na, tas sa hapon na ulit pag-uwian."

I was busy sanitizing the elevator's handle bar while listening to her. Ayun nga ang napansin ko kanina - mas dumadami ang tao pag malapit nang dumating ang doctor. 10am kasi simula ng clinic dito, kaya pagdating ng doctor ay nagsusulputan na din bigla ang mga pasyente.

Lunchtime came, Ate Lellis and I decided to eat sa karinderya around Dapitan. Of course, dumaan muna kami sa office at nag-iwan ng ibang mga gamit namin doon bago lumabas ng hospital.

"Ito si Editha, bagong operator." Ayan ang paulit-ulit kong naririnig mula kay ate nang makapag-order kami ng pagkain. Lunchtime na din pala ng ibang mga cleaner, so she introduced me to them. Yun nga lang, ni isa ay wala akong natandaan sa pangalan nila. Ang dami naman kasi nila.

"Gagi, mababait yung mga yun. Sobrang kulit lang. Tamo, masasanay ka din." Ngumiti lang ako sa sinabi niya. I'm not planning to be friends with anyone in here kasi sabi nila Tita wag ganung maging friendly dahil baka magawan pa ako ng issue. I honestly don't trust anyone right now kaya limitado ang mga sinasabi ko. It's weird, to be honest, but I'll protect my peace at all cost.

I messaged Paulo and told him I'm currently eating Bicol Express. Although this one is super spicy, kinaya ko naman. Pero katulad noong nandoon ako sa team, hindi ko pa din ito naubos.

"Grabe, Dit, ang hina mo talaga kumain. Half lang yang inorder mong ulam, 'di mo pa din naubos. Akin na nga, sayang naman."

"Eh busog na talaga ako, te. Seryoso."

"After ilang years, tataba ka na din sa work natin. Ganiyang-ganiyan lang katawan ko dati."

I doubt that. Hindi kasi ako tabain since birth. Isa pa, nanganak na ako pero ganito pa din ang katawan ko. I got stuck inside my high school body - wala man lang changes.

"Nako, te, malabo yun."

After eating, pumasok na ulit kami sa loob ng elevator. Ate Lellis told me na dapat may pamaypay, alcohol, at tubig na akong dala bukas bago pumasok, in case na ma-stuck sa loob ng elevator. I have to memorize all of the doctors' room numbers dahil tinatanong ng mga patients at relatives ang room number nila sa'min, mga elevator operators.

"Oh, hindi ka naman na hilo sa elevator mo?" Tita Emer asked the moment I entered their house door.

She handed me my bath towel. Kailangan ko kasing dumiretso sa CR at maligo bago pumasok sa kwarto dahil sa hospital kami nagtatrabaho. Covid still exists at may mga bata kaming kasama sa bahay.

"Okay naman, Ta. Mas nakakahilo pa nga uminom."

"Wag ka mag-alala, Dit. Sa susunod expert ka na uminom." Tito Iwa jokingly said while tasting the food he was cooking. Mukhang masarap ang hapunan namin ngayon.

I took a bath, at nang matapos ay sa kwarto na lang ako nagbihis. My cousins are already here - next week pa nga lang ang pasukan nila, kaya medyo abala na din sila ngayon. After eating our dinner, naghilamos at nag-toothbrush na din ako agad. Tinulungan din ako ni Eva at Eragon sa gawaing bahay, kaya payapa na ako na nakikipag-video call kay Paulo ngayon.

@Jhon Paulo ang bumihag sa puso ni @Editha. Talagang naka-mention pa kami ni Paulo sa group chat ng team, kaya inaasar ko siya na ma-hohotseat siya bukas pagpasok niya.

"Pag tinanong ka nila, ano isasagot mo?" Natatawang saad ko sa kanya.

"Eh hindi ko na lang sila sasagutin."

"Kasi nga hindi naman kita jowa."

"Hindi pa nga."

I honestly don't know what our relationship status right now, but I'm happy. He told me na gusto niya 'kong ligawan - I mean, nililigawan na niya ako. But we're far from each other kaya video calls lang talaga. I even asked him bakit parang ang tagal ko na siyang kilala kahit hindi pa naman. Ganun din yung pakiramdam niya. I even told him na bakit pa siya manliligaw, parang MU na naman kami. But he said he wants to, so hinayaan ko na.

•••

A few weeks had passed. Okay naman ako sa trabaho ko. Pansin ko nga lang ang gabi-gabing pag-inom ni Tito Iwa sa bahay. Sometimes I got curious, kaya nakikitikim ako. Pero ngayon, dalawang Sunday na akong nakikipag-inuman kay Tita Emer.

