LOGINShare
7
publish date:
2026-08-29 21:25:3408:00 น.
ตอนเช้าทุกคนภายในบ้านจะมารวมตัวกันที่ห้องอาหาร ส่วนแก้วตาอยู่ในชุดนักศึกษาพอดีตัว เธอเตรียมพร้อมสำหรับไปเรียน ร่างเล็กยืนก้มหน้าไม่สบตาใคร โดยเฉพาะยามที่เจ้าของเสียงฝีเท้าหนักเดินผ่านหน้าเธอไปอย่างเฉียดฉิว กลิ่นโคโลญหอมเย็นปะทะเข้าใบหน้าใส ส่งผลให้แก้วตาตัวเกร็งอย่างเลี่ยงไม่ได้... คิมหันต์หย่อนสะโพกนั่งลงที่เก้าอี้หัวโต๊ะ และน่าแปลกที่เขาเดินมาคนเดียวไร้คู่หมั้นสาวสวยข้างกาย เรียกได้ว่าแทบไม่เห็นวี่แววเลยต่างหาก แก้วตาเงยหน้าขึ้นเพียงเล็กน้อยเพื่อสำรวจรอบข้าง ไม่ใช่เพียงแค่เธอ แต่รวมไปถึงคนอื่น ๆ ก็มองหน้ากันอย่างสงสัย เพราะพวกเธอจัดโต๊ะอาหารสำหรับสองคน แต่มีเพียงคนเดียวที่ยังยืนอย่างสงบก็คือป้าน้อยรายนั้นยังคงมีสีหน้าเป็นปกติ "ไม่ได้บอกพวกเขาเหรอว่าพลอยลินกลับไปแล้ว" คิมหันต์เอ่ยเสียงราบเรียบ ฝ่ามือขาวจัดคนโจ๊กในชามเล่น ป้าน้อยมองชามโจ๊กอีกใบที่วางเก้ออยู่ฝั่งตรงข้ามกับคิมหันต์ ก่อนจะส่งสายตาให้สาวใช้ร่างท้วมนำมันไปเก็บไว้ในครัว จังหวะที่กำลังก้มลงหยิบเจ้าโจ๊กส่วนเกิน คิมหันต์ก็เอ่ยถามขึ้นมาท่ามกลางความเงียบงัน แต่คนฟังกลับรู้สึกเสียวสันหลังวาบ "อยากลองเปลี่ยนงานดูไหม ที่นี่อาจจะไม่เหมาะกับเธอ" เปียอึกอักไปทันที สีหน้าดูไม่ดีอย่างชัดเจน ปกติเป็นคนหูตาว่องไวรวมไปถึงปาก ยามนี้กลับพูดไม่ออกว่าควรจะตอบยังไง พยายามนึกหาความผิดของตน แต่หล่อนมั่นใจว่ายังไม่ได้ทำอะไรขัดหูขัดตาเจ้านายเลยสักนิด นอกเสียจากว่าเรื่องที่ชอบกลั่นแกล้งแก้วตาจะทำให้คุณคิมไม่พอใจ... นาทีถัดมาคิมหันต์ก็ระเบิดเสียงหัวเราะ "ฉันแค่แหย่เล่นน่ะ อย่าคิดมากล่ะ" เขายิ้มแต่ส่งผ่านไปไม่ถึงดวงตา "คุณคิมละก็ อำกันแบบนี้บ่อย ๆ ไม่ดีนะคะ หนูใจจะวาย" เปียจีบปากจีบคอตอบ แต่เมื่อเลื่อนสายตาขึ้นมองใบหน้าหล่อเหลาก็ต้องสะอึกไปอีกหน ดวงตาดำมืดจ้องมองนิ่ง ๆ ถึงปากเขาจะยิ้ม แต่ดวงตากลับแข็งกระด้าง หล่อนหัวเราะเพื่อกลบเกลื่อนบรรยากาศชวนอึดอัด ก่อนจะรีบนำถาดโจ๊กไปเก็บไว้ในครัวทันที แก้วตาก้มหน้าฟังเหตุการณ์ตรงหน้าอย่างเงียบ ๆ บอกตามตรงเธอรู้สึกเสียวสันหลังแทนอย่างบอกไม่ถูก ถึงแม้จะไม่รู้ว่าเขาสื่อถึงอะไร แต่จิตใต้สำนึกบอกเธอว่าต้องไม่ใช่เรื่องดี... คิมหันต์ถอนหายใจ ดวงตาคมกริบจ้องมองชามโจ๊กที่ตนคนเล่นไปมาอย่างเบื่อหน่าย