EP. 05｜แผนแค้นทวงคืน (2/3)

จะว่าไปแล้วหมอนี่ก็ตายยากแฮะ มาตรงเวลาชะมัด ที่นี่เริ่มงานเจ็ดโมงเช้าแต่ประธานจะเข้ามาราว ๆ เก้าโมงซึ่งในตอนนี้ที่ฉันกำลังยืนดูนาฬิกาอยู่ก็คือเก้าโมงตรงเป๊ะ ๆ ไม่ขาดไม่เกินไม่เลยหนึ่งนาทีเลยด้วยซ้ำ

“เอกสารทุกอย่างที่ต้องเซ็นในวันนี้ ผมวางไว้ที่โต๊ะแล้วครับ” เป็นพี่ราเดลที่พูดขึ้นมาเนื่องจากนายแดนนั้นเอาแต่จ้องหน้าฉัน หมอนี่คงจำฉันได้สินะ แต่แล้วไงค่อยมาปรับจูนกันตอนทำงานก็ได้นี่

“เธอเป็นใคร” เสียงจะนิ่งไปไหนพ่อคุณ

“เธอชื่อมิราเป็นเลขาคนใหม่ครับ เธอเพิ่งมาเข้ามาเริ่มงานวันนี้เป็นวันแรก” พี่ราเดลอธิบายต่อเมื่อนายแดนถามถึงฉัน

“พูดไม่ได้? ทำไมต้องให้คนอื่นพูดผมถามคุณอยู่ไม่ได้ยินหรือไง?” ดูเหมือนนายแดนจะไม่สนใจสิ่งที่พี่ราเดลพูดออกมาเลยสักนิด กลับจ้องแต่ฉันพร้อมกับพ่นคำต่อว่าออกมา

“ขออภัยค่ะท่าน ดิฉันชื่อมิราค่ะเพิ่งมาเริ่มงานวันนี้เป็นวันแรกค่ะท่าน” อดทนไว้มิรายิ้มเข้าไว้สิ

“ก็แค่นั้น” ว่าจบนายแดนก็เดินผ่านฉันไปเลย ฉันจึงหันไปมองพี่ราเดลพี่เขาก็ท่ามือประมาณว่าฉันโอเคไหม ฉันจึงพูดออกไปแบบไม่มีเสียงโดยการทำปากว่า โอเคมากค่ะ ตอบกลับไปแทน

และแล้วงานก็เริ่ม นายแดนไม่ได้ลุกขึ้นมาหาเรื่องอะไรฉันอีกเขาอยู่แต่ในห้องทำงานนานหลายชั่วโมงแล้วพร้อมกับกองเอกสารที่เป็นภูเขา สงสัยจะเป็นพวกชอบค้างงานสิและเอาเวลาไปเที่ยวงี้ปะ งานมันถึงได้ค้างเยอะขนาดนั้น

“มิรา” เสียงพี่ราเดลเอ่ยขึ้น ตอนนี้ฉันกับพี่ราเดลนั่งกันอยู่ในห้องของเลขาที่แยกจากตัวห้องของผู้บริหารออกมาแต่จะมีประตูที่เชื่อมต่อกัน เผื่อไว้ตอนหมอนั้นโทรมาเราสองคนจะได้ไปทันเวลา

“มีอะไรหรือเปล่าคะพี่ราเดล” โทรศัพท์สั่งตายยังไม่เห็นส่งเสียงอะไรเลยนี่น่า คืองี้นะมันจะมีโทรศัพท์บ้านหนึ่งเครื่องเป็นสายสั่งตายที่ฉันตั้งขึ้นมาเองเมื่อไรที่มันส่งเสียงเราต้องรีบรับห้ามปล่อยให้รอนานและก็จะมีเสียงยมบาลสั่งการมาจากอีกห้องยมบาลที่ว่าก็คือนายแดนอะไรนั้นไงล่ะ

“อีกหนึ่งนาทีต้องเอากาแฟเข้าไปให้คุณแดนพี่จะให้เราทดลองงานนี้เลยแล้วกันนะ” อ่อ ที่แท้ก็คือการไปเสิร์ฟกาแฟให้คุณเขานี่เอง เรื่องนี้ยกให้ฉันเลยบอกเลยว่าถนัดนัก!

“เชื่อใจฝีมือมิราได้เลยค่ะ” ฉันยกนิ้วโป้งขึ้นมาชูพร้อมกับเดินไปที่ห้องครัวเล็ก ๆ ภายในห้องของเราจะมีพื้นที่ครัวอยู่แยกสะดวกสบายมากเพราะฉันไม่จำเป็นต้องออกไปทานอาหารด้านล่างเลยสามารถเอาข้าวมากินที่ห้องครัวนี้ได้ด้วย

“อยากจะแกล้งให้ตายไปเลยแต่ก็ทำไม่ได้ไม่งั้นฉันได้โดนไล่ออกแน่ ๆ ดีนะที่ฉันมีสกิลด้านนี้พอดี” ฉันบ่นไปก็เริ่มชงกาแฟไป เหมือนสวรรค์เต็มใจเลยเพราะหมอนั้นดันชอบกินกาแฟแบบพ่อของฉันเป๊ะ ๆ และฉันก็มักจะชงให้พ่อตลอดเวลาที่พ่อทำงานอยู่ที่บ้าน

บอกเลยว่าหมอนั้นจะต้องติดใจเหมือนกับพ่อของฉันอย่างแน่นอน

ก๊อก ก๊อก ~

“ขออนุญาตนะคะ” ฉันผลักประตูกระจกเข้าไปเมื่อเอ่ยบอกคนด้านในเสร็จ ดูเหมือนเขาไม่ได้สนใจฉันเลยสักนิดเขาทำเพียงแต่ก้มหน้าอ่านเอกสารอยู่อย่างนั้น

ที่นั่งอ่านนี่เข้าใจหรือไม่เข้าใจกันแน่อ่านแต่ละทีนานชะมัด

“กาแฟค่ะท่าน” จนฉันพูดอีกครั้งนี่แหละเขาถึงเงยหน้าขึ้นมาจากกองเอกสาร

“สรุปชงมาให้ผมหรือชงมากินเอง?” ฉันขมวดคิ้วกับคำพูดของเขาพลางมองตามสายตาของเขาก็ต้องร้อง อ๋อ เมื่อฉันไม่ยอมวางแก้วลงบนโต๊ะสักที

“ขอโทษค่ะ” ฉันรีบวางแก้วลงบนโต๊ะพร้อมกับยืนรอคำอนุญาตจากเขาต่อ

พี่ราเดลบอกว่าให้ยืนรอถ้านายแดนเงียบแสดงว่าฉันมีโอกาสสูงที่จะได้ใบขาวจากเขาแต่ถ้านายแดนสั่งงานต่อนั้นแปลว่าฉันผ่านด่านแรกแล้ว

ตึกตัก ๆ