ห้องสมุด
ค้นหา
หน้าหลัก / Romance / Ang Haplos Ng Bilyonaryo / KABANATA 67

แชร์

KABANATA 67

ผู้เขียน: Nightshade
last update วันที่เผยแพร่: 2026-01-23 06:00:22

ELENA POV

Ang usok mula sa sumabog na electronics bay ay hindi itim, kundi isang maputlang abo na may kasamang amoy ng ozone at sunog na goma. Sa kabutihang palad, hindi nito tuluyang pinasabog ang fuselage, pero ramdam ko ang bawat panginginig ng sahig ng Airbus A380. Ang eroplano ay hindi bumubulusok, pero hindi rin ito matatag. Para kaming nakasakay sa isang higanteng sugatang ibon na pilit na kumakapit sa hangin.

"Elena! Huwag kang lalabas ng cockpit!" sigaw
อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป
บทที่แล้ว บทต่อไป
บทที่ถูกล็อก

บทล่าสุด

  • Ang Haplos Ng Bilyonaryo   KABANATA 195

    DANTE POV "Boss, sigurado ka bang kasya 'tong dalawang case ng wine sa likod? May mga bitbit pa tayong groceries para sa dinner bukas," tanong ni Rico habang pilit na iniaayos ang mga kahon sa trunk ng sasakyan. "Kasya 'yan, Rico. I-usog mo lang nang konti 'yung sako ng bigas na binili ni Nanay Belen," sagot ko habang nakatayo sa tabi ng pinto ng driver's seat, tinitignan ang listahan sa phone ko. "Saka siguraduhin mo na may space pa para sa mga setup na kinuha ni Sofia." "Copy, Boss. Ayos na. Direatso na ba tayo sa opisina o dadaan muna tayong hardware?" "Opisina muna. May kailangan lang akong i-finalize na documents kay Aris bago mag-weekend." Sumakay na ako sa sasakyan at nagsimulang mag-drive. Sabado ngayon, pero dahil malapit na ang thanksgiving dinner na pinaplano namin para sa pamilya at sa mga taong tumulong sa amin, mas busy pa ang weekend ko kaysa sa weekday. Gusto kong maging maayos ang lahat. Ito ang unang pagkakataon na magsasama-sama kami na walang iniisip na banta

  • Ang Haplos Ng Bilyonaryo   KABANATA 194

    ELENA POVNagising ako sa tunog ng alarm ko ng alas-sais ng umaga. Napatingin ako sa kisame ng kwarto namin at sandaling nakalimutan ko kung nasaan ako. Hindi amoy ubasan o malamig na hangin ng Tuscany ang sumalubong sa akin; amoy ng aircon at ang bahagyang ingay ng mga sasakyang dumadaan sa malayo ang narinig ko."Dante, gising na. First day back natin sa office," sabi ko habang tinatapik ang balikat niya."Mmm... can we just pretend na nasa Italy pa tayo?" ungol ni Dante habang isinisiksik ang mukha sa unan. "Five minutes, Elena. Promise.""Anong five minutes? Sabi mo kagabi, gusto mong pumasok nang maaga para ma-surprise ang team. At saka, may meeting ka pa kay Aris ng alas-nuwebe," paalala ko.Bumangon na ako at dumeretso sa banyo. Paglabas ko, nakaupo na si Dante sa gilid ng kama, gulo-gulo ang buhok at parang bata na pinilit gisingin. Napangiti ako. Kahit gaano siya katapang sa labas, sa loob ng kwartong ito, siya pa rin 'yung Dante na kailangan ng kape bago gumana ang utak.Pag

  • Ang Haplos Ng Bilyonaryo   KABANATA 193

    ELENA POV Nagising ako sa mahinang yanig ng gulong ng eroplano nang lumapag ito sa runway ng NAIA. Ang kaninang malamig na hangin ng Italya ay napalitan ng pamilyar na halumigmig na nanunuot sa loob ng cabin kahit naka-aircon pa kami. Tumingin ako sa labas ng bintana; kulay abo ang langit ng Maynila, pero sa gitna ng polusyon at ingay, naramdaman ko ang kakaibang init sa dibdib ko. Sa wakas, nasa bahay na kami. "Elena, gising na. We’re here," mahinang bulong ni Dante habang dahan-dahang inaayos ang pagkaka-karga kay Hope na himbing pa rin ang tulog. "In fairness, kahit nakakapagod ang flight, masarap pa rin 'yung feeling na malapit na tayo sa sariling kama," sabi ko habang nag-uunat at kinukuha ang handcarry bag namin. Sa kabilang row, mabilis na nag-ayos si Maya. Medyo gulo-gulo ang buhok niya at halatang puyat, pero ang sigla ng mata niya ay nandoon pa rin. "Ate, amoy Pinas na! Ramdam ko na 'yung humidity kahit nasa loob pa tayo." "I-ready mo na 'yung sarili mo, Maya. Siguradon

  • Ang Haplos Ng Bilyonaryo   KABANATA 192

    ELENA POV Huling araw na namin dito sa farmhouse bago kami bumalik sa Rome para sa aming flight pauwi ng Pilipinas. Imbes na magmadali sa pagliligpit ng gamit, nag-decide kami na gawing sobrang chill lang ang umaga. Nakaupo ako sa damuhan, pinapanood si Hope na sinusubukang gumapang palapit kay Whitey na abala naman sa paghabol sa isang tutubi. "Ate, tingnan mo si Whitey, feeling niya talaga local dog na siya rito," tawa ni Maya habang lumalabas ng pinto, bitbit ang dalawang baso ng freshly squeezed orange juice. Inabutan niya ako ng isa bago siya sumalampak sa tabi ko. "Sana ganyan din tayo kabilis mag-adjust, 'no? Parang kailan lang, takot na takot tayong lumabas ng bahay sa Manila," sabi ko habang humihigop ng juice. Ang asim-tamis ng lasa, sobrang presko. "True. Pero alam mo, Ate, parang ayaw ko pang umuwi. Pwede bang mag-extend kahit one month lang? I promise mag-aaral ako ng Italian nang seryoso," biro ni Maya. "Naku, si Kuya mo ang tanungin mo niyan. Siguradong tambak na a

  • Ang Haplos Ng Bilyonaryo   KABANATA 191

    ELENA POV Hindi ko na kailangan ng alarm clock dito sa Tuscany. Ang huni ng mga ibon sa labas at ang mahinang katok ng mga sanga ng puno sa bintana ang naggising sa akin. Paglingon ko, gising na rin si Dante, nakadapa habang pinapanood si Hope na naglalaro ng kanyang mga daliri sa paa sa gitna ng kama. "Good morning," bulong ni Dante nang mapansing dilat na ako. "Sabi ko sa'yo, masarap matulog dito eh. Walang pressure bumangon." "Morning," sagot ko habang nag-uunat. "Anong oras na? Feeling ko ang haba ng tulog ko pero parang maaga pa." "Alas-otso pa lang. Nakapag-kape na ako sa baba kanina habang tulog pa kayo. Kausap ko si Maria, excited na siyang turuan tayo mag-pasta mamaya," sabi ni Dante habang kinikiliti ang tiyan ni Hope, na nagresulta sa malakas na halakhak ng bata. "Ready na ba ang patience mo? Alam mo namang hindi ako kasing galing mo sa kusina," biro ko habang bumabangon para kuhanin si Hope. "Don't worry, teamwork tayo. Ako sa dough, ikaw sa sauce," ngiti niya. Pagb

  • Ang Haplos Ng Bilyonaryo   KABANATA 190

    ELENA POV Nagising ako na medyo masakit ang balikat. Siguro dahil sa haba ng nilakad namin kahapon sa Rome. Pagtingin ko sa bintana, hindi na 'yung mga lumang gusali ang nakikita ko kundi ang malawak na rolling hills ng Tuscany. Lumipat na kami kagabi sa isang farmhouse villa sa probinsya, at kahit madilim nung dumating kami, alam ko na agad na dito ko mahahanap 'yung totoong katahimikan. "Gising na pala ang mommy," bungad ni Dante. Pumasok siya sa kwarto bitbit si Hope na naka-pajama pa. "Look, Hope, si Mommy gising na. Say 'Good morning, Mommy!'" "Morning," paos kong sabi habang iniuunat ang mga braso ko. "What time is it? Parang sobrang tahimik, akala ko madaling araw pa." "Almost nine na. Sobrang tahimik lang talaga dito sa countryside. Naninibago ka, 'no? Walang busina ng sasakyan, walang ingay ng mga turista sa labas ng bintana," sabi ni Dante sabay upo sa tabi ko sa kama. Ibinaba niya si Hope sa gitna namin. "Oo nga. Parang nakakabingi 'yung quietness," tawa ko. "Nasaan si

  • Ang Haplos Ng Bilyonaryo   KABANATA 107

    ELENA POV Malamig at tuyo ang hangin sa loob ng bunker. Malayo ito sa amoy ng dagat at basang damo sa itaas. Pagpasok namin, agad na ni-lock ni Leo ang makapal na bakal na pinto gamit ang isang digital keypad. Ang tanging liwanag ay ang asul na kurap mula sa mga computer monitors na nakahilera sa

    last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-31

  • Ang Haplos Ng Bilyonaryo   KABANATA 102

    ELENA POV Ang amoy ng luma at basang kahoy ang sumalubong sa amin pagpasok sa loob ng isang maliit na motel sa tabing-dagat ng Ilocos. "Sea Breeze Lodge" ang nakasulat sa labas, pero walang ka-breeze-breeze ang loob dahil sira ang aircon at maingay ang electric fan sa gilid. "Leo, i-check ang bin

    last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-31

  • Ang Haplos Ng Bilyonaryo   KABANATA 97

    VICTORIA POV Malamig ang hangin mula sa dagat, pero ang semento sa ilalim ng suot kong bota ay nanatiling mainit mula sa sikat ng araw. Tumingin ako sa paligid. Ang islang ito ay wala sa anumang mapa ng gobyerno. Dito, sa gitna ng West Philippine Sea, ang tanging batas ay ang

    last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-30

  • Ang Haplos Ng Bilyonaryo   KABANATA 96

    ELENA POV Nagising ako sa amoy ng bagong timplang kape. Hindi ito ang amoy ng air-conditioned na hotel room o ang sterile na amoy ng boardroom sa Geneva. Ito ay amoy ng isang totoong umaga. Dahan-dahan akong bumangon at naglakad patungo sa maliit na kusina ng villa. Doon, nakita ko si Dante na

    last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-30
บทอื่นๆ

บางทีคุณอาจจะชอบ

สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status