ก่อนจะวางช้อนไว้ตามเดิม และเลือกหยิบกาแฟดำขึ้นมาจิบแทน ร่างสูงลุกขึ้นยืน ทว่าแทนที่จะเดินออกไปจากห้องอาหาร เขากลับไปหยุดอยู่ตรงหน้าเด็กรับใช้ตัวน้อยในชุดนักศึกษา กระโปรงทรงพลีตจีบเล็กพลิ้วไหวยามที่เขาเข้าใกล้ คิมหันต์ก้มมองด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย... "ทางผ่านพอดี เดี๋ยวไปส่ง" เสียงทุ้มน่าฟังเอ่ยกับหญิงสาวเป็นปกติ ราวกับว่าเขาได้ลืมเลือนเรื่องเมื่อคืนไปหมดสิ้นแล้ว ต่างจากแก้วตาที่คุมร่างไม่ให้สั่นแทบไม่ได้เลย... ตลอดระยะเวลาที่นั่งรถมากับคิมหันต์ แก้วตาทำราวกับว่าตนไม่มีชีวิต เธอนั่งนิ่งราวกับหุ่นยนต์ แม้กระทั่งลมหายใจยังพยายามที่จะสูดเข้าออกให้เบาที่สุด เหมือนว่าชายหนุ่มจะสัมผัสได้ถึงความเกร็งเครียดของเธอ มุมปากหนากดยิ้มเป็นครั้งคราว จนรถเคลื่อนตัวมาจอดที่หน้าตึก หญิงสาวไม่รีรอ เธอหันมายกมือไหว้เขาอย่างนอบน้อมโดยพยายามที่จะไม่สบสายตาดำมืด คิมหันต์เองก็พยักหน้าช้า ๆ เขาไม่ได้พูดอะไรจนกระทั่งคนตัวเล็กเดินลงรถแล้วมีเด็กหนุ่มวัยเดียวกับเธอวิ่งเข้ามาหาด้วยท่าทางสนิทสนม คิมหันต์มองคนทั้งคู่ผ่านกระจกรถ เขาจับจ้องใบหน้าแก้วตา เด็กสาวคลี่ยิ้มจนแก้มเกือบถึงรูหู ทันใดนั้นเขาก็หัวเราะอย่างบ้าคลั่ง คลื่นอารมณ์บางอย่างซัดเข้าใส่คิมหันต์ ส่งผลให้แววตาที่มองเด็กสาวเสมือนหลุมดำขนาดใหญ่ ก่อนที่เจ้าของร่างสูงจะเปิดประตูรถลงมาอย่างสง่าผ่าเผย เรียกสายตาของเหล่านักศึกษาสาวบริเวณนั้นได้เป็นอย่างดี "แก้วตา" เขาเรียกเธอด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลระดับความดังพอจะให้คนที่ถูกเรียกหยุดชะงักได้ ริมฝีปากหยักเผยยิ้มอ่อนโยนยามเจ้าของชื่อหันกลับมามอง รับรู้ได้ถึงสายตาตื่นตระหนกจากคนตัวเล็ก รวมถึงสีหน้างุนงงของชายหนุ่มอีกคนที่อยู่ยืนเคียงข้างเธอด้วย "ใครเหรอแก้ว" ชายหนุ่มเจ้าของใบหน้าอ่อนเยาว์ ตาเรียวคม คิ้วเข้มรับกับรูปหน้าเหมือนหลุดมาจากศิลปินวงเคพ็อปสัญชาติจีน เด็กหนุ่มเอียงหน้ากระซิบข้างใบหูแก้วตา และแน่นอนว่าการกระทำดังกล่าวอยู่ในสายตาคมกริบที่แสร้งว่าอ่อนโยน คิมหันต์กดยิ้มลุ่มลึกในขณะก้าวมายังคนตัวเล็ก เธอดูอ้ำอึ้ง "เธอลืมค่าขนมน่ะ" นิ้วมือเรียวยาวดุจลำเทียนของเขาหยิบกระเป๋าเงินใบหรูขึ้นมา และยื่นธนบัตรใบสีเทาให้คนตัวเล็ก ดวงตากลมโตมองเงินที่เขายื่นให้สลับกับใบหน้าหล่อเหลาที่ยังคงยกยิ้มให้ราวกับว่ามันเป็นเรื่องปกติ คิมหันต์ไม่ได้มีหน้าที่จ่ายเงินเธออย่างในตอนนี้ ฉะนั้นสิ่งที่เขากำลังทำอยู่ส่งผลให้หลายคนมองมาที่เธออย่างสงสัย "หื้อ?" หนุ่มตี๋ที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ส่งเสียงในลำคอเบา ๆ คล้ายสงสัย แต่ก็เพียงพอที่จะทำให้ใครบางคนได้ยิน "คุณคิมคะ จริง ๆ แล้วแก้ว..." "รับไปสิ" คิมหันต์เอ่ยย้ำอีกครั้ง และสายตาของเขาที่มองเธออยู่ ทำให้แก้วตาไม่สามารถปฏิเสธได้ ใบหน้าหวานซับสีเลือด เธอยกมือไหว้เขาตามมารยาทก่อนจะรับเงินมาถือไว้ ด้วยลักษณะของเขาที่ดูเป็นผู้ใหญ่และเธอที่เป็นเพียงเด็กนักศึกษา ดังนั้นการกระทำของเขาไม่ต่างอะไรกับเสี่ยเลี้ยงต้อย "เอ่อ...หวัดดีครับ ผมเพื่อนแก้วชื่อตี๋ ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ ส่วนคุณลุงเป็น..." คนที่แนะนำชื่อยกมือไหว้หนุ่มใหญ่อย่างลวก ๆ คิมหันต์เลิกคิ้วมองคนตรงหน้าด้วยสายตาเรียบเฉย แก้วตาจึงหันไปพูดกับเพื่อนเสียงเบา "เจ้านายฉันเอง" "อ้อ..." ตี๋ลากเสียงยาว แล้วลอบสำรวจอีกฝ่ายตั้งแต่หัวจรดเท้า "ฉันก็นึกว่าเขาจะ...แก่กว่านี้ซะอีก โอ๊ย!" คนพูดจาไม่เข้าหูสะดุ้งน้อย ๆ เมื่อโดนมือเล็กหยิกเข้าที่ข้างเอวเต็มแรง เธอถลึงตามองตี๋อย่างคาดโทษ "งั้นแก้วขอตัวก่อนนะคะ" แก้วตากดศีรษะลงเล็กน้อย เธอไม่ยอมสบตาเขา แล้วรีบลากแขนเพื่อนไปทันที
Latest chapter
BAD GUY พลาดรักคนเลว 98
แก้วตาในชุดนอนตัวบาง เดินออกมายังชานระเบียงของเพนต์เฮาส์พาตัวเองมานั่งลงบนเก้าอี้ไม้เนื้อดี ท่ามกลางความเงียบที่ตัดขาดจากความคึกคักภายนอก เธอปล่อยให้ลมเย็นของค่ำคืนโอบกอดผิวกายอย่างแผ่วเบาก่อนจะเงยหน้ามองขึ้นไปบนท้องฟ้า ซึ่งอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้าจะเต็มไปด้วยประกายของดอกไม้ไฟ...คิมหันต์ไม่ใช่คนโรแมนติกและเขาคงไม่ได้ให้ความสำคัญกับเทศกาลปีใหม่ ดังนั้นแก้วตาจึงไม่อยากคาดหวังว่าเขาจะกลับมาเพื่อเคาท์ดาวด้วยกันหลายครั้งเธอคิดว่าตัวเองกำลังโลภ ยิ่งเขาให้มากเท่าไร หัวใจก็ยิ่งเผลอเรียกร้องมากขึ้นเท่านั้น มันเลยทำให้เธอกลัวกลัวว่าสักวันหนึ่ง เขาจะมองว่าเธอเรียกร้องไม่รู้จักพอ... แก้วตาจึงกลืนเก็บทุกความรู้สึกเอาไว้ และย้ำกับตัวเองว่า ต่อให้วันนี้เขาไม่ได้กลับมา ก็ไม่เป็นอะไรเลย...เธอเลิกมองท้องฟ้าแล้วหมุนตัวเดินกลับเข้าข้างใน ทว่าทันใดนั้นเองก็ต้องหยุดชะงัก นัยน์ตาสีน้ำตาลอ่อนไหววูบ เมื่อหันกลับมาเผชิญหน้ากับเงาสะท้อนบนประตูกระจกบานเลื่อนบรรยากาศรอบข้างเงียบสนิทเสียจนได้ยินเสียงการเต้นของหัวใจตัวเองได้อย่างชัดเจน และในเสี้ยววินาทีที่ดวงตาคู่คมสบกับเธอ แก้วตาก็เหมือนถูกดึงเข้าไปในวังวนอั