My mom doesn't like those people na umiinom ng alak, pero itong kapatid niya ay parang naging bad influence sa'kin. But I get her point - totoo naman na pag hindi ako natuto, tapos someday mapilitan ako, hindi ko alam kung pa'no ko iha-handle yung sarili ko.

Just like what happened to me after ko makipag-inuman sa team. I didn't know na hindi hiyang ng sikmura ko ang Emperador, at pag-gising ko ay puro pantal ang katawan ko. I'm allergic to it.

"Bukas nga magsilayas kayong lahat para makapag-linis kami ni Dad." Tita Emer said before hitting the lights off.

Layas? Saan naman ako pupunta bukas eh day off ko nun?

"Ako, Mommy, mag-MOA ako bukas, ah." Earleona said.

Nasa taas siya nitong bunk bed at nasa baba naman kami ni Eva. Eragon loves sleeping on the floor, minsan naman ay nakikitulog siya sa kwarto nila Tita.

"Isama mo si Babyloves at Eragon."

"Naman, eh."

"Ikaw, Duo, saan ka bukas?" Tita asked me. She calls me Duo dahil iyon ang tawagan namin ng anak niya. Nasanay na din daw kasi siya.

"Bulacan, Tita. May bonding ang team, pero 'di ako uuwi sa'min, ah."

"Oh sige, sige. Magsi-tulog na kayo."

I woke up so early para hindi na maistorbo sila Tita. Naligo na din ako agad, at nang makapag-bihis ay nagbiyahe na agad pauwi ng Bulacan.

"Taga-saan ka nga ulit, Bee?" I messaged Pao pagkababa ko ng bus. I don't know where he lives, that's why I decided to video call him. Mukhang bagong gising pa siya.

"Nasa Bulacan na ko." I laughingly told him while showing the Robinsons logo behind my back. Kita ko ang paglaki ng mata niya at ang agarang pagbangon sa kama, kaya hindi ko maiwasan ang pagtawa. I ended the call. Kailangan ko munang makahanap ng cash-out-an dahil wala akong dalang cash.

Naglakad-lakad ako para humanap ng tindahan. Mabuti na lang din at wala pa siya kung saan kami magkikita. I waited for a few minutes bago ko siya nakitang maglakad papalapit sa'kin. He's smiling, and I like the way he looked at me - parang ako yung mundo niya.

"Bakit hindi mo sinabi sa'kin na uuwi ka? Sana nasundo kita." He touched my face and fixed my hair. Medyo mahangin dahil sa mga dumadaang sasakyan, dahil nandito kami sa gilid ng kalsada.

"Eh 'di hindi na yun surprise."

"Pakakainin na nga muna kita."

Pumunta kami sa 7-Eleven. He got himself a hotdog bun, samantalang cup noodles naman ang ni-request ko sa kanya. Kumain kasi siya nun kahapon at medyo nainggit ako. Matagal-tagal na rin nang huli akong kumain ng cup noodles.

"Bakit ka nga pala biglang umuwi? Pupunta ka ba sa inyo?"

"Nope. Sabi pa ni Tita magsilayas kami ngayon. Sila Duo aalis din, kaya sila lang ni Tito ang tao sa bahay."

"Hmm."

After finishing our food, naglakad-lakad kami sa Mini Forest. Madami-dami nang estudyante ang abala sa pagpa-practice, ang iba naman ay nakatambay lang at ang iba ay nakahiga pa sa damuhan.

"Bakit parang tayo na kahit hindi pa?" I asked him because we're holding each other's hand while walking.

"Nanliligaw nga ako sa'yo."

"Bakit ka pa kasi manliligaw eh MU na tayo, 'di ba? Ganun din yun."

"Bakit? Gusto mo na ba ko?"

"Pupuntahan ba kita dito kung hindi kita gusto?"

He went silent for a few minutes, then smiled at me.

"So pwede na ba kitang maging girlfriend?"

"Oo nga, ang kulit."

"Sinisigurado ko lang."

After a few minutes of walking, hindi ko na mapigilan humikab. Inaya kong maupo si Paulo, pero hindi ko na talaga mapigilan ang antok ko. I slept at 1am, tas 3am pa lang gising na ako - ganun ka-mess up ang body clock ko dahil sa insomnia.

"Antok na antok ka na. Gusto mo bang, ah wag na, baka kung ano maisip mo."

"Ha? Ang alin, Bee?"

"Check in? Promise, wala akong gagawin. Magpahinga ka lang."

"Ahhh. Yun pala."

I agreed sa suggestion niya, not because I'm sleepy but because I wanted to test him. But we literally just slept inside the motel room. Why do I sound like I'm disappointed?