Chapter 03

03

Claire Andrea

"Claire, bago pala umalis si Sir Redmond, nagbilin magpahinga ka raw muna marami naman nag-aasikaso sa mga taong nagpupunta,"

Umiling ako kaya naningkit ang mata ni Ate Lynda. Nagpapunta si Angkol Redmond ng anim na tao galing sa mansyon niya. Kaya kasama namin ni Ate Lynda mag-asikaso sa mga naglalamay.

"Ate Lynda, hindi ako inaantok," tugon ko kaya napapakamot siya sa ulo n'ya. Hindi ako makatulog kaya anong gagawin ko.

"Hindi raw pero naghihikab ka?" nakairap n'yang sabi.

"Wala naman siya at hindi naman n'ya malalaman. Chill ka lang Ate Lynda, dahil kayang-kaya ko pa. Kapag naman hindi ko na kaya matutulog ako," laban ko sa kaniya. "Pupunta pala ako ng kitchen kung hahanapin ako ng mga Tita at Tito," dagdag kong sabi.

"May kukunin ka?"

"Wala ate, nauuhaw lang ako,"

"Ikuha na lang kita—"

"Ako na lang po," sabay nilayasan si Ate Lynda para hindi na makaangal.

Pagdating ko ng living room may tumatawag sa phone ko. Nang makita ko na si Angkol Redmond. Hindi ko pinansin at diretso lang akong lumakad patungo sa kitchen.

Pagdating ko roon binalot ako ng lungkot lalo maraming alaala ang dining area na ito. Bakit kung sino pa ang mabait sila pa ang kinuha bakit hindi iyong mga criminal na walang puso.

Umupo muna ako sa dining table namin. Uminit ang aking mata dahil bigla kong naalala si Daddy at Mommy ang masaya naming pagsasalo ng almusal, kulitan sa tanghalian at chismisan sa dinner. Kaya impit na naman akong napaiyak.

"Claire may boyfriend ka na ba anak?" biro ni mommy.

"Mommy wala po," tugon ko.

"Dapat lang dahil kailangan muna nila pumasa sa akin bago kita payagan mag-boyfriend," nakataas pa ang kilay ni dad.

"Kung hindi lang kagaya sa ugali mo dad at kasing g'wapo mo. Nevermind na lang," kandahaba ang nguso ko habang nangatwiran sa daddy.

"D-daddy...mommy," bulong ko. Sumikip lang ang dibdib ko kaya tumayo muna ako para kumuha ng tubig.

Kasasarado ko lang sa ref at hawak ko pa ang tumbler ko nang nagitla ako sa pagtawag ni Angkol Redmond sa akin.

“Claire Andrea,” napalingon ako sa likuran ko ng marinig ko ang boses na iyon.

Angkol Redmond. Lagi itong naka buntot sa akin simula pa sa ospital. Medyo naiinis ako dahil siya ang nagdesisyon sa lahat pero dito sa burol. Pinauwi ko ang daddy at mommy sa bahay namin bale two days lang sa memorial chapel na pinili ni Angkol Redmond.

Pinagtalunan pa namin ito dahil gusto ko kahit na natutulog na sina daddy at mommy maramdaman pa rin nila nasa bahay sila bago man lang ihatid sa huling hantungan.

Napalunok ako ng seryoso s'yang pinagmamasdan ako. “May kailangan ka po Angkol?” pinaseryoso ko ang boses ko.

“Magpahinga ka muna—”

“Ayaw ko!” maagap kong sagot sa kaniya.

Napamasahe siya sa batok niya habang walang kangiti-nguti nakatingin sa akin.

“Kahit na two hours lang. Kagagaling mo lang sa trangkaso baka magkasakit ka naman sa ginagawa mo—”

“Mas gusto ko nga iyon para sumunod kina daddy at mommy,” saad ko sabay napatingala ako dahil bumuhos ulit ang luha ko.

Marahas siyang huminga pagkatapos mabilis akong nilapitan nagulat ako ng niyakap niya ako.

“Don't you dare to say that!" saad nito halos madurog ako habang yakap niya.

