Chapter 4

Nagising ako at ang unang bumungad sa akin ay ang napakagarang kisame. Hindi pa ako nakakakita nang ganito kagandang kisame.

OA man pero sa isang tulad ko na lumaki sa isang bahay na butas-butas ang atip, masasabi kong ang swerte ko na kapag nagising akong ganito ang nakikita.

Nang maalala ko ang mga nangyari kanina ay saka pa lamang ako napabalikwas ng bangon. Siniguro kong hindi ako nananaginip. Napansin ko ring iba na ang suot ko at magaan ang pakiramdam ko. Pinaliguan ba at binihisan nila ako?

Bigla akong nahiya. Ibig sabihin ay nakita nila ang katawan ko. Napapailing na lang ako. Mahihiya pa ba ako kung ilang lalake na ang nakakita sa hubad kong katawan sa aution na iyon?

Biglang bumukas ang p***o at pumasok si Mr. Del Amore. "You're awake."

Hindi ko alam kung bakit bigla akong kinabahan.

"Don't worry, ako ang nagpaligo at nagbihis sayo."

"A-Ano?" Nanlaki ang mga mata ko. "B-Bakit mo ginawa iyon?"

"Ayos lang naman iyon dahil ikakasal naman tayo," sabi niya na para bang maliit na bagay lang ang sinabi niya.

"Teka lang..." sabi ko at lakas-loob na nagtanong. "Pwede bang ipaliwanag mo sa akin kung anong nangyayari? Binili mo ko sa napakalaking halaga para lang pakasalan?"

"Why? May iba pang dapat na rason?" balik niyang tanong sa akin.

Napalunok-laway ako. "Bakit? Gusto kong malaman ang totoo kung bakit."

Umupo siya sa paanan ng kama at direktang nakatingin sa akin. Hindi ko masalubong ang mga titig niya— nakakailang.

"Para may maipakilalang asawa sa buong pamilya ko at sa publiko?" sabi niya na para bang hindi sigurado.

"Sa ganoong kalaking halaga?" Hindi pa rin ako kumbinsido. "Mayaman ka, may itsura, kaya sigurado akong maraming babaeng nagkakagusto sayo. Kaya bakit ako pa?"

"May itsura?" nakataas ang kilay na tanong niya sa akin. Nakangisi pa siya na hindi ko alam kung natuwa ba siya sa sinabi ko o nainsulto. "Hindi ba dapat kang magpasalamat sa akin dahil iniligtas kita?"

Dapat ba?

"Sa mundong kinalakihan ko, may kapalit ang bawat kabaitang pinapakita ng isang tao," prangka kong sabi. "Lumaki ako sa mundong mapang-api at hindi patas. Kaya kung ano man ang kapalit na hihingiin mo, pwede bang sabihin mo na sa akin? Sa totoo lang, hindi ako naniniwalang binili mo ako sa ganoong halaga para lang may maipakilalang babae sa pamilya mo at sa publiko."

Sa pagkakataong ito ay sinalubong ko ang mga tingin niya sa akin. Kanina lang ay nakuha niya pang ngumisi, pero ngayon, hindi ko na alam kung anong reaksyon ang nasa mukha niya.

Awa?

Siguro nga.

Pero hindi pa rin ako maniniwala na dahil lang sa awa kaya siya gumastos ng fifteen billion. Tapos gusto niya akong pakasalan dahil sa awa?

Nabagok ba ulo niya?

Umiwas siya ng tingin. "Malalaman mo rin ang totoong dahilan. Pero sa ngayon, wala kang ibang pagpipilian kung hindi ang pumayag. Una sa lahat, hindi ka na maghihirap at higit sa lahat, kung gusto mong bigyan ng magandang kinabukasan ang magiging anak mo."

"Bakit kasi hindi mo na lang sabihin— anak?" Natigilan ako at napatitig sa kanya. "A-Anong ibig mong sabihin?"

"Habang tulog ka kanina ay sinuri ka ng doktor. Twenty eight days ka ng buntis."

Buntis ako?

Nagbunga ang isang gabing iyon kasama ang lalakeng ni hindi ko man lang nakita ang mukha at kahit pangalan niya ay hindi ko alam?

