Chapter 04

04

Claire Andrea

"Dad? Mom?" masaya akong napangiti at mabilis akong bumangon para salubungin sila. Totoo po ba ito? Buhay kayo ni daddy, mommy?" walang kasing saya na saad ko pagkatapos mahigpit na niyakap si mommy. Napangiti rin ako nang sumali si daddy niyakap n'ya kami pareho ni mommy.

Hindi sila sumagot basta pareho lang sila nakangiti at marahang hinahaplos ang buhok ko. "Mommy I miss you so much," saad ko lalong sumiksik sa pagkakayakap ko sa kanila ni dad.

"I miss you too, baby," bulong ni mommy.

"I miss you too, princess," sabi naman ni dad. Iyan kasi ang palagi n'yang tinatawag sa akin kapag ganitong naglalambing ako sa kanila.

"Mahal na mahal ka namin," sabay na sabi nila at sabay rin na humalik sa buhok ko at naulinigan ko ang pag-iyak nila ni daddy.

"Mom? Dad? Bakit po kayo umiiyak?" tanong ko pagkatapos mahigpit ko pa ulit silang niyakap. "Mommy? Daddy?" gulat na gulat ako ng maramdaman ko lumuwag ang pagyakap nila ni Daddy.

"Mommy...." yayakapin ko sana ulit siya ngunit tuluyan silang lumayo kaya hinabol ko sila pareho pero parang ang bilis nila kaya tumakbo na ako para abutan ko sila.

"Ouch,!"

Dumilat ako dahil nahulog ako sa kama ko. Mariin akong napapikit. Shit! Panaginip lang pala iyon? Dahan-dahan akong bumalik sa kama at umupo lang doon habang umpisa na naman akong umiyak.

Saglit pa lang pala ako nakatulog kaya bumalik ako sa kama hanggang sa hindi ko namalayan nakatulugan ko na ang pag-iyak ko.

Nagising ako dahil sa hagikhik galing sa labas ng bintana ko kaya nagmamadali akong bumangon. Gabi na pala, kanina bago ako makatulog alas-dos pa iyon ng hapon ngayon anong oras na kaya.

Nang maalala ko may suot pala akong relo inangat ko ang braso ko. Shitt! Alas-diyes na ng gabi? Ang himbing pala ng tulog ko bakit hindi ako ginising ng Ate Lynda.

Luh! Dumating kaya si Jason? Kasi alas-tres pa iyon ng hapon pupunta sabi nito sa 'kin dahil dadalhin ang hinihiram ko sa kaniya mga notes. Balak ko dapat gawin ang mga missing ko sa school kasi pumayag naman mga professor ko dahil nga sa sitwasyon ko, kaya nakiusap ako kay Jason hiramin ang mga notes n'ya. Timing din para daw makadalaw siya sa lamay ng daddy at mommy ko. Itong si Angkol Redmond naman kontrabida, kaya pinanindigan ko na lang kung anong gusto n'yang isipin sa amin ni Jason.

Nagmamadali akong bumangon para maligo muna hindi ko na lang tinagalan baka maabutan ko pa kung natuloy si Jason.

Nang makalabas ako ng bathroom ko. May narinig akong nag-uusap sa labas ng pintó ko. Hindi iyon malinaw mas mukha nga nagbubulungan lang.

Nasa isip ko baka isa sa Tita or Tito ko. Pero patungo na ako sa walk-in closet ko napatda ako ng marinig ko ang pagtawag ng ‘Redmond’. Curious akong lumapit sa pintó para malinaw kong pakinggan ang pinag-uusapan sa labas.

Nanlaki ang aking mata ng kausap ni Angkol Redmond iyong babaeng kasama n'ya kanina.

“My God Redmond. Masyado mong in-spoiled ang brat na iyon. Kung tutuusin hindi mo iyon obligation dahil may mga kamag-anak pa si Claire, pero masyado mong in-involve ang sarili mo diyan sa maldita na iyan. Pàtay na ang bestfriend mo malalaman pa ba niya kung tinupad mo ang promise mo na wala na naman ang mag-asawa. Wait, tapatin mo nga ako? Dahil lang ba binilin ng bestfriend mo o may iba ka pang motibo," saad nito at sure ako galit itong babae habang sinasambit iyon.

"Shut up!" maiksi ngunit may diin ang pagkakasabi ni Angkol Redmond.

"Bakit totoo naman ang sinasabi ko. Pàtay na ang mag-asawa pero gusto mo pa maging hero—"

"Stop!" sigaw ni Angkol Redmond.

Kinuyom ko ang palad ko masama tiningnan ang pintó.

"Kahit wala na sina Eric at Janina. Tutuparin ko ang pangako ko sa kanila."

"Damn it! Paano ang kasal natin kung inuuna mo ang batang iyon!" sigaw ng babae.

“I'm your fiancée pero anong ginagawa mo. Maghapon ka rito sa bahay ng bestfriend mo. Redmond, marami kang tauhan na dinala rito hindi pa ba sapat iyon?”

“Manahimik ka!" nagitla pa ako dahil malakas talaga ang bulyaw ni Angkol sa fiancée niya. Wait, hindi ko ito nabalitaan sa magulang ko na mayroon s'yang fiancée.

“Fine mananahimik muna ako. Hindi kita maintindihan Redmond dahil may mga kamag-anak naman dumating bakit hindi na lang sila—"

“Hindi kita isinama rito para pangaralan ako at dalhin iyang tantrums mo. Kung ayaw mong mag-behave mabuti pa umuwi ka na lang,”

“What?”

“Narinig mo ang sinabi ko kung ayaw mong manahimik, pauwiin kita sa inyo. Itikom mo iyang bibig mo dahil hindi mo alam ang sinasabi mo!”

“Makararating ito kay Tita Reana!” galit na sagot noong babae. Pero hindi lang ito sinagot ni Angkol Redmond narinig ko rin ang yabag tila papalayo. Ewan kong sila bang dalawa ang umalis o iyong babae lang.

“Eyyy…..” nanlaki ang aking mata dahil biglang bumukas ang pintó kaya napaatras ako at matutumba na sana ngunit maagap akong nahawakan ni Angkol Redmond sa baywang ko.

Namula ang mukha ko dahil bumaba ang towel ko halos kalahati na sa boobs ko kaya mabilis kong hinawakan sa takot iyon mahulog.

"A-Angkol Redmond b-bitiw!" nanginginig ako na hindi ko maintindihan.

Nag-angat ako ng tingin kay Angkol Redmond. Seryoso itong nakatingin sa mukha ko.

“A-angkol,” bulong ko. Wala itong imik hinaplos ng likuran ng palad n'ya ang pisngi ko.

“Anong ginagawa mo sa likod ng pintó, Claire Andrea?” seryoso n'yang tanong sa akin.

“Kararating ko lang sa pintó dahil narinig ko ang sigaw mo. I swear hindi ako nakinig,” kandautal pa ako. Damn it sino bang hindi mauutal kung magkadikit ang katawan namin ni Angkol Redmond, at kahit na wala pa akong karanasan dahil hindi pa naman ako nagkaka-boyfriend. Alam ko kung anong matigas sa pagitan ng hita n'ya.

“B-bitiwan mo na ako,” hindi ako mapakali. Gusto ko siya itulak ngunit hawak ko ang towel ko takot akong mawala sa katawan ko kaya hindi ako makakilos.

“Liar,” anas nito patuloy pa rin nakahaplos sa pisngi ko.

“Totoo po kararating ko lang talaga. Angkol Redmond, pwede mo na ba akong bitiwan dahil nilalamig na ako,”

“Shit!” malutong n'yang sabi pagkatapos bigla akong binitiwan. Wala naman akong inaksayang oras dahil umalis ako sa harapan n'ya at nagtungo sa walk-in closet ko. Humugot ako ng pambahay na damit. Si Angkol Redmond din lumabas ng k'warto at pabalibag pa sinarado ang pintó.