“Angkol Redmond, hindi po ako makahinga,” nauutal kong sabi. My God bakit ganito ang nararamdaman ko. Nawala lang sina mommy at daddy. Naiilang ako kapag madikit ang katawan ni Angkol sa akin. Dati naman yumayakap din ako pero hindi ako naiilang.

Natigilan ito mabilis akong binitiwan at tila kahit ito hindi rin makapaniwala sa ginawa n'ya. “Sorry, nag-alala lang ako dahil laging bukambibig ng daddy at mommy mo alagaan kita at ‘wag pababayaan,” bulong nito.

Napatda ako dahil tama si Angkol Redmond. Ilang ulit talaga nila mommy at daddy sinabi sa kaniya tuwing nadalaw siya rito. Hindi ko naman iyon binibigyan ng pansin kasi kahit nga si Angkol Redmond tinatawanan lang sina daddy.

“Hindi mo naman kailangan tuparin dahil malaki na ako.”

Umigting ang kaniyang panga kaya napayuko ako. Nagulat pa ako ng hawakan n'ya ang panga ko dahil inangat n'ya iyon kaya nagtama ang aming mata.

Hinaplos nito ang pisngi ko kaya kumunot ang aking noo. “Bata ka pa Claire Andrea at ‘wag mong ipilit ang gusto mo dahil kapag hindi ka sumunod ako ang magpapaspok sa iyo sa k'warto mo,”

“May inaantay akong darating!”

“Who?”

“Si Jason. Ngayon darating kaya mamaya na ako matutulog—”

“Iyong nanliligaw sa iyo?” saad nito halata ang inis kaya lihim akong natuwa nakaisip akong asarin siya.

"Maraming mag-aasikaso sa kaniya magpahinga ka muna—"

“Ayaw ko nga! Tatay ba kita para higpitan ako!” walang preno kong sabi.

“Magpahinga ka muna," mariin n'yang saad pagkatapos ay iniwan ako. Masama ang tingin ko sa kaniya masyadong bossy.

Nagmamadali akong sinundan ito pero bago ko pa ito maabutan may sumalubong na rito na maganda at sexy babae. Nakasimangot ako dahil masayang nakangti ang bagong dating na babae. Wait lang. Kaya ba umalis itong si Angkol Redmond dahil sinundo itong babae niya?

"Honey, siya na ba ang anak ni, Eric?" maarteng sabi nito kaya pinaikot ko ang aking mata.

Lumingon si Angkol Redmond nahuli ako nakaikot ang aking mata habang nakatingin sa babae, at dahil nakita na niya hindi na ako nagkunwari.

Naabutan ko sila lalampasan ko sana ngunit nahawakan ni Angkol Redmond ang braso ko.

"Ouch," masakit naman talaga dahil hinila n'ya ako.

"Ihahatid kita sa k'warto mo," malamig n'yang sabi para bang kahit anong paliwanag ko sa kaniya hindi n'ya iyon pakikinggan.

"Sabi ko may bisita akong darating," galit ang boses ko na sabi sa kaniya.

"Honey, mayroon naman pala inaantay hayaan mo na si, Claire,"

Pero hindi lang ito sumagot sa babae. Nagulat pa ako ng pinangko n'ya ako. "Angkol Redmond, bitiwan mo ako!" nauurat kong sabi ng mahimasmasan ako sa pagkagulat. Wala itong narinig nagtuloy-tuloy lang lumakad kaya nga pinalo ko na sa balikat n'ya, ngunit wala lang dito hanggang makarating kami sa k'warto ko at nilapag n'ya ako sa kama.

"Claire!" mariin n'yang sabi ng bumangon ako. Napalunok ako dahil kapag Claire, na lang ang tawag ni Angkol Redmond, ibig sabihin naubos na ang pasensya n'ya galit na ito sa akin.

Siya lang talaga ang tumatawag sa buo kong pangalan kahit ang dad at mom ko, Claire lang din ang tawag nila sa 'kin.

"Fine!" pagsuko ko kaya napa buntong-hininga ito. Pero kung akala n'ya makikinig ako sa utos n'ya hindi, ano? Aantayin ko lang makaalis at saka ako lalabas ng k'warto ko.