BAD GUY พลาดรักคนเลว 97
สัตว์นักล่าบางชนิด มักเลือกปล่อยให้เหยื่อตัวเล็กหลงเชื่อว่าตัวเองเป็นอิสระทั้งที่ความจริงแล้ว ทุกย่างก้าวที่เดินไปก็ยังคงวนเวียนอยู่ภายใต้อาณัติของมัน...คิมหันต์เรียกสิ่งนั้นว่า'โคจรของสัตว์ที่ถูกทำให้เชื่อง' เขาทำแบบเดียวกันกับแก้วตาเพื่อพิสูจน์ว่า ต่อให้มีทางเลือกอื่นเธอก็จะวนกลับมาอยู่ในรัศมีของเขาเหมือนเดิมดวงตาคมปราบจ้องมองทุกอิริยาบถของเด็กดีด้วยความนิ่งเฉยอย่างคนที่คาดเดาทุกอย่างไว้หมดแล้วดังนั้น เขาจึงไม่แปลกใจกับคำบอกเล่าของแก้วตา และปล่อยให้หลงเชื่อว่าเธอเป็นคนเลือกเส้นทางเอง แม้ความจริงแล้วทุกการตัดสินใจของเธอ ล้วนมีเขาเป็นคนกำหนดทั้งสิ้นปลายนิ้วแกร่งลูบผ่านสันจมูกของคนตัวเล็กที่นอนหลับตาพริ้มในอ้อมอกแกร่ง ลากขึ้นไปตามแนวโค้งของขอบคิ้ว ก่อนจะประทับริมฝีปากไปยังเปลือกตาที่ปิดสนิท เพราะสำหรับคิมหันต์น่ะ... ต่อให้ต้องเฉือนเนื้อตัวเองนับพันครั้ง ก็ไม่มีวันปล่อยแก้วตาไปได้จริง ๆ หรอก***หน้าหนาวเวียนกลับมาอีกครั้ง และแก้วตาก็ตระหนักได้ว่า การใช้ชีวิตอยู่กับคิมหันต์นั้นก็ไม่ได้แย่อย่างที่คิดเลย...แม้เขายังงานยุ่งเหมือนเดิม กลับดึก และแทบไม่มีเวลา แต่เธอก็เข้าใจว่า สิ่งที่เ
BAD GUY พลาดรักคนเลว 96
แม้แต่ตอนที่คิมหันต์ยืนแต่งตัวหน้ากระจก แก้วตาก็ยังรู้สึกว่า เขาช่างเป็นผู้ชายที่มีเสน่ห์อันเหลือล้น เส้นไหล่ที่ขยับตามจังหวะมือ ข้อมือแข็งแรงที่ดึงเนคไทให้เข้าที่ ทุกการเคลื่อนไหวของเขาเหมือนมีแรงดึงดูดบางอย่างให้เธอต้องหยุดสายตามองตามทุกอิริยาบถกว่าจะรู้ตัวอีกที เงาสะท้อนในบานกระจกก็สบเข้ากับดวงตาของเธอแล้ว คิมหันต์หรี่ตาลงเล็กน้อย พลางก้าวเดินมายังปลายเตียงน้ำเสียงราบเรียบเอ่ยถาม “อยากได้อะไรล่ะ”คนตัวเล็กเลิกคิ้วขึ้นสูง เธอไม่ได้อยากได้อะไรสักหน่อย ก็แค่อยากมองเขาเท่านั้นเอง แก้วตาตั้งใจจะเอ่ยปฏิเสธ ทว่าก็ต้องเก็บกลืนคำพูดนั้นเอาไว้ เมื่อไตร่ตรองดูอีกที เธอเองก็มีสิ่งที่ต้องการเหมือนกันเช่น... หลายวันมานี้ เธอรู้สึกแปลกประหลาดกับพฤติกรรมการกินของตัวเอง