Tumayo siya at ibinulsa ang mga kamay niya. "Kahit ano pa man ang rason ko, nagbayad ako nang malaki kaya wala kang pagpipilian kung hindi ang pakasalan ako."

"Pakakasalan mo pa rin ako kahit na buntis ako?" tanong ko ulit.

"Oo, ibibigay ko ang apelyido ko sa batang nasa sinapupunan mo," direkta niyang sagot, walang bahid ng pag-aalinlangan.

"Nababaliw ka na ba?" Hindi na nga ako makapaniwala na pakakasalan niya ako para lang may ipakilala sa pamilya niya, tapos buntis pa ako at aakuin niya ang responsibilidad? Kahit baliw hindi maiisip iyan!

"Siguro nga nababaliw na ako," sagot niya at tinalikuran ako, lalabas na yata siya. "Pero hindi ba at mas baliw ka? Sa halip na magpasalamat ay kung ano-ano pang sinasabi mo. Isipin mo na lang, naaawa ako sayo at binili kita dahil kaya ko. Mura pa nga ang fifteen billion."

Bakit biglang nagbago ang tono ng pananalita niya? Biglang lumamig at nakaramdam ako ng panliliit sa sarili.

Tuluyan na siyang lumabas at naiwan akong tulala— wala akong maintindihan sa mga nangyayari.

Hindi pa ako nakakabawi nang bumukas ulit ang p***o.

"So you're the bitch?"

Pumasok ang babaeng may makapal na make up, nakasuot nang mamahaling damit, at mataas na heels. Iyong bibig niya, parang janitor fish, ang kapal.

"At dito ka pa natulog sa kwarto ni Lucien!" sigaw niya pa habang papalapit siya sa akin.

Kwarto nino?

"Huwag kang magmayabang na porket pakakasalan ka ni Lucien ay mahal ka niya," dagdag niya pa habang nakahalukipkip sa harapan ko. "Hindi mo ba alam na ilang babae na ang dinala niya rito at sinabihan niyang pakakasalan. Lahat sila ay si Lucien ang nakakuha sa virginity nila! Pero ni isa sa kanila ay hindi nagtagal, lahat sila namatay! Nangongolekta lang siya ng mga virgin! At ako ang pinakaespesyal dahil hindi niya pa ako nakukuha!"

Ano raw?

Wala akong maintindihan kaya hindi ko alam kung anong sasabihin ko sa kanya. Sino ba siya?

"Ako ang mahal ni Lucien!"

Hindi ko alam kung bakit bigla na lang bumuka ang bibig ko at nagsita. Para bang may sariling pag-iisip ang bibig ko. "Kung ganoon, bakit hindi ikaw ang inaalok niya ng kasal?"

Mukhang mas lalo ko siyang nagalit at sa isang iglap ay hinila niya ang buhok ko. "P*****a kang p****k ka! Ito ang bagay sayo! May gana ka pang magmayabang!"

Pinilit ko namang binabawi ang buhok ko mula sa mahigpit niyang pagkakahawak. Pero dahil wala pa rin akong lakas ay nahila niya ako at bumagsak ako sa sahig.

May narinig kaming mga yabag na papalapit at nagulat na lang ako nang sampalin niya ang sarili niya saka sumigaw. "Bakit mo ako sinampal? Tinulungan lang naman kitang makatayo pero ito ang igaganti mo sa akin?"

Ilang gramo ba ng gamot ang nainom ng babaeng ito?

"Rachel!"

Kaagad na dinaluhan ni Mr. Del Amore ang babaeng baliw na ito. Bagay silang dalawa, mga baliw.

"Sinampal niya ako, Lucien..." Puno ng awa ang boses niya at umiyak pa siya. "Tinulunga ko lang naman siyang tumayo."

Siya pala si Lucien? Ang nangongolekta ng mga virgin na babae? Pero hindi ba alam ng babae na ito na hindi na ako virgin?

Nalipat ang tingin sa akin ni Lucien. Puno iyon ng galit na nagbigay sa akin ng kakaibang takot.

Papatayin niya rin ba ako? Gaya ng babaeng iyon?

Biglang sumakit ang puson ko. Saka ko lang napansin ang mainit na likidong nagkalat sa kinauupuan ko.