ที่ไม่ได้หิวแต่ก็ไม่ใช่ไม่หิวเลย บางมื้อกินไปสองสามคำก็วางช้อน แต่พอตกดึกกลับรู้สึกหวิวในท้องขึ้นมา ทั้งที่พยายามคิดเท่าไรก็นึกไม่ออกว่าตัวเองอยากกินอะไร“คือ…” ลังเลเล็กน้อยก่อนจะพูดต่อ “แก้วอยากไปเดินซูเปอร์มาร์เก็ตแถวคอนโดค่ะ จู่ ๆ ก็รู้สึกอยากกินอะไรบางอย่าง แต่นึกไม่ออกก็เลยอยากลองไปเดินดูด้วยตัวเองน่ะค่ะ”พูดจบก็แอบชำเลือง
BAD GUY พลาดรักคนเลว 95
แก้วตารู้สึกไม่สบายตัว…อาการของเธอชัดเจนขึ้นหลังพยายามลุกจากเตียง ร่างเล็กยังไม่ทันทรงตัวดี โลกทั้งใบก็หมุนคว้าง ภาพตรงหน้าพร่าเลือนจนต้องกลับไปตามเดิม เธอสูดลมหายใจเข้าออกช้า ๆ พยายามประคองสติเอาไว้ แต่อะไรบางอย่างกลับตีตื้นขึ้นมากลางอก มันพะอืดพะอม ปั่นป่วนลงไปถึงท้องน้อยสุดท้ายก็ทนไม่ไหว แก้วตาปิดปากตัวเองไว้แน่น ตั้งใจจะวิ่งเข้าห้องน้ำ ทว่าก็ช้าไปเมื่อของเหลวอุ่น ๆ เอ่อล้นออกมาจากริมฝีปาก เปรอะเปื้อนทั่วฝ่ามือเล็กกลิ่นเปรี้ยวตีขึ้นจมูก คนตัวเล็กน้ำตาคลอเบ้า ความอับอายแล่นวาบขึ้นมา เมื่อเห็นคราบสกปรกเลอะทั้งพื้นด้านล่างและเสื้อผ้าของตัวเองเธอสูดหายใจเข้าออกลึกยาว ก่อนจะรีบเดินไปหยิบทิชชูเปียกมาเช็ดคราบเหล่านั้นอย่างลุกลี้ลุกลนแต่กลิ่นไม่พึงประสงกลับไม่ได้จางหายไปง่าย ๆ ถ้าอยู่คนเดียวก็คงดีกว่านี้ ทว่าคิมหันต์ก็ยังนอนหลับอยู่บนเตียงเนี่ยสิ เธออายเขาเหลือเกิน แค่คิดน้ำตาก็ไหลอาบแก้มแล้ว“ฮึก...”ไม่อยากให้เขาต้องมาเห็นเธอในสภาพนี้เลย...กระทั่งเสียงยวบยาบดังขึ้นจากเตียงด้านหลัง เงาของเขาก็ทาบทับร่างของเธอทันที แก้วตานั่งอย่างหมดสภาพบนพื้นห้อง มือทั้งสองข้างขยุ้มทิชชูเปียกไว้แน่น
BAD GUY พลาดรักคนเลว 94
เมื่อร่างสูงสมส่วนเดินออกมาจากประตูลิฟต์ ร่างกายที่เคยเปื้อนเลือดก็ถูกชำระล้างอย่างหมดจดแล้ว คิมหันต์เดินตรงมายังห้องนั่งเล่น และสิ่งแรกที่ปรากฏก็คือเรือนร่างผอมบางของหญิงสาวที่เขาเอาแต่นึกถึงทั้งวัน คิ้วเข้มขมวดพลางถอนหายใจแผ่วเบา ดูเหมือนว่าต่อให้เขาย้ายโซฟาออกไป เธอก็คงลงไปนอนบนพื้นพรมข้างล่างแทนเพื่อรอเขากลับมาคิมหันต์เดินมาหยุดตรงหน้าเธอ สายตากดต่ำจ้องริมฝีปากสีชมพูระเรื่อเผยออกเล็กน้อยยามเจ้าตัวหลับใหล ก่อนจะเลื่อนสายตตามายังซีรีย์โรแมนติกเรื่องหนึ่งที่คนตัวเล็กเปิดค้างไว้บนหน้าจอทีวีในหน้าจอนั้น ตัวละครพระเอกกำลังคุกเข่าขอนางเอกแต่งงาน กระทั่งฝ่ายหญิงพยักหน้าตกลงพร้อมกับหยาดน้ำตาของความยินดีความคิดหนึ่งก็ผุดวาบขึ้นมาในสมอง...เขาที่ดำรงชีวิตอยู่ในฐานะหัวหน้าครอบครัว สามีที่ดี และเป็นพ่อที่ดีช่างเลือนลางเหลือเกิน คิมหันต์นึกภาพตัวเองในอนาคตไม่ออกเลย มองไม่เห็นแม้แต่แสงสว่างด้วยซ้ำช่างน่าขำสิ้นดีที่เผลอไปคิดอะไรงี่เง่า แววตาของเขาหม่นแสง ราวกับยอมรับความจริงที่ฝังลึกใต้จิตสำนึก ชีวิตที่เรียกว่าความสุขแบบนั้น ไม่ได้ถูกสร้างมาเพื่อเขาหรอก คนอย่างเขาที่ก่อเรื่องสกปรกมานับไม่ถ้ว
BAD GUY พลาดรักคนเลว 93
คำเตือนเนื้อหา (Content Warning)เนื้อหาต่อไปนี้มีความรุนแรง การทำร้ายร่างกายผู้อื่น อาจกระทบความรู้สึกผู้อ่านบางท่าน โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน... คิมหันต์ที่นั่งรออยู่ในรถเงียบ ๆ เลื่อนสายตาไปยังนาฬิกาเรือนหรูบนข้อมือ ก่อนจะผลักประตูลงจากรถชายฉกรรจ์ซึ่งลงมาจากรถซีดานอีกคันหนึ่ง ต่างก็ทยอยเดินเข้ามาใกล้เขาอย่างระมัดระวัง“เตรียมพร้อมแล้วครับ”คิมหันต์ไม่ตอบอะไร เขาเพียงเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้า แล้วเหลือบตามองสิ่งปลูกสร้างชั่วคราวที่ทำจากแผ่นโลหะเก่ากับลานโล่งที่ดูเหมือนท่าเรือ ชายที่ยืนรอรับคำสั่งรีบขยับตัววุ่นวาย ไม่นานประตูเหล็กหนาแน่นเบื้องหน้าที่ขึ้นสนิมจนสีลอกเป็นหย่อม ๆ ก็ค่อย ๆ เปิดออกแกร๊ก… เอี๊ยด…เสียงบานพับขึ้นสนิมส่งเสียงโหยหวนชวนหดหู่ ขณะที่เขากำลังสวมถุงมือหนังสีดำอย่างใจเย็น ลูกน้องคนสนิทก็ขยับตัวเข้ามาอย่างรู้หน้าที่ สอดบุหรี่แท่งหนึ่งแตะลงบนริมฝีปากได้รูปของเจ้านาย ก่อนจะยกไฟแช็กขึ้นจุดให้ขณะเดียวกันกระเป๋าโลหะสีดำก็ถูกยกออกมาจากท้ายรถซีดาน คิมหันต์เห็นเช่นนั้นจึงก้าวเข้าไปในโกดัง ช่วงขาของเขาก้าวยาว ๆ อย่างผ่อนคลาย ทว่าแฝงด้วยความน่าเกรงขามไว้เต็มเปี่ยม ชายที่ถือกร
You May Also Like
สาวใช้มาเฟียตาบอด
ceres15.9K viewsวิศวะมาเฟียเพื่อน(ไม่)รัก
หอมชา13.6K viewsหลุมพรางเสน่หา
ชะนีติดมันส์8.8K viewsพลั้งรักมาเฟียร้าย
โซลสตาร์ seoulstar11.5K viewsเมียเก่าเจ้าพ่อ...ใครก็ห้ามแตะ!
หนูแดงตัวน้อย127 viewsตรวนรักสีชาด Crimson Fetters
H.O.Darkness873 viewsปมรัก มาเฟียร้าย (ซีรีส์ชุด Psycho’Bad ความรัก ป่าสน..
ท้องฟ้าและทุ่งหญ้า895 viewsBAD GUYS พิษรัก มาเฟียแฟนเก่า
ยี่สิบห้าเมษา ฯ